چڑھیا کٹک سیالدا اگے لگ وحی جد ڈٹھے سیال میں آؤندے میری اگھڑ نیند گئی مینوں بنھ تقدیر نے ماریا میری کوئی نہ پیش گئی
162 کلام صاحباں
صاحباں حور شعور دی چن سترانے دی لو واری میریا ترنجناں پرنہاں ہٹ کے رہو کھلو مینوں کم لچٹاپے گیا جو اللہ کرے سو ہو
163 کلام صاحباں
وچ میدان دے بولدا میرا مرزا شیر امیر اوس چن کے تھیؤں کڈھ لیا پھل رکھ سنہری تیر اوہ پھڑ چوہنڈیوں ماردا تیر اڈیا وانگ تہمیر اوس ہان کلیجہ بکیاں و دھا گل سریر ویکھ تماشہ حافظا دنیاں نال کیہ سیر
164 مرزے دی للکر
مڑ وچ میدان دے بولدا مرزا شیر جوان اوس چن کے تھیؤں کڈھ لیا پھل رکھ سنہری کان اوہ پھڑ چوہنڈیوں مار دو تیر اڈیا وانگ طوفان اوس ہان کلیجہ دے بکیاں ودھے کل مکان اوڑک اوہ کجھ ہوسیا حافظا جاناں چھڈ جہان
165 کلام صاحباں
مرزے نوں نہ ماریو پگڑ لو تسیں میری بانہہ میں حق پچھاتا آپناں تہاڈا کیتا کیہ گنانہہ کچہری جھگڑاں پاک رسول دی میرا قادر کرے نیاں لے چل داناں باد نوں حافظا تیرا دوہیں جہانیں ناں
166 کلام مرزا
مرزا آکھدا بیٹے شاہ علی دے حسن حسین بھرا اوہ لڑ دے نال یہودیاں وت کر دے جنگ بھلا چپ کر گئیاں بیبیاں حسن حسین کہا منی رضا پیغمبروں حافظا توں وی من رضا سوں شہیداں نوں کر بلا تیؤں کھیوا ساڈے بھا
167 کلام صاحباں
ہن کیہ کرئیے حافظا ڈھاہ لگی دریا میں سولاں دے منہ صاحباں جیوں لوہے نوں تا ہوئے سوائے ڈیوڑھے لاگی آ گئے شاہ سانوں لہنے دی اگئی دیونی ساڈے گل پلہ منہ گھاہ اساں لہناں دیناں رب دا ہس کے دتا چا ہتھوں پتھوں سکھناں پیا کٹک تے دھا اوہناں شیر پھہایا وچ پڑ دے اوہنوں گل نہ بجھے کا اوڑک اوہ کجھ ہوسی حافظا جیہڑی کر ے خدا
168 کلام مرزا
عشق بھلیرا پاتنی قتل کریندا چا بھر بھر بیڑے ڈوبدا ہوراں دے وچ جا مینوں عشق حقانی لگیا میں منی رب رضا کیوں گلاں کردے اوہ کچیاں مینوں خبیر نہ کا اوڑک اوہ کجھ ہوسی حافظا جیہڑی کرے خدا
169
مندا کیتوئی صاحباں میرا ترگش ٹنگیوئی جنڈ ترے سو سٹھ کانی میرے ساردی دیندا سیالیں ونڈ پہلی ماراں خان شمیر نوں دوجی کلے دے تنگ تریجی ماراں اوس نوں جس دی توں ساہیں منگ چوتھی ماراں اوس نوں جیندی توں ساہیں فرزند میرے سروں منڈاسا ڈھبہ پیا ننگی ہو گئی جھنڈ باہجوں بھراواں سکیاں میری کون کجیسی کنڈ کول ہندے بھائی سکے میریاں پیڑاں لیندے ونڈ
170 ماہنیاں دا حملہ مینہ پئے سے گولیاں تیرا ودھے چھنب وانگوں عمق دریا دے ڈیکاں رکیاں ہنب جھڑ جھڑ پوندے کندلے جیوں پک ڈگن انب لکڑیاں دے ڈھیر کر پچھوں دیون لنب
