گھر کھیِوے دے صاحباں ، جمی منگل وار ڈوم سوھیلے گاوندے ، خان کھیِوے دے بار رج دُعائیں دِتیاں ، سوھنئیں پروار رل تدبِیراں بدھیِاں ، چھیل ہوئی مُٹیار صاحباں نال سہیلیاں ، کُوڑی رِیسی کار
گھر ونجھل دے مرزا ، جمیاں کرڑے بار جنم دِتے مائی باپ نیں ، رُوپ دِتا کرتار ایسا مِرزا سور ماں ، کھرلاں دا سردار صاحباں پڑھدی پٹیاں ، مِرزا پڑھے قُرآن وِچ مسیت دے لگیاں ، جانے کُل جہان
نہ مار قاضی چھمکاں ، نہ دے تتی نوں تاء پڑھنا ساڈا رہ گیا ، لے آئے عشق لکھا صاحباں گئی تیل نوں ، گئی پساری دے ہٹ پھڑ نہ جانے تکڑی ، ھاڑ نہ جانے وٹ تیل بھُلاوے بھُلا بانیاں، دِتا شہت اُلٹ
ونج گوائے بانیِاں ، بلد گوائے جٹ تن سے نانگا پڑ رہیا، ہو گئے چوڑ چپٹ مِرزے صاحباں دی دوستی، رہ سی وِچ جگت گھر توں صاحباں ٹر پئی ، کر کے پڑھنے دی نیت قاضی ساڈا مر گیا ، سنی پئی مسیت
تُوں سُن کر موں باہمناں ، کدے نہ آئیوں کام گھوڑی دیاں تیرے چڑھن نوں، کاٹھی سنے لگام ہتھاں دِیاں دیواں چُوڑیاں ، سونا کر دی دان جھوٹی دیاں دُدھ پین نوں ، ہل دی زمین انعام جد تک جیوے صاحباں ، رکھے تیرا احسان
چوتھے نوں چدھڑ ویاہ لے جان گے ، پھر کیہ کریں گا آن اگوں کرموں بولدا ، سچی دیاں سُنا چاھلیِاں کوہاں دا پینڈا ہے ، کون آوے کون جا گھر مِرزے دے ہور اِستری ، سنی دی بُری بلا سوکن اُتے سوکن پئے ، مِرزے لوے ادھ ونڈا
چھڈ دے پُرانے جٹ دی دوستی ، نویں کرموں ول لا گھر وچ لا لے دوستی ، بہہ کے عشق کما اگوں صاحباں بولدی ، مُنہہ تیرے وِچ سواہ ماراں چپیڑ تیرے غضب دی ، دیاں عقل گوا خبر ہو جائے میرے باپ نوں ، تینوں شہروں دین اُجاڑ
تاں خبر ہو جائے ویِر شمیِر نوں ، تینوں کرن وار جے خبر ہو جائے پنڈ دے مُنڈیاں نوں کر دے ڈھیماں دی مار بھلکے سر ادھ دا دا آؤن گے ، نیوندرے کھاں تے جا لگنی آں میں تیری پوتری ، بہہ گیائیں رن بنا لگے کچہری کھیوے باپ دی ، تینوں بنھ کے لاں منگوا
ایہہ گُناہ میرا بخش لے صاحباں ، جتھے گھلیں اوتھے جاں ڈورا لگا افیم دا ، ساڈی عقل ٹھکانے نہ میں تے بھولا غریب ہاں ، میری رکھ دھولیاں دی لاج بڑی راتوں اُٹھ کے ٹر پواں ، میں کھر لاں دی راہ سیالاں توں باہمن ٹر پیا ، پیا کھرلاں دی راہ
کول مِرزے دے آ کے ، ساھے دی پا مہندی صاحباں دے ویاہ دی ، چل کے ہتھیں اپنے لا بھیجیا صاحباں دا آ گیا ، چھیتی ہو تیار چڑھدے مِرزے خان نوں ، چھتی کرے سوال ہٹ کے بیٹھیں مِرزیا ، گھر وچ کریں صلاح
