دس کھاں چچ ونوٹیا تیرے وچ کنگوبیر میرے بھوچھن دالڑ اڑ گیا میری قسمت دے وچ پھیر اڑیائی تے صاحباں ریہن دے اگانہاں دی بھوچھن ڈھیر اسی چلئے داناں باد نوں صاحباں توں اگلا پندھ نبیڑ
122
کلام صاحباں
صاحباں آکھے شیریں نوں غم فرہاد ہوئی ذری ذری لوکاں نوں شغل ویاہ دا میری جند قہر توں پھڑی اک صاحباں دو بیڑیاں پیر دھراں کیہڑی کڑی دونویں کھلیاں آہمنوں ساہمنے میری بھنیں کون اڑی دعا کرونی سہلیو میں مرزے دی بیل چڑھی میں بکرا دیساں پیر دا خیریں داناں باد وڑی
123
رات چنے دی چاننی وت چوراں وٹ لئی چپ ہن تیرے میرے عشق دی کوئی نہ رہ گئی لک عشق سکالے آدمی برف سکالے رکھ چھانویں بہئے اوسدی جیہڑا ہتھیں لائیے رکھ لے چل داناں باد نوں مرزیا جاہن تکاوے مک
124
چناں وے تیرا چانناں تاریا وے تیری لو میں رج گلاں نہ کیتیاں ویہڑے وچ کھلو سجناں کنڈاں چادتیاں نیناں دتا رو میں و اسطہ گھت نی آں رب دا نیلی نیڑے ڈھو
125
اوہ جے دسدیاں ٹاہلیاں وت خان کھیوے دے رکھ اوتھے عشق پنگھوڑا اڈیا جھوٹے دیندے نی دکھ سر کلوتر ذکرئیے کہی وٹی سو چپ شیخ سلیمان نوں سٹیونے تخت توں جاپیا کسے مکھ لے چل داناں باد نوں وت جاہن تکاوے مک
126
ویکھ اوہ جے دسدیاں ٹاہلیاں ودھ ودھ ہوئیاں جھنگ اوہنا ندے ہیٹھ گلیاں تازی بھور جنہاندے رنگ گھتن نہیں دیندیاں کاٹھیاں لین نہ دیندیاں تنگ صاحباں کھیڈے وچ سہلیاں راجے دی دھی ملنگ اوہ نظر کرے وچ بھوچھناں اوہدے ہتھ سونے دی ونگ
127
مقولہ شاعر
چٹی چادر ماہنیاں لائیائی صاحباں داگ جنھاں امید پلاؤ دی تنھاں ہتھ نہ لگا ساگ ماتم ہوئے مجلسیں جتھے بولن ریہائی نہ واگ تائیاں ڈوماں اچوی تنھای ہتھ نہ لگا لاگ
128
شور غوغا
شہر کھیوے ہے غلغلہ نماں نماں شور کھارے چڑھدی نوں لے گیا کھرل حرامی چور ترنکن نین سوانیاں کجھ نہ چلدا زور مر مر کے پے پوندئے کھیوے تائیں لور
129
مقولہ شاعر
یارو اکبر جیڈ نہ باتشاہ کوجٹ کھیوے جیڈ نہ تران پر کالا کیتا جگ وچ صاحباں کڑی اجان کوکاں پاندے نکلے خان اتے سلطان یارو شرم نہ ریہندی ماہنیاں جے جاندا نہ پرتان
130
ماہنیاں دی چڑھت
مھڑیکا چڑھیا ماہنیاں ڈھولاں گھتی ڈنڈ سیناں دھرت اچھاہیا بارے پیؤ گھمنڈ لک تڑنا ہے ڈھولدا مارن پور سمند فوجاں گھٹاں ہنیریاں جیوں ساون دی پھنڈ
