رل مہاجن بیٹھ کے شاہو کار کراڑ اک دوجے نوں پے آکھدے آگئے گدڑاں دی بھتے آر بھلکے جدھ پوسی گھر کھیوے دے جٹ ہوسی بہت خوار اسی چڑھ چبارے ویکھاں گے جد چلے گی تلوار
102 مرزے دا نیلی نوں بننھاں
مرزے نیلی آن لنگھائی صحن وچوں چا لگائی تھان اوس پہن اگاڑ پچھاڑیاں نیلی لگ پئی راتب کھان مرزے نال کلی دے ٹنگیا ترگش تیر کمان اوس جلد اسباب اتاریا موسم سخت پچھان مرزے قاصد بھیجا لڑکا ویکھ ندان لڑکا کہندا ماں جیؤں کردا میر کلان کنیں سن لیا صاحباں اوہدے لوں لوں پے گئی جان اگے حافظ آکھدا ہندو آکھو رام تے کلمہ مسلمان
103
کلام بیبو
اگے خط لکھنی ایں بھج کے جٹ بوہے بیٹھا ای آ اوس پندھ ساندل دا چیریا جتھے خوف خطردا راہ اوہ بدھا تیرے قول دا مویوں بے پرواہ میں گھلی تیرے آگئی مرزے یار دی کجھ مونہوں آکھ سنا
104
جواب صاحباں
صاحباں آکھدی پھپھی آور سنی سوہنے یار دی ہن میں کیہ کراں میں تھال بھراں چگ موتیاں اتے دونویں نین دھراں جابہواں وچ جٹھانیاں اتھے سگن کراں میں سدیواں مرزے دی وہٹڑی مکے دا حج کراں میں بکرا دیساں پیر دا حافظا جے داناں باد وڑاں
105
مل گئی بانگ رسول دی میرے کن آواز پیا کلمہ پڑھیو مومنوں میرے دل تھیں کفر گیا مرزا پھل گلاب دا میری جھولی آن پیا میں کر بسم اللہ سنگھیا میرے لوں لوں دھا گیا چیرے والا چھوکرا تیرے اندر کون کھلا میرا ہان کلیجہ بکیاں کڈھ کے لیندا گیا میں جاتا جٹ پھٹیا مینوں الٹا پھٹ گیا حافظا ہوئے پھٹ ازغیب دے کون کرے علاج دوا
106
سدے آ گئے یار دے اساں مول نہ کیتی نہ جھنڈا پاک رسول دا جدھی امت مانیں چھاں میں تلہ بنھ کے ٹھلھ پئی رکھ کے اوہدی پناہ مینوں اوسے پار لنگھاوناں میں وچ سو گناہ میں وچ جھناویں ڈبیاں میری اوسے پھڑنی بانہاں ایہ کلر دے وچ کھوہڑا ایہنوں نہیں لج بوکا لاں میں تریہہ ورن دی صاحباں میں نپ کے بہہ گئی بانہاں میریاں پنج کھلیاںترے رہ گئیاں میرے ساہ پنیں نی آن
108
کلام مرزا
مرزے بلا لئی صاحباں توں آبہہ میرے کول اتھڑ رکھ لئیں یاریاں قائم رکھ لئیں بول اساں لائی آہی چھپ کے جگیں وج گئے ڈھول جے داناں باد چلنائیں ہتھوں گاناں چا کھوھل تیری ہتھیں مہندی رانگلی لائی اے سیاں گھول
108
کلام بیبو
بیبو آکھدی چپ کروے مرزیا توں سن میری گل ایسے گل ماہنیاں گنڈھ بھیجی نہ تیرے ول وٹ نظریں پے جائے شمیر دی تیری ڈول شکل دا لگیاں وڈھ چھڈنی گے لوہون گے نی کھل
109 مقولہ شاعر
صاحباں آئی چل کے کد آئی میلے دیس جٹ دے وٹ سریر نوں نازاں نال پٹھی کو ہیس دونویں نین کھونامی بچھ کے ول ول پیا مریس جٹی آگئی وچ سجود دے اوہدے صندل بھنیں کیس
110 کلام مرزا
میں راویوں آیا چل کے آیا ساں پندھ چیر میں آسرا ربدا رکھ کے کجھ ماسی ونڈے گی پیڑ تینوں اوڑھنی دتی سیوں نوں ہتھوں لگی ایں کرن لنگیر اگے سہتی دی مہربانگی مائی رانجھا لے گیا ہیر
