چھوٹا دسنائیں ہان دا گلاں کر نائیں ڈھیر سیالیں بندیاں والیاں لینیں لینیں گھیر میرا واسا گھر مترئی دے جیہڑی پاتوں منگدی سیر مینوں پونیاں دیندی تھوڑیاں سوتر منگدی ڈھیر لے چل داناں باد نوں اگلہ پندھ نبیڑ ویکھ تماشہ حافظا دنیاں نوں چا چھیڑ
112۔
نیلی جہی دنبلی توں آندی ٹلیؤں ٹور گھر نہیں سائی باپ دے منگ لیاویں آں ہور ایہہ نیلی دو بیلا نہیں کڈھ دی ایہدی پٹھ وچ ہے نہیں زور خان کھیوے دے جھانجیرے سارے راتب خور اوہ بھجیاں جان نہیں دیوندے ادھل گئیاں دے چور ویکھ تماشہ حافظا بت نوں کھلی اڈیکے گور
113۔
جواب مرزا
نیلی ویکھ نہ دنبلی جھورے جی نہ پا میری نیلی توں ڈر دے پکھنوں دھرتی چوگ نہ پگدے آ اوہ ہرن مربندی چل کے سیئڑ سنب رلا دوں نیئں دا کھٹیا چھڈیا نیلی دے ڈھڈ پا توں چڑھنائیں اپنے شوق نوں میری نیلی نندنہ جا کدی لئیں نیلی دے پتے توں سجی ٹنگ ولا چڑھیں توں اوہدی پٹھ تے آء دئی داناں باد دکھا
114۔
نیلی بخشی اکبر باتشاہ کاٹھی سنیں لگام اوہدے کن قلماں لنگ تھمیاں پوشل دھرت میان جویں براق رسول دا میری نیلی اوس اڈان اوڑک اوہ کجھ ہوسیا حافظا کلمہ پڑھے زبان
115۔
صاحباں دی تیاری
مرزا پہنچیا اوٹ تے جو کیتا سی نال یار خبراں مطرب زادیاں جو سن وچ دیہار خبر سنی جد صاحباں تہہ کتے بنھ سار جاندی کسے نہ ڈٹھیا آہی رات غبار
116۔
مرزے دی روانگی
سرتوں ولونگ لاہ کے مرزا دیکھے پیا ہنجار مولی میہندی کڈھ کے گھتیا گل نیلی دے ہار صاحباں دا چولا ویکھ کے کیتا چالنگار صاحباں دی جتی جڑی ستاریاں اوہدے ٹوٹے کتے چار پئے نائی نوں چھڈ کے مرزا ہو ٹریا اسوار
نال نماشاں دھولکاں صاحباں مرزے گھت لئی بیل میرے پڑے پڑونے رہ گئے جھانجھر سنیں حمیل میری کپی ٹنگی رہ گئی جس وچ عطر پھلیل تھالی وٹناں رہ گیا بوہے بیٹھے رہ گئے کھیوے دے میل لے چل داناں باد نوں اگلا پندھ نبیڑ
119۔
مقولہ شاعر
حافظ عشق بھلیرا پاتنی نہ لنگھائے گھاٹ اوتھے بیڑا ٹھلیا جتھے جاون بیڑے پاٹ بھکھ نہ ڈھونڈے لذتاں عشق نہ پچھے ذات ترٹھا جند کویائیندا برہوں دی اوہ رات
120۔
کھارے چڑھدی صاحباں کھرل کھڑیسی لاہ نیلی دیندی چنگیاں رکھے مساں وساہ بھوندے رہ سے آس پاس موۃ پوائیس کاہ حافظ نہ نیلی دا دوس کجھ نہ کجھ اوس گناہ
