جاگ وے مرزیا ستیا تیرے سر تے سیال کھلے اوہناندے ہیٹھ کلیاں تازنی رلیاں کپ رڑے اوہناندے ہتھیں قبضے کاٹھ دے ہنیاں طبل جڑے اوہناندیاں کاٹھیاں جڑت جواہری وچ کوکے خوب جڑے اوہ مڑپے کھیوے شہر توں دھا داناں باد وڑے کھرل نوں مل پے راہ تے اوس تے واری کون کرے اک خان کھیوے دا پوترا جا قبضے ہتھ دھرے اوہناں ڈکرے کرکے کھرل دے ہن کٹھے کون کرے کوئی ہندا مرزے کھرل دا جیہڑا اسدلے نال مرے اوڑک بازی ہاری چندھڑاں حافظا خالی گئے چھڑے
192 صاحباں دی زاری
صاحباں رنی رب تے اوہدی پئی دعا قبول روندی صاحباں ویکھ کے آئے پاک رسول اگوں اٹھ کھڑی ہتھ بنھ کے اک ذری نہیں سو کیتا طول اوہناں ہتھ سرے تے رکھیا کہیا نبی رسول فضل کیتا رب اوس تے حافظا اوہدی ہو گئی گل منظور
193 کلام صاحباں
صاحباں کہیا نبی جی امت دے سردار تساں کرکے جاناں فیصلہ نال زبان قرار نالے سچ مینوں دس دیہو کدوں ملے گا مرزا یار اوڑک اوہ کجھ ہوسیا جھوٹھا ونج بیوپار
194 مقولہ شاعر
توں نہ رو صاحباں جھورے لا نہ چت تینوں اوڑک پھاہ دیہن گے ایس نال چنڈ ورے چھک وصل کریں توں یار دا لاہیں دلاں دی سک اوڑک اوہ کجھ ہوسیا حافظا جھگڑے جاہن گے مک
195 صاحباں دی موت
صاحباں جھٹ جھٹلاوندی پھاہے دتی میں کسے دا جیوں ساون دی پینگھ تے چاڑھی تھم بھرا رنڈی ہو پرنہیوں نہ شادی ویکھ نہ کا ویکھ تماشہ حافظا اگلی گل سنا
196
صاحباں نانوں لے مرزے یار دا رووے نیر پلٹ سن کے ویں شمیر نوں دل وچ لگے پھٹ اوہناں پھاہے دتی صاحباں گل وچ پٹکا گھت اوس جان گھمائی یار توں مرزے نوں رہی نہ ہت
197 صاحباں دا ماتم
طوطیاں گھماں کھتھیاں دین چنگھار پوون نیلے ویسن وناس دے رکھ تھرایڑپے کنبن اک کانگ جے آہاست جگی روپچھائی اے دھن
198 سوال صاحباں روحانی
کانواں جنڈ تے بیٹھیا تیری کتنی عمر گئی میری عرض منی نہ رب وے میں ہو بیزار کہی مینوںبھین بھائی سبھ چھڈھ گئے میری کسے نہ سدھ لئی مینوں بھین بھائی سبھ چھڈ گئے میری کسے نہ سدھ لئی
199 جواب کاں
مینوں ست جگ ہو گئے جیوندیاں میری اتنی گئی وہا خبرے کتنی رہ گئی اگے معلم ہے خدا توں مول نہ رہیں سکدی مینوں گل کائی فرما سرپر جا کے پہنچیاں حافظا جیہڑی کرے خدا
200 جواب صاحباں روحانی
صاحباں آکھدی کانگا راولا توں ڈٹھی بیتی ہوئی میں چندو چولی یار دی جاقدماں وچ ڈھوئی میں بھاناں ورتیا لیکھ دا ہونی سی جیوں ہوئی جا آکھیں دردی محرماں میری ٹورن گل کوئی
