Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کافیاں شاہ حسین >> کافیاں شاہ حسین 91- 100

کافیاں شاہ حسین 91- 100

شاہ حسین
February 4th, 2008

(91)

سجن بن راتاں ہوئیاں وڈیاں
رانجھا جوگی، میں جو گیانی،کملی کر کرسڈی آں
ماس جھڑے،جھڑ پنجر ہویا، کڑکن لگیاں ہڈیاں
میں ایانی،نیہوں کی جاناں،برہوں تناواں گڈیاں
کہے حسین فقیر سائیں دا، دامن تیرے میں لگی آں

اوکھے لفظاں دے معنے

سجن : محبوب
وڈیاں: لمی
سڈیاں: سدی گئی ہاں
کڑکن لگیاں ہڈیاں: ہڈیاں ناطاقتی پاروں کڑکڑ کرن لگی آں۔
ایانی: نکی عمر دی بالڑی۔
نیہوں کی جاناں: محبت نوں کیہ جاناں۔
برہوں: جدائی
تناواں: پتنگ دی ڈور۔

(92)

گھڑی اِک دے مجمان مُسافر، پئیاں تاں رہسن جائیں
کوٹاں دے سکدار سنیندے' اکھیں دِسدے ناہیں
چھوڑ تکبر،پکڑ حلیمی، کو کہیں دا ناہیں
کہے حسین فقیر نمانا، ھر دم سائیں سائیں

اوکھے لفظاں دے معنے

مجمان: پروہنا
کوٹاں: قلعیاں
سکدار: حاکم
دسدے ناہیں:نظر نہیں آوندے

(93)

دو یار جیہناں نوں عشق،تیہناں کتن کیہا۔ البیلی کیوں کتے
لگا عشق چُکی مصلاحت،بسریاں پنج ستے
میری تے ماہی دی پریت چروکی،جاں سر آہے نہ چھتے
کہے حسین فقیر نمانا' نین سائیں نال رتے

اوکھے لفظاں دے معنے

وو: اے
جیہناں: جناں نوں
تیہناں: اوہناں نوں
کتن کیہا: اوہناں نوں کتن نال کیہہ لگ
البیلی: خش مزاج۔ بے پروا۔
مصلاحت : مصلحت۔ چنگے ماڑے دی تمیز
بسریاں : بھل گئیاں
گھتے: ڈالے
پریت: محبت
چروکی: بوہت مدت دی۔
جاں سر آہے نہ چھتے : جدوں حالی سر تے وی وال نہ آئے سن۔
نین: اکھیاں
رتے: لہو وچ لبڑیا ہویا۔

(94)

ایہو بندی ہے گل ' سجن نال میلا کرئیے
خوار پڑا' متررانجھن' سارے بابلئے میں ترئیے
بھوسا گر' بکھڑا ات بھاری' سادھاں دے بیڑے چڑھیئے
سائیں کارن جوگن ہوواں، کرئیے جو کجھ سرئیے
لکھ ٹکا شرینی دیواں' جے شوہ پیارا ورئیے
ملیا یار ہوئی روشنائی' دم شکرانے دا بھرئیے
کہے حسین حیاتی لوڑیں تاں جیوندیاں اِی مرئیے

اوکھے لفظاں دے معنے

میلا کرئیے: ملاقات کرئیے
بندی ہے: طے ہویا ہے۔
مِتر رانجھن: محبوب
نیں : ندی
بھوساگر: خوفناک سمندر
بکھڑا ات بھاری: بوہت خراب
سادھاں: درویشاں۔ اللہ والیاں
سریے : جو کجھ ہو سکدا ہے۔
وریے: آئے
حیاتی لوڑیں : زندگی چاہویں

(95)

سائیں سائیں کریندیاں' ماں پیو ہوڑیندیاں کوئی نیہوڑا لائیو!
ول گھر ونجن کیہاوے ماہیا
ہیرے نوں عِشق چروکا آہا' جاں آہی دُدھ واتی
وچ پنگھوڑے دے پئی تڑفے' ویدن رتی نہ جاتی
برہوں قصائی' تن انتروڑیا' گھُن کہاوتی کاتی
سیاں ورہیاں زحمت جاوے' جے رانجھن پاوے جھاتی
چھلت پڑی تن رانجھن والی' محرم ہوئی سوئی پُٹے
لکھ لکھ سُوئیاں تے لکھ نہیرن' لکھ زبوراں تُٹے
لکھ لکھ ملا تے لکھ قاضی' لکھ علم پڑھے پڑھ ہُٹے
جے ٹک رانجھا درس دکھاوے' تاں ہیر عذابوں چھُٹے
شاہ حسین فقیر سناوے' رانجھے باجھوں برہوں ستاوے
جے ملساں تاں شانت آوے

اوکھے لفظاں دے معنے

ہوڑیندیاں : روکدے
نیہوڑا: دل
دُدھ واتی: دُدھ پیون دا زمانہ
ویدن: ویکھنا
رتی: کجھ
جاتی : سمجھ آئی
بِرہوں قصائی: ہجر دا قصائی
انتر: اندر
سیاں وریاں: سیکڑیاں ورہے۔
چھلت: پھانس
پُٹے: کڈے
نہیرن: نونہہ کٹن والی۔
زبور: زنبور ۔کیل پُٹن والا آلہ

(96)

اگے نیں ڈونگھی' میں کِت گن لنگھساں پار
رات ہنیری' پندھ دوراڈا' ساتھی نہیں او نال
نال ملاح دے اَن بن ہوئی' اوہ سچے میں کوڑو کوڑی
کیں در کریں پُکار
سبھناں سئیاں شوہ را ویاہیں' رہ گئی بے تکرار
کہے حسین فقیر نمانا' میں رونی آں وقت گزار

اوکھے لفظاں دے مطلب

نیں : ندی
کِت گُن: کناں خوبیاں نال
لنگھساں پار: دوجے کنڈے تے جاوں
گی پار کراں گی۔
پندھ : سفر
کیں در: کس بوہے
بے تکرار: کوشش توں بنائ
شانت: سکون آرام

(97)
گھولی ونجاں' سائیں تیتھوں' حال اساڈے دے محرم سجنا
کدی تے درس وکھال پیاریا' سدا سہارا' پڑدے کجنا
ایہو منگ لیتی توں کولوں پل پل بڈھے تساں ول لگنا!
کہے حسین فقیر نمانا' ہر دم نال تساڈے رجنا

اوکھے لفظاں دے معنے

گھولی ونجاں: واری ہو جاواں
درس: درشن۔ صورت
سہارا: آسرا
پڑدے کجنا: عیباں تے پردہ پاون والا۔
بُڈھے۔ ودھے
لگنا: لگن ۔محبت
رجنا: پرسکون ہونا۔خش ہونا

(98)

ہسن کھیڈن بھائے اساڈے' دتا جی رب آپ اسانوں
اک روندے روندے گئے' اک ہس رس لے گئے گوئے میدانوں
چھوڑ تکبری' پکڑ حلیمی' کیہہ وٹیوای' خودی گمانوں
کہے حسین فقیر سائیں دا' صحیح سلامت چلے جہانوں

اوکھے لفظاں دے معنے

بھائے : پسند آئے
ہس رس: ہسدیاں کھیڈدیاں
لے گئے گوئے میدانوں: کامیاب ہو گئے۔
وٹیوای : کمایا ہے۔

(99)

مُشکل گھاٹ فقیری دا وو
پائے کٹھالی' دُرمت گالی' کرم جرانے شریری دا وو
چھوڑ تکبری' پکڑ حلیمی' راہ پکڑ وو' شیریں دا وو
کہے حسین فقیر نمانا' دفتر پاڑ وو پیری دا وو

اوکھے لفظاں دے معنے

گھاٹ: دریا وچ لتھن والی تھاں
کٹھالی: اک نکی جئی پیالی جیس وچ سونا چاندی گلائے جاندے ہین۔
درمت: بھیڑی عقل
کرم : عمل
شریر: جُثہ

(100)

جیہناں کھڑی نہ کیتی میری ڈولڑی' انی ہے ماں دوش کہاراں نوں
کولوں تینڈے واہی لدلد دیہندے' تیں اجے نہ بدھا بھاراں نوں
اِک لد چلے اِک بنھ بیٹھے' کون اُٹھائے ساڈیاں بھاراں نوں
سِر تے موت کھڑی پکارے' مَن لوچے باغ بہاراں نوں
کہے حسین فقیر نمانا' کوئی مڑ سمجھاؤو اینہاں یاراں نوں

اوکھے لفظاں دے معنے

ڈولڑی: ڈولی جیس وچ ووہٹی نوں بہایا جاندا ہے۔مراد جنازہ
کولوں تینڈے: تیرے کول
واہی: کسان
ویہندے: جاوندے ہین۔
بدھا: بنھیا
لوچے: چاہے چاہ کرے۔






Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels