اُتے پلنگ دے بہہ کے ، میرے ہتھیں کاج سنوار بھلکے آون لگے بھتٰی سندل بار دے ، صاحب سندی یار میرا جان ضرور دا ، پچھے بھائی چار اچھی کرنی اپنی نک نوں ، نئیں کھرلاں نوں ہار میرا جان ضرور دا ، جاندے نوں ہوڑ نہ پا
کاج دھوناں میں پھراں ، مینوں کِسے دے کاجاں نال چڑھدے مِرزے خان نوں ، متاں دیوے ماں بُرے سیالاں دے معاملے ، بُری سیالاں دی راہ بُریاں سیالاں دیاں عورتاں ، لیندیِاں جادُو پا کڈھ کلیجہ کھاند یِاں ، میرے جھاٹے تیل نہ پا
رن دی خاطر چلیا ، آنویں جان گوا آکھے میرے لگ جا ، اگے پیر نہ پا گھر کھیوے دے کاج ہے ، لاگی بھیجیا میرے وار گھر میرے آن کے دس دِتی ، ساہے دی پا اوہ نانکے میں دوھترا ، جاندے نوں موڑ نہ پا
پنج روپئیے اِک پترا ، مینوں دے پاواں گا جا مِرزے نے گھوڑی سنگار لئی ، آسن بیٹھا جا چڑھدے دا پلہ اٹکیا ، چھنک سامنے آ مِرزا سیالاں نوں چلیا ، کھڑے نِوا کے سِیس کڈھ کلیجے لے گئی ، خان کھیوے دی دھی
گز گز لمیِاں میڈھیِاں ، رنگ جو گورا سی جے دیوے پیالہ زہر دا ، میں مِرزا لیندا پی جے مارے برچھی کس کے ، مرزا کدی نہ کردا سی اپنی موت میں مراں ، میرے نال تُہا نوں کی چڑھدے مِرزے خان نوں ، وھنجل دیندا مت
بھٹھ رناں دی دوستی ، کھُری جنہاں دی مت ہس کے لاوندیِاں یاریِاں ، رو کے دیندیِاں دس جس گھر لائے دوستی ، مول نہ گھتیے لت سٹھیں ہتھ نہ آوندی ، دانشمنداں دی پت صاحباں آئیں نہ چھڈ کے ، سر نہ رھوے ساڈی پت
راجا جھورے راج نوں ، بُدھ نوں جھورے چور گوری جھورے رُوپ نوں ، پیراں جھورے مور چڑھدے مِرزے خان نوں ، ماں مت دیندی کھڑی سپاں شیراں دی دوستی ، نہ کر بھائی اڑی تیجا کڑاھی ہے تیل دی ، سر پر لاٹ جلی
مُوسی بھجیا موت توں ، اُس دے اگے موت کھڑی پربت بھُر دے ٹکریں ، لنگھن کیہڑی گلی روندی بی بی فاطمہ ، سر تے بانہہ کھڑی میں کی ربا تیرا بھیڑیا ، میری جوڑی خاک رلی اج دا وار ا بچا لے ، بھلکے سیالیں جا وڑیں
ویاہ ہووے چھڈ دیواں ، منگ نہ چھڈی جا جیکر منگ میں چھڈ دیاں ، لگے کھراں نوں لاج پت مِرزا نہوں صاحباں ، ساڈے جگ وچ ٹرنی وار چڑھدے مِرزے خان نوں ، ماں مت دیندی کھڑی یاراں چوراں وِچ بیٹھ کے ، گل نہ کرئیے کھری
اج دا وارا بچا لے ، بھلکے سیالیں جا وڑیں اگوں مرزا بولیا ، دیواں سچ سُنا گھر وھنجل دے جمیاں ، دِتے کل سنوار سدیا صاحباں سیال ، کیکر دیواں جواب جیوندا رہیا تاں آ ملاں ، مت چھوڑئیو آس
