ایتھے مرزا ماریا میں ہتھیں گئی کہا اوہناں بھن بھن آندے جنڈون دتی اگ دھکا اوہناں گلیں ککھیں گھت ساڑیا کول نہ آہ سو بھرا تسیں کلمہ پڑھو رسولدا حافظا کریو یاد خدا
232 کلام سرجے دی پھتے نال
کھرل پھتے نوں ہجھیا ذار دئیں تماکو پا راوی دیا ہلیا گنڈیا ساڈی باری ہتھ نہ پا راوی اتوں چل کے کیتا ای بہت اکا خان مرزے نوں ڈوھنڈ دا مت جائیں جان ونجا ہوش کریں سرجیا حافظا واگاں پچھاں بھہا
233 کلام پھتا
مندا کیتوئی سرجیا بلدی تے پایو ای تیل سڈھے آیائیں پیڑ کے کر کے آپناں میل جاہ پچھاں نوں پرت کے نہ کر ایڈ اولیل جے کدے موتوں نہیں آتوں سنگناں تیرا میرا حافظا رب سکدیاں کیتا میل
234 روانگی پھتا
اوتھوں پھتا چلیا ہو کے بہت ناشاد تن سو کل اسوار دا لاہیا اوس لحاظ اگے خان شمیر دے جا لائی اوس فریاد ساڈے منگوں مارے کھرلاں اسی حافظ کت لائیے فریاد
235 کلام دختر شمیر خان
ہٹ پچھاں نوں چندھڑا میری وہی ہتھ نہ لا کھرل آگئے نی چڑھ کے جنھاندا کٹھا ویر بھرا جے فتح ناں آئیوں پا کے نہ میں بھین نہ توئیں بھرا
236 سرجے دا پھیرا
سرجے نیلی پھیری آ کھرلاں اگے جا رناں نوں مانواں آکھ کے تسی ویسیں بہوجا اساں مرزے دا ویر ویاہوناں حافظا جیہڑی کرے خدا
237 کلام نیلی
پنی میری عمر ہی رہی لباں پر آ سنبھل سنبھل کھیڈناں تیرا راکھا آپ خدا ہوش کریں وے سر جیامتے دوہاں پئی رووے ما
238 راء رحموں دی ونگار
راء رحموں کھلا ونگار دا نگلیں کھیویا باہر اساں مرزا گھلیا ویاہوں نوں تساں جنھوں گھتیا مار سانوں صاحباں ڈولے گھت دیہو اسی ڈھکے آں پورے وار
239 مقولہ شاعر
نیلی چرے وچ بار دے ویکھ ماہنیاں لئی پچھان اوہدیاں قلماں وانگ کنوتیاں اتے سوہے سبز پلان اوہدے سنباں لاٹاں چھڈیاں جیؤں آہرن پین ودان اج کوئی نہیں مرزا نوں مار دا جے آسن ہو بہے خان
240 کھرلاں تے ماہنیاں دا مقابلہ
گھرے دمامے عشق دے مارو وجے ڈھول ماہنی آئے ونگار توں بول کولے بول اوہناں آڈھکیاں دے حافظا آن پریٹھے جھول
241
لاہ کھرلاں گن گن منڈھیاں لائے سراں دے ڈھیر رتوں کھیوے لوک دے وگے ویہن چو پھیر بن گرداں اڈیاں ماہنیاں جد کھرلاں مارے گھیر ویکھ تماشہ حافظا دتا رحموں گھت ہنیر
242 کھیوے دی تباہی
گھرے دمامے عشق دے جد مارو سٹ پئی شہر کھیوے دا لٹیا دیہیں خبر گئی پئی چننگ بارود تے اجڑ کھیڈ گئی ہن کھرل چلے گھر آپنے حافظا پڑھ الحمد صیحی
