Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کلام خواجہ فرہد >> آکھیا خواجہ فرید نے 263-272

آکھیا خواجہ فرید نے 263-272

خواجہ فر ید
March 7th, 2008
5 / 5 (2 Votes)

263
ول وس وسا اوہے ٹول دے
کر لاڈ مٹھڑا بول دے

ہر وقت سانول ڈھول دے پیا ہوا ساڈڑے کول وے
ان سونہہ دی گھنڈڑی کھول وے ان سنگ میں سنگ بول دے

اتھوں نازے دے ٹاک ٹول وے لکھ لکھ الول مخول دے
اتھاں مٹھڑی جان سڑول وے تھئی ڈکھڑیں دی کچکول وے

کیا ڈکھڑیں لدھڑم گول وے تھئے چورزرہ تے خول دے
ماریا ہے کیا جڑ تول وے ابرو غلیل غلول وے

پئے ہوش دے وچ بھول وے زیرے اندر سو پول وے
تھیا جسم چیجی ٹھول وے د ل ڈتڑے کئی گھر رول وے

جے ایہہ فرید دا ڈول وے ایہا ٹورتے ایہا جول وے
کئی ڈینہہ نہ پھولا پھول وے
اجھو شہریں و حسن دول وے
264
واہ حضرت عشق مجازی
سبھ راز رموز دی بازی

سبھو شاہد اصلی جانیں ہے واحد پرم کہانی
ہے وحدت سمجھ سنجانیں وچ پردے کثرت سازی

کر رفع ملال کدورت ٹک سمجھ سجن بے صورت
تھیا ظاہر وچ ہر مورت چھپ اوہلے نور حجازی

سن حسن ازل دی چالی سبھ ناز نہورے والی
کتھ خالق خالق دا والی کتھ عابد ریت نیازی

کتھ عاشق درد کشالے کتھ حسن ملاحت چالے
تھی ہار سنگار ڈکھالے خوش سیرت ناز نوازی

کتھ مطرب تے میخانے کتھ رندی رسم یگانے
کتھ صوم صلوت اذانے کتھ زاہد نیک نمازی

ہے غیریت زندیقی پا ورثہ رکھ صدیقی
کر جہد جہاد حقیقی بن مرد معلی غازی

ٹھپ فقہ اصول مسائل سٹ نحوی فعل تے فاعل
بٹھ علمی بحث دلائل ہے فقر فقط جانبازی

ایہہ سلک سلوک فریدی ہے ریت عجب توحیدی
پرذوق لذیذ جدیدی
چھڈ لمبڑ دور درازی
265
واہ واہ دلبردی یاری
لا یاری کرم نہ کاری

تھی رکھڑا رکھم بریت نہ پچھدا حال حقیقت
نہ سندا ویدن ساری

میں مٹھڑی ڈکھریں کٹھڑی سے تیریں غم دے چٹڑی
دل لٹڑی سولاں ماری

نہ ڈٹھڑم مٹھڑا مکھنا گیا ساون صاف سلکھنا
گئی موسم چیتر بہاری

نہ کھوج نہ کھوبھ دے سبھ پربت پندھ تھلاں دے
دل رل رل رو رو ہاری

میں سندھڑی کیویں جالا ں پردیس بیٹھی تن گالاں
تھئے روہی ڈینہہ ملہاری

دل کھسدا بھیت نہ ڈسدا تھی اوپرا دوروں ہسدا
لا ہو ہو شھر خواری

ہک یار فرید اویڑا بیاسس ننان دا جھیڑا
پئی پلڑے مونجھ مونجھاری
266
ہک دم ہجر نہ سہندی ہے
دل لدبر کارن ماندی ہے

سوز گداز دی تول وچھاواں ڈکھ ڈوہاگ دی سیج سوہاواں
ہار غماں دا گل وچ پاواں درد دی بانہہ سر اندی ہے

ماہی بے پرواہ ملیوسے پلڑے سوز فراق پیوسے
حال کنوں بے حال تھیوسے جندڑی جھوک غماں دی ہے

ڈینہہ نبھاواں سڑدیں جلدیں رات ونجاواں جلدیں گلدیں
ساری عمر گئی ہتھ ملدیں ہے ہے موت نہ آندی ہے

سوہنے کیتی کیچ تیاری آیا بار برہوں سر باری
سینگیاں سرتیاں کرن نہ کاری بے وس پئی کرلاندی ہے

یاد کریساں یار دیاں گالھیں سوہنیاں رمزاں موہنیاں چالیں
تونے مہینے ڈیوم سیالیں
تانگھ فرید نہ جاندی ہے
267
ہکو الف مینوں برماوم ڑی
تتی بے تے مول نہ بھاوم ڑی

سوہنی وحدت پرم پریتاں نیں ذوقی گھاتاں عشقی گیتاں نیں
کوجھی کثرت کوجھیاں ریتاں نیں دل غیروں غیرت کھاوم ڑی

ہر چالوں ناز نواز ڈسے سبھ حسن ازل دارازڈسے
کل عالم عالم ساز ڈسے ہکو نور نظر وچ آوم ڑی

