میں جنڈورا بار دا میرا کلر دے وچ واس میرے کول نہیں کوئی رکھڑا میرا ریہندا جی اداس میرا بھی دل چاہوندا صاحباں رہوے پاس اوہدی بھائی کنڈ نہ ویکھدے صدقے لیندی ماں ساس
142 مقولہ شاعر
ہیٹھ جنڈورے بیٹھے تیرا وہٹڑیاں دا ویس آئی ایں کیہڑے ملک توں توں جانائیں کیہڑے دیس تیری ہتھیں مہندی رانگلی تیرے گل وچ کھلے کیس
143
صاحباں دا پیغام گھمیار نوں
بھائی وے چکی ہاریا راتیں گھت وہیر ونجھ آکھیں خان شمیر نوں نہ تھیون دلگیر میں نہ بھلی صاحباں اگے بھلی پھپھی ہیر نانکے گھر دوہترا حافظا کھنڈ رلی وچ کھیر
144
پہل کیتی ہے تساں نال پھپھی ہیر سیال ایہہ رانجھا تخت ہزاریوں لالئیں جندے تال ماہنیاں مدت قدیم تھیں بھاجی کھرلاں نال میں مرزا نو شوہ آپناں لھدا ایتھوں بھال
145
چکی ریہڑا جاندیا ونجھیں مہینوال اسیں کھرلاں تے ماہنیاں گئے آں ساکاں نال میں نہ بھلی صاحباں اگے بھلی ہیر سیال اوس دل دتا چاک دے حافظا اساں ثانی لدھے نیں بھال
145 کلام صوبہ (جہکڑا)
میں چڑھ دھنائی کوکیا وچ نیئں دی بار نکا ملو پیاریو بار دا ملو اسوار نہ کوئی پیڑا پے گیا نہ کائی پے گئی دھاڑ اک اکلا لے گیا حافظ شہر کھیوے دا مال صوبہ ماہنی کوکیا وچ نہیں ایں جھوٹ بریار مراں تے پہنوں ٹوپیاں لاہ چھڈوں دستار صاحباں مرزا لے گیا نیلی دا اسوار
147
نہیں کوئی چت نہ چیتڑے نہ کوئی شان گمان نہ سنھ لگی موریوں نہ پوڑی نہ پڑسانگ صاحباں مرزا لے گیا جا رکھی سو چوتھے اسمان
147 مقولہ شاعر
عیب نہیں ایس گل وچ بندے دا ہوئیا چور کھنڈ رلی وچ کھیر دے ویکھو اکھ اگھور ہوئی سی سو ہوئی اے چھکن دیہو چھور مستک ورھی کلام نوں کیہڑا چھڈی موڑ
149 کلام مرزا
مرزا کرے ملامتاں صاحباں تائیں جائ جے ہون کوادو وہار دے مورکھ اوہ سدائ بیلے نوں اگ لائیکے ہتھیں کون بجھائ مہنے سن کے خبر اوہ ہتھوں ملسن آئ
150 صاحباں دی نصیحت
صاحباں دے رہی نصیحتاں چل اگاہاں تور مت ماہنسی طاہر خان نال ملن مجوھاں جوڑ چوری کر کے نیر تر پر بیٹھ نہ ریہندے چور کنڈھے اتے آئیکے آپناں آپ نہ بوڑ
