مومن ساڑو دھکڑیں کیتا عشق وناہ کردا ایڈا نیاؤں اوہ لگدا ایس نہ ڈاہ ڈکے کوئی نہ ایس نوں قاضی مفتی شاہ مت گل وچ پائے اساں دے سر دے اتوں لاہ
172
انت مرزے دے نانکے ہن آن ہوئے غنیم اوہناں بھن بھن اندر جنڈون کتے ڈھیر عظیم جیوں مچہ بنائی نمرودیاں خاطر ابراہیم ساڑ کے مرزے نوں ٹرپئے سرکر ٹرے مہیم
173
حافظ برہوں جیوں نمرودنیں مچہ بنائی دی جائ پر مرزیدا وانگ خلیل دے لاگھ کھڑیائے آئ عاشقاں نوں دیون جند مراد ہے نگن اوہ گناہ سرکیا تے کھولیا جے عشق کنوں رہ آئ
174 صاحباں دی زاری
صاحباں دیکھ کویں اس ظلم نوں مر مر کردی وین کہیا کاج رچایا میں تتی دے سین ناں رلکاویں سوھلے ماہیے پہئے پہن سودا کیتا سی سکھ نوں اٹھ ویہاجے وین 175
نہ میں سیس گندایا نہ میں مانگ بھری مہیندی سہج نہ لائیا سر تے نہ دھڑی نوشوہ انگ لگایا نہ میں جرم سڑی سہجدے آہی سرے تے اک دم ایہ گھڑی
176 مقولہ شاعر
حافظ رل کے ماہیناں صاحباں دا کیتا کاج تیغاں تیراں برچھیاں صاحباں دتا داج مرزا عاشق مار کے لے پختے کون اناج شہرت روون پھکناں وچ روغن بھتو بیاج
177 مقولہ شاعر
ادس لائی ہیسی سکھ نوں دکھاں دی خبر نہ کائ پر قلم ورھی تقریر نوں کیہڑا موڑے چائ صاحباں کیونکر آہی بھکھ دی حافظ آکھ سنائ جیں کڑیاں پینگھاں چاڑنی ساون باہر جائ
178
عاشق اتے معشوق تے ویکھ ظلم کیتا ہے جٹ ون تن رونے پنکھنوں دن رات دے اٹ کیندا پاڑن پاڑیا ایس کھیوے دے پڑ گھت پوں پانے ایہ ظلم سن وقتوں رہیا ہٹ
179
ایہ برہوں دے ویکھ کارنے راہیں رونی بار دکھن جھینگر وناں تے پیلوں دی ترمکار پینچھوں وانگوں بوتیاں رتوں روون جھاڑ جنداں لٹاں کھولیاں ماتم دے کرہار
180 صاحباں دی زاری
مرزے دا بھور قلبتوں کبیا ٹر دے ویکھ سیال صاحباں پٹ پٹ کڈھے مینڈھیاں دہیں پالے دال نہ ستی ساں نال سکھ دے نہ لایوں چھاتی نال آء کے نہیوں ویکھناں میں نکرمی دا حال