غیریت محض محال ڈسے چوطرفوں حسن جمال ڈسے
ہر ویلے وصل وصال ڈسے ڈینہہ رات پنل گل لاوم ڑی

کیوں کردی ہار سنگار مٹھی کیوں سرخی کجلا دھار مٹھی
جے جاناں سانول یار مٹھی ول ملک ملیر سدھاوم ڑی

تتا درد جدید شدید تھیا ہر روز ایہہ سوز مزید تھیا
ہکے دید فرید خرید تھیا بن ڈھولن گھر ورتاوم ڑی
268
ہک ہے ہک ہے ہک ہے
ہک دی دم دم سک ہے

ہک دے ہر ہر جا وچ دیرے کیا اچ ہے کیا جھک ہے
ہک ہے ظاہر ہک ہے باطن بیا سبھ کجھ ہالک ہے
مقناطیس تے لوہے وانگن ہوں ڈو دل دی چھک ہے
جیہڑا ہک کوں ڈوں کر جانے اوہ کافر مشرک ہے
مطلب ڈاڈھا سخت نز یکی پر راہ تے چل چک ہے
ساڈے سر سر واہ دا سارا فخر پیا مالک ہے
درد دا بار اٹھا نہ سکدی دل شودھی نک ترک ہے
روز ازل دی دلڑی میڈی راہ حق دی سالک ہے
جند دے نال خیال خدائی کیا پورا گیا بک ہے
یار فرید سنجانن کیتے
ایہہ نسخہ ہک ٹک ہے
269
ہن میں رانجھن وہوئی
رہیا فرق نہ کوئی

جیں سنگ دلڑی پیت لگائی آخر بن گئی سوئی
ہیر سلیٹی چوچک بیٹی ونج کس جا کھڑوئی
ہیروں ہیرا تھیسی جے کر سرہیں راہ ڈتوئی
پہلے کھا کر درد کشالے اوڑک تھئی دل جوئی
شابس اصلوں محض نہ ہاریوں جتنا بار چتوئی
جو کوئی سلک محبت دے وچ مرن توں اگے موئی
سیج سہاگ سوہایس تھی خوش شام سندر سنگ سوئی
نال خیال انا دے جیں نے میل دوئی دی دھوئی
سارے جگ وچ ہک میں رہ گئی نہ توئی نہ اوئی
تھیا منصور فرید ہمیشہ
جیں ایہہ راز لدھوئی
270
ہے عرب شریف سدھائی
بوسندھ پنجاب دی آئی

بن عرب ایہہ اکھیاں روون روہار ہنجھوں دے پوون
کر نیرے مکھڑا دھوون دل دردیں چوٹ چکھائی

ایہ پہلی منزل حد ے بئی شہر مبارک جدے
کل بحر دی شدے مدے اج عدن ویندی مکلائی

کر سعی طواف زیرات لہہ لطفوں عفو اشارات
گھن عشقوں ذوق بشارت ول وطنے واگ ولائی

کیوں گانے گہنے پاواں کیوں سرخیاں مہندیاں لاواں
کیوں کجلا دھار بناواں ہن تھیوم نصیب جدائی

کل سہرے ہار کمانے کل ناز نواز وہانے
گئے جوش جوانی مانے گئی دھج وچ فخر وڈائی

کئی آس فرید نہ پنڑی جی جلیا دلڑی بھنڑی
سر سوز فراق دی چنڑی گل دردوں چولی پائی
271
یاد آون یار دے رلڑے
نت پوون کروپ کللڑے

کیوں چڑھدی چندری کھارے کیوں کردی زیور بارے
جے جانیں ہجر دے وارے ایہہ نہیڑے سخت سولڑے

ڈکھ یار سکھاں دے ویرن لائے سولاں سینے دیرن
مونہہ کالا نیلے پیرن واہ ہوت پنل دے بھلڑے

کیوں ڈکھڑیں عمر نبھاواں ہن موت دا ملک وساواں
ونج گورستان سوہاواں بٹھ جیون کوڑ تسلڑے

گل پیچ ہجر دے ولڑے دل زخم اولڑے الھڑے
ایہہ نینہہ لاون پئے میں مٹھڑی دے پلڑے

سبھ زور ہوس وس لایم
پر یار فرید نہ آیم غم درد اندوہ سر چایم
کر آپے گلڑے گلڑے
272
یار کر اڑا حال وے
سانوں مار نہ طعنے

سانگ سنجوگ رلائے قسمت سانگے دوست یگانے
جاں جاں سونہہ بناواں تاں تاں ڈسدے دور ٹکانے
آون کان نہ منگنے دلڑی کچڑے کرن بہانے
بے درداں دی پریت نہ بھلی مولی موت کوں آنے
روواں رو رو لوک سناوان جی نہ آوم خانے
کوئی آکھے مچل کوڑی کوئی آکھے دیوانے
سولیں نا ل سنجی دے جالے سنجھ صباح گزرانے
آویں دیر نہ لاویں جندڑی ڈوں ڈینہہ دی مہمانے
عشوے غمزے ناز نہورے کیا کیا حسن دا شانے
جوہے شان فرید دی ساری
مارن دا سامانے



Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels