Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> پُورن بھگت - قادر یار >> قصہ پورن بھگت چوتھی سہ حرفی بند 21 -30

قصہ پورن بھگت چوتھی سہ حرفی بند 21 -30

قادر یار
February 20th, 2008



21)

ق۔ قہر ہوئی تقصیر متھوں                  رانی کھول کے سچ سنایا ای
بھلا پورن ناہیں بھلی میں بھیڑی             جدوں ملن محلیں مینوں آیا ای
گلاں کیتیاں میں آپ ہدریاں نی               تہمت لا کے لال کوہایا ای
قادر یار سلواہن جاں گل سُنی               لہو پھُٹ نیناں وِچوں آیا ای

22)

ک۔ کرم کیتے تُدھ ہین میرے                       راجا کہے لُونا ہنسارئیے نی
اجیہا پُتر نہ آوندا ہتھ مینوں                         تُدھ مار گوایا ای ڈرائیے نی
شکل ویکھ کے صِدقوں نے صِدق ہوئیں         تہمت دے کے پُتر کیوں مارئیے نی
قادر یار تیری مینوں خبر ہوندی                    تیری لیکھ کردا چنچل ہارئیے نی

23)

ل۔ لکھیاں ورتیِاں نال اوہدے                      پُورن آکھدا جان دے بھوگ راجا
ایہدے وس ناہیں ہوئی رب ولوں              توں تاں ہوئی نوں بخشن یوگ راجا
دِتا اِک چاول ایہہ چکھ ماتا                    جودھا پُتر تُساں گھر ہوگ راجا
قادر یار پر اس دی ماوں وانگوں                ساری عُمر دا ہو سی ویوگ راجا

ماں پُتر دا میل
24)

م۔ ملن آئی ماتا اِچھراں اے                دسو مینوں لوکو آیا ساد کوئی
میرے پُتر دا باغ ویران پیا                   پھیر لگا ہے کرن آباد لوکو !
میں بھی لے آواں دارو اکھیاں دا             پُورن چھڈ نہ گیا سواد کوئی !
قادر یار میں تاں لکھ وٹنی ہاں               دارو دئے فقیر مراد کوئی

25)

ن۔ نظر کیتی پُورن پُتر ڈٹھا                        ماتا آوندی اے کِسے حال مندے
اڈو کھوڑیاں نال بے ہوش ہوئی                  اوہنوں نظر نہ آوندے خار کنڈے
پُورن ویکھ کے سہ نہ سکیا ای                    روئی اُٹھیا ہوئے حیران بندے
قادر یار میاں اگوں اُٹھ پُورن                     ویکھاں کسطرح ماوں دے درد ونڈے

26)

و۔ ورتیا کیہہ تیرے نال ماتا                     پُورن آکھدا دس کھاں سار مینوں
تیرے روندی دے نین بصیر ہوئے               نظر آوندا ایہہ آزار مینوں !
ماتا آکھدی دُکھ نہ پھول بیٹا                     پیا پتر بیراگ غبار مینوں
قادر یار بُرے دکھ پتراں دے                      گیا درد وچھوڑے دا مار مینوں

27)

ہ۔ ہتھ نہیں آوندے موئے ماتا                   پُورن آکھدا مائی توں رو ناہیں
ارجن داس جہے ڈھائیں مار گئے                 بنیا اِک ابھمینو کوئی ناہیں !
کینوں نہیں لگے سل پتراں دے                  ماتا توں دلگیر بھی ہوء ناہیں
قادر یار دلیریاں دے پُورن                         غم کھا مائے حُفتن ہو ناہیں

28)

ل۔ لئی آواز پچھان ماتا                           سچ آکھدا بیٹا کِتھوں آیا ہیں
کیہڑا مُلکھ تیرا کیہندا پُتر ہیں توں           کیہڑی ماں کرماں والی جایا ہیں
اکھیں دِسے تاں صورتاں لبھ لواں                 بولی ولوں تاں پتر پرتایا ہیں
قادر یار آکھے دس بھیت مینوں                  جاں میں بھلی جاں رب ملایا ہیں

29)

الف۔ آکھدا پُورن بھل ناہیں                      توں تاں بیٹھ کے سمجھ کر سار میری
ٹلا مُلکھ تے پتر ناتھ دا میں                        ایہہ یوگ کماونی کار میری
مڈھوں شہر اوجین برادری دے                  راج بنسیِاں دی دنیا دار میری
قادر یار سلواہن دا پُتر ہاں میں                    پُورن نام تے ذات پریار میری

30)

ی۔ یاد نہ ماں نوں غم رہیا !                     پڑدے سُندیاں اکھیں دے کھل گئے
پُورن ویکھدی نوں تھنیں دُدھ پیا                  دھار مُکھ پرنالڑے چل گئے
اوہنوں اُٹھ کے سینے دے نال لایا                    رب سُکھ دتے دُکھ بھل گئے
قادر یار میاں رانی اِچھراں دے                    شان شوکت سبھے ہور بھُل گئے





Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels