ماڑی تیری ٹیرکی ، مرزا لیایا کِدھروں ٹور سُکا ایہدا چوکٹا ، کاواں کھاہدی کنگڑور جے گھر نئیں سی تیرے باپ دے ، منگ لیاؤندوں ہُور گھوڑے کھیوے خان دے ، بڑے مراتب خور بھجیاں نوں جان دین گے ، اُدھل گئیاں دے چور
وِچ اُجاڑ دے مار دے ، تیری سٹ دے دھون مروڑ کن ملے کھُر پتلے ، دُم بکی دی سیاہ ویکھ کے میری ٹیر نوں ، جھورے چت نہ پا بھائی ڈوگر جنہاں دے ، بہن پواندی آ باپ دی کھتیِاں چار کے ، بکی نُوں لیا بنا
دس مہیِناں دا گھیو دِتا ، بکی دے ڈھڈ پا بکی توں ڈرن فرشتے ، میتھوں ڈرے خدا چوبھے وچ پتال ، اُڈ کے چڑھے آکاس چڑھنا اپنے شوق نوں ، بکی نوں لاج نہ لا بُوہے نوں تمک وجیا ، صاحباں گھتے تیل
اندر بیٹھے نانکے ، بُوہے بیٹھا میل تھالی بٹوا رہ گیا ، کُپے عطر پھلیل گہنے سنیں پٹاریاں ، جھانجھن سنیں حمیل فروز ڈوگر کُوکیا ، سُنیں خان کھیوے بات صاحباں نُوں مِرزا لے گیا ، روندی کنڈے دی بار
لاگیا لاج سیالاں نُوں ، گیا سی داغ لگا گھوڑے پاؤ پیکڑاں ، پیدل ہو جاؤ اسوار رستے پاؤ پیدلو ، منڈ ملو اسوار سانواں مِرزا مارناں ، کر کے قول قرار عشق لتاڑے آدمی ، برف لتاڑے رُکھ
نیِندر نہ آوندی چور نُوں ، عاشق نہ لگے بھُکھ صاحباں مِرزے دی دوستی ، جگ نہ رہنی لُک لے چل داناں باد نُوں ، جان لُکاوے مُکھ جنڈ دے ہٹھ جٹا سوں رھیوں ، اُٹھ سُرت سنبھال بکی تینوں چھڈ کے اُٹھ گئی ، جِس دے اُتے بڑا اعتبار
نادر چھڈ کے اُٹھ گیا ، تیرا مڈھ قدیمی یار مارن صاحباں نُوں آگیا ، جیہدا کر دی نہ سی بار میرے اُپر نہ کوئی ویہدا سُورماں ، جیہڑا میرے پر وار کرے مار کوہاں تیرے سامنے ، پاس تیرے ویِر کھڑے جھٹک جھوٹا جنڈ ہیٹھ لین دے ، مڑ جیہڑی رب کرے
اج دی گھڑی سون دے ، دوجی گھٹی وڑاں داناں باد جنڈ دے ہیٹھ جا سوں رھیوں ، لال دُشالا تان وحی چلائیِاں کانیِاں ، موت نہ دیندی جان متھے وچ کل جُگناں ، فتح نہ دیندی ہوں لِکھیاں ڈاھڈے رب دِیاں ، میٹن والا کون
اُٹھیں مِرزیا سُتیا ، گبھے آئے اَسوار ہتھیں تیغاں رنگلیاں ، کر دے مارو مار میرے بابل ورگیِاں گھوڑیِاں ، وِیر میرے اَسوار کی ڈھنڈا ون اَساں دے ، کی میر شکار جنڈ دیا جنڈوریا ، تُوں ہیں کریں نیاؤں
ہوئیوں روناں پھلے چوگناں ، تیری مہندی مانے چھاؤں مُٹھیاں بھر جگاؤندی یار نوں ، جاگئیے رب دے ناؤں دُھر نہ اپڑی رن صاحباں ، میری وچالیوں ٹٹی لاں جے نہ سی توڑ نبھاونی ، میری کاہنوں پکڑی بانہہ بچا دیندا عاشقاں ، نہ اگے ملناں تینوں تھاؤں
