Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کافیاں شاہ حسین >> کافیاں شاہ حسین 121 - 130

کافیاں شاہ حسین 121 - 130

شاہ حسین
February 4th, 2008



121

نی سیونی! میں کتدی کتدی ہُٹی
اتن دے وچ گوہڑے رلدے' ہتھ وچ رہ گئی جُٹی
سارے ورہے وچ چھلی اِک کتی، کاگ مریندا جھُٹی
سیجے آواں' کنت نہ بھاواں' کائی وگ گئی قلم اپٹھی
بھلا بھیا' میرا چرخہ بھنا' میرے جِند عذابوں چُھٹی
کہے حسین فقیر سائیں دا ،سبھ دنیا جاندی ڈٹھی

اوکھے لفظاں دے معنے

ہُٹی: تھک گئی
جھُٹی:ٹٹ پینا
کُنت: کھسم
بھاواں: پسند آواں
وگ گئی: چل گئی ہے۔
بھلا بھیا: چنگا ہویا

122

محبوباں' فقیراں دا سائیں نگہواں
ظاہر باطن اِک کر جانن' سبھ مشکل تھیا اسان
شادی غمی نہ دِل سے مانن' سدا رہن مستان
کہے حسین تھر سچے سیئی، ہور فانی کل جہان

اوکھے لفظاں دے معنے

سائیں : مالک
نگہواں: رکھوالا
تھیا: ہو گئی
مانن: من لین۔
مستان : خش ۔مست
تھُر سچے: باقی رہ جاون والا۔

123

پاندھیا وو! گنڈھ سنجڑی چھڈ کے نہ سوں
پنڈ سبھو ای چوری بھریا' چھٹے چیر' نہ چنی
دُھر جھگڑیندیاں لازم تھیسیں' پھر کر سمجھ اتھنی
سبھنیں چھپریں پانی ویہندا' اجکل بھِجے تیری کنی
کہے حسین فقیر سائیں دا' تیری ویہندی عمر وہُنی

اوکھے لفظاں دے معنے

پاندھیا : اے مسافر
گنڈھ: اپنی گٹھڑی
سُنجری: اکلی۔بناء حفاطت دے
چِیر: پگڑی
دُھر: ہمیش
لازم تھیسیں: نموشی آوے گی۔
ویہندی: لنگھدی ہوئی
وہونی: بے کار

124

بابل گنڈھیں پائیاں' دن تھوڑے پائے
داج وہونی میں چلی' مکلاوڑے آئے
یا مولا' یا مولا ہے بھئی مولا
گنڈھاں کھلن تیریاں' تینوں خبر نہ کائی
ایس وچھوڑے موت دے' کوئی بھین نہ بھائی
آوو ملو سہیلڑیو! میں چڑھنی آں کھارے
وت نہ میلہ ہو سی آ' ہن ایہو وار اے
ماں روندی زارو زار' بھین کھڑی پُکارے
عزرائیل فرشتہ لے چلیا وچارے
اک ہنیری کوٹھڑی' دوجا دیوا نہ باتی!
بانہوں پکڑ جم لے چلے' کوئی سنگ نہ ساتھی
خودی تکبر بندیا چھڈ دے' تُوں تاں پکڑ حلیمی
گور نمانی نوں توں یاد کر تیرا وطن قدیمی
ہتھ مروڑیں' سر دھنیں' ویلا چھل جاسِی
کہے حسین فقیر نمانا' متر ہوئے اُداسی

اوکھے لفظاں دے معنے

دن : مطلب زندگی
داج وہونی: بناء داج دے
کھارے: نرسل دا اک ٹوکرا ہندا ہے جیس تے بیہ کے لاڑے یاں ووہٹی نوں نہلاوندے ہین۔مطلب اوہ تختہ جیس تے مُردے نوں نہلاوندے ہین۔
جم : ملک الموت۔عزرائیل
چھل جاسی: دھوکہ دے جاوے گا
مِتر: سنگی

125

جھمے جھم کھیل لے منجھ ویہڑے
جپدیاں نوں ھر نیڑے
ویہڑے دے وچ ندیاں وگن' بیڑے لکھ ہزار
کیتی اس وچ دُبڈی ویکھی' کیتی لنگھی پار
اس ویہڑے دے نوں دروازے دسویں قلف چڑھائی
تس دروازے دے محرم ناہیں' جت شوہ آوے جائے
ویہڑے دے وچ آلا سوہے' آلے دے وِچ طاقی
طاقی دے وچ سیج وچھانواں اپنے پیا سنگ راتی!
اس ویہڑے وِچ مکنا ہاتھی سنگل نال کھہیڑے
کہے حسین فقیر سائیں دا جاگدیاں کون چھیڑے

اوکھے لفظاں دے معنے

منجھ ویہڑے: ویہڑے وچ
جپدیاں: اللہ دا ذکر کردیاں ہوئیاں
ہر: رب
قلف: قفل ۔تالا
آلہ: طاقچہ
سوہے : چنگا لگے
مکنا ہاتھی: مست ہاتھی
کھہیڑے: لے جائے

126

پاویں گا دیدار صاحب دا فقیرا' ہور بھی نیواں ہوئے
ٹوپی میلی صابن تھوڑا' بہہ کنارے دھوئے
مینی ڈھگی' نام سائیں دا' اندر بہہ کر چوئے
اچھل ندیاں تاروہوئیاں' میں کنڈھے رہی کھلوئے
کہے حسین فقیر سائیں دا' ہونی ہوئے سو ہوئے

اوکھے لفظاں دے معنے

نیواں ہوئے: عاجزی کر
مینی ڈھگی: نکے قد دی گاں
تاڑو: ترن دے قابل

127

ماہی ماہی کُوکدی' میں آپے رانجھن ہوئی
رانجھن رانجھن مینوں سبھ کوئی آکھو' ہیر نہ آکھو کوئی
جس شوہ نوں میں ڈھونڈدی' لدھا شوہ سو ای
کہے حسین' سادھاں دے بلیاں نِکل بھُل گیو ای

اوکھے لفظاں دے معنے

لدھا: لبھ گیا
سادھاں: اللہ ولوں
نکل بھل گیو ای: شک شبہ دور ہو گیا

128

مینڈھے سجناوو! مولیٰ نال بنی
دنیا والے نوں دنیا دا مانا' ننگاں نوں ننگ منی
نہ اسیں ننگ نہ دنیا والے' ہسدی جنی کھنی
دنیا چھوڑ فقیر تھیا سے، جاگی پریم کنی
کہے حسین فقیر سائیں دا' جانے آپ دھنی

اوکھے لفظاں دے معنے

مانا: غرور
منی: مان
جنی کھنی: ہر کوئی
پریم کنی: محبت دی چنگیاری
دھنی : مالک

129

دیہوں لتھا ای' ہرٹ نہ گیڑ نی
سئیاں نال گھر ونج سویرے ' کوڑے جھیڑ نہ جھیڑنی
اکناں بھریا' اک بھر گئیاں' اکناں نوں بھئی اویرنی
پچھو وی پچھتاسیں کُڑئیے' جدوں پوسی آ گھمن گھیرنی
کہے حسین فقیر سائیں دا' ایتھے وت نہیں آؤنا پھیرنی

اوکھے لفظاں دے معنے

دیہوں لتھا: دن ڈب گیا ہے
ہرٹ: کھوہ
گیڑ: چلا
جھیڑ: قضیے
بھئی: ہو گئی
اویر: کویل
پچھوں: مگروں
پچھتاسیں: پچھتاوے گی
پوسی: پوے گا
گھمن گھیر: بھنور

130

تیرے شوہ راون دی دیرا' سُتی ہیں تاں جاگ!
موڈھے تیرے دوئے جنے لکھ دے نی عیب ثواب
ایہہ ویلا نہ لیسیں کڑئیے' تھیسیں توں بہت خراب
کہے حسین شوہ لیکھا پچھسی دیسیں توں کون جواب؟

اوکھے لفظاں دے معنے

راون: خش کر لے
ویرا: ویلا
دوئے جنے: مُنکر نکیر جیہڑے بندے دے موڈھیاں تے ہندے ہین تے جیہڑے اوہ کم کرے اوہ لکھدے رہندے ہین۔
تھیسیں: ہووے گی۔
لیکھا: عملاں دا حساب
پُچھسی: پچھیا جاوے گا




Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels