Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کافیاں شاہ حسین >> کافیاں شاہ حسین 131-140

کافیاں شاہ حسین 131-140

شاہ حسین
February 3rd, 2008



131

آخر پچھوتاسیں کُڑئیے' اُٹھ ہُن ڈھول منا لے نی
سوہے ساوے لال بانے' کر لے کڑئیے من دے بھانے
اِک گھڑی شوہ مول نہ بھانے، جاسن رنگ وٹائے
کِتھے نی تیرے نال دے ہانی' کلر وچ سبھ جائے سمانی
کِتھے ای تیری اوہ جوانی، کتھے تیری حسن ہوائے
کتھے نی تیرے ترکی وتازی' سائیں بِن سبھ کُوڑی بازی
کتھے نی! تیرا سوئنا رپا' ہوئے خاک سوا ہے
کِتھے نی تیرے مانک موتی' ویکھ اوہ تیری جنج کھلوتی
کہے حسین فقیر نمانا' پوسائیں دے راہے

اوکھے لفظاں دے معنے

ڈھول منالے: محبوب نوں راضی کر لے۔ رب نوںمنا لوے۔
سُوہے: لال
ساوے: ہرا
بانے: لیڑے
من دے بھانے: دل دی چاہ
سوئنا روپا: سونا چاندی
جنج: جنج ایتھے مطلب کہ جنازے وچ شریک لوکی۔
پو: ٹر پا
132
تسیں بئی نہ بھُلو' کائے جے میں بھلی آں
پریم پیالہ ست گُر والا' پیوت ای میں جھلی آں
لوک لاج کل کی مریادا ڈال سجن ول چلی آں
کہے حسین فقیر سائیں دا' نام تیرے میں ہلیّ آں

اوکھے لفظاں دے معنے
بئی : دوجے
ست گُر: پیر مرشد
پیوت ای: پیندیاں ہی
جھلی : دیوانی
لوک لاج: دنیا دی عزت
مریادا: ریت ۔رسم
ہلی: مست

133

سیؤ میرا ماہی تاں آن ملاوو' کاہل ہوئیاں گھنی
بابل کولوں داج نہ منگدی' بھاؤ نہ منگدی ماؤں
اکّو رانجھن پَل پَل منگدی' چھُٹے ہیر جنجالوں
روندی پکڑ بٹھائی کھارے' زوری دِتی اولاواں
خونی کھیڑے دے گل بدھی' کُوکاں تے کُرلاواں
تاریاں گِندی نوں رات وہاندی' سولاں دوس وہائے
کرنگ صبر رانجھن دی سیوا' ہیر سپنے مل مل آوے
راتیں بھی کالی تے مہیں بھی کالیاں' چریا ٹورن بیلے
کہے حسین فقیر نمانا' وِچھڑیاں رب میلے

اوکھے لفظاں دے معنے

کاہل : بے چین۔ بے صبر
گھنی: چوکھی
لاواں: ویاہ دے پھیرے۔ ہندوواں دی ریت
گل بدّھی: گل مڑھ دتی گئی
وہاندی: لنگھ رہی ہے
سُولاں: کنڈے
دوس: الزام
کرنگ : کراں گی۔
سیوا: خدمت
سپنے: خواب
چریا ٹورن: چرن لئی

134

سجنا! بولن دی جائے ناہیں
اندر باہر اِکا سائیں' کس نُوں آکھ سُنائیں
اکّو دِلبر سبھ گھٹ رویا' دُوجا نہیں کدائیں
کہے حسین فقیر نمانا' ست گر' توں بل جائیں

اوکھے لفظاں دے معنے

اِکا: اک ہی
گھٹ: دل
ست گُر: مرشد
بل جائیں: واری ہو جاواں

135

سجن دے گل بانہہ اساڈی' کیونکر آکھاں چھڈ وے اڑیا
پوستیاں دے پوست وانگوں' عمل پیا میرے ہڈ وے اڑیا
رام نام دے سمرن باجھوں' جیون دا کیہہ حظ دے اڑیا
کہے حسین فقیر سائیں دا' صاحب دے لڑ لگ وے اڑیا

اوکھے لفظاں دے معنے

عمل: نشہ بازی
سمرن: مالا جپنا
جیون: حیاتی
حظ: سواد

136

جندو مینڈرئیے' نلیاں دا وقت وہانا
راتیں کتیں' راتیں اٹیریں' گوشے لایو تانا
اِک جو تند اَولی پے گئی' صاحب مُول نہ بھانا
چار دیہاڑے کوئل واسا' اُٹھ چڑھدا پچھوتانا
چیری آئی ڈِھل نہ کرسی' کیہ راجہ کیہ رانا
کسے نواں' کسے پرانا' کسے ادھو رانا
کہے حسین فقیر سائیں دا' بن مصلحت اُٹھ جانا

اوکھے لفظاں دے معنے

وہانا: لنگھ رہیا ہے
اوّلی: پُٹھی
بھانا: پسند آونا
چیری: موت دا پروانہ
ڈھل: کویل
ادھو راناـ: اوہ کپڑا جیہڑا نہ نواں ہووے تے نہ بوہت پرانا۔
بن مصلحت: بناء کسے خوبی دے۔
اُٹھ جانا: مر جانا۔ دنیا توں ٹر جانا۔

137

متیں دیندی ہاں' بال ایانے نوں
دارو لایا لگدا ناہیں' پُچھ پُچھ رہی سیانے نوں
سیاہی گئی آئی سپیدی' رنّی ہاں وقت وہانے نوں
پنجاں ندیاں دے مونہہ آئی' کیہا دوس مہانے نوں
کہے حسین فقیر سائیں دا' کیہ کرئیے رب دے بھانے نوں

اوکھے لفظاں دے معنے

متیں : نصیحتاں
بال ایانے : نکے نیانے
دارُو : علاج
سیانے :دانا۔حکیم

138

اِک دن تینوں سپنا وی ہوسن' گلیاں بابل والیاں
اُڈ گئے بھور' پھُلاں دے کولوں' سن پتراں سن ڈالیاں
جنگل ڈھونڈیا' میں بیلا ڈھونڈیا' بوٹا بوٹا کر بھالیاں
کتن بیٹھیاں وت وت گئیاں جیوں جیوں خصم سمالیاں
سیئی راتیں لیکھے پئیاں' چلے نال متراں دے جالیاں
جت تن لگی' سو ای تن جانے' ہور گلاں کرن سُکھالیاں
کہے حسین فقیر سائیں دا' برہوں تُساڈے جالیاں

اوکھے لفظاں دے معنے

سن پتراں: پتیاں سنے
بھالیاں: لبھیا
خصم: مالک۔ خاوند
سمالیاں۔ سانبھ لئیاں گی
أاں۔
جت : جیس
سکھالیاں : سوکھیاں
جالیاں: ساڑی گئی

139

کوئی دم جیوندیاں رشنائی' موئیاں دی خبر نہ کائی
چونہہ جنیاں رل ڈولی چائی' ساہوڑے پہنچائی
سس نناناں دیندیاں طعنے' داج وہونی آئی
قبر نمانی وچ وگن کہیاں' بنھ چلایا ڈاڈھے دیاں وہیاں
رہیاں ہول ہوائیاں
کہے حُسین فقیر نمانا' دنیا چھوڑ ضروری جانا

اوکھے لفظاں دے معنے

چونہہ جنیاں: چواں بندیاں
ڈولی چائی: جنازہ چکیا
داج وہونی: بناء داج دے۔ بناء چنگے عملاں دے۔

140

کائی بات چلن دی کرووئے' ایتھے رہنا ناہیں
ساڈھے ترے ہتھ' مِلکھ، بندے دی' گور نمانی گھرووئے
اُچے مندر' سُنہری چھجے ، وچ رکھایا در ووئے
جس مایا دا مان کریندا' سودو تاں دا گھرووئے
جاں آئی آگیا'پربھ بلایا، ہو نمانا توں چل دوئے
آگے صاحب لیکھا مانگے' تاں توں دی کجھ دوئے
کہے حسین فقیر ربانا' دنیا چھوڈ ضرورت جانا
مرن تے اگے مردوئے

اوکھے لفظاں دے معنے

ساڈھے ترے ہتھ: ساڈھے تن ہتھ۔ مطلب قبر
مِلکھ : مالکی
مایا : دولت
دوتاں : دشمناں
آگیا: عقل۔ سمجھ
پربھ : رب
نمانا : عاجز







Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels