Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کلام خواجہ فرہد >> آکھیا خواجہ فرید نے 253-262

آکھیا خواجہ فرید نے 253-262

خواجہ فرید
March 7th, 2008

253
گیا رول راول وچ روہ راوے
نہ یار ملدا نہ موت آوے

آتن کتیندیں سینگیاں ستاون جگتاں مریندیاں بولیاں سناون
کئی کیس کردیاں کئی نوک لاون جیڑا ہمیشہ صدقے اٹھاوے

بھینیں نہ بھاواں امڑی الاوے پیکے سوہیریجے ہر کوئی ڈکھاوے
جانی اویڑا پھیرا نہ پاوے ہک سیج ساڑے بیاتول تاوے

ڈکھڑے سسی نوں ڈینہوں ڈینہہ سوائے جیں ڈینہہ بروچل گھر ڈو سدھائے
مونجھیں مونجھائے سولیں ستائے قادر کڈاہیں وچھڑے ملاوے

مٹھڑی اکیلی سانول نہ بیلی البھل نہ کردی سرتی سہیلی
نظرے حویلی سنجڑی ڈوہیلی مارو تھلا ں دی والی سوہاوے

قسمت فریدا ڈتڑی نہ واری
اصلوں پنل ول کیتم نہ کاری
کڈے ونجے دل درداں دی ماری
رو رو بنھائی جگ نوں روواوے
254
کیا ریت پریت سکھائی ہے
سبھ ڈسدا حسن خدائی

ڈسدی یار مٹھل دی صورت کل تصویر اتے کل مورت
ہر ویلے ہے شکن مہورت غیردی خبر نہ کائی ہے

ناز نہورے یار سجن دے عشوے غمزے من موہن دے
ہر ہر آن انوکھڑے ون دے واہ زینت زیبائی ہے

نخرے ٹخرے نوکاں ٹوکاں دلڑی جوڑ چبھیندیاں چوکاں
سوکاں سبز تھیاں ول جھوکاں خوبی خنکی چائی ہے

ناز ک چالیں نور ازل دی رمزاں بانکی طرز جدل دی
دھار کجل دی دھاڑ اجل دی سرخی بھاہ بھڑکائی ہے

ڈکھ ڈوہاگ تے درد جدائی رل مل ویندے ساتھ لڈائی
عشق فرید تھیوسے بھائی
عشرت روز سوائی ہے
255
کیا عشق اڑاہ مچایا ہے
ہر روز ایہہ سوز سوایا ہے

سر تن من پھوک جلایا ہے مٹھا جوبن مفت گنوایا ہے
بھیڑی دلڑی مار مونجھایا ہے دم دم وچ درد سوایا ہے

سٹ سیج اکیلی ہوت نسے غم پاکر جھولی عیش کھسے
گل ہار پھلاں دا نانگ ڈسے ڈکھی قسمت سبھ ڈکھ لایا ہے

سوہنا سانگ ہجردی مار گیا ہک باری یار وسار گیا
کر زار نزار خوار گیا تتی بے وس بار سوہایا ہے

ایہا دلڑی عشق دی کٹھڑی ہے غماں مٹھڑی تے ڈکھاں کٹڑی ہے
ما ڈتڑی شوق دی گھٹڑی ہے جیں صبر آرام ونجایا ہے

دل لاون حال ونجاون ہے سکھ ڈیون تے ڈکھ پاون ہے
غم کھاون درد نبھاون ہے نہیڑا بے شک کوڑا جایا ہے

سوہنے باجھ فرید قرار گیا کم کار سبھو گھر بار گیا
سبھ ناز نواز سنگار گیا سر بار ڈوہاگ سوہایا ہے
256
گیوں لوڑھ کلڑی وچ کن کپر دے
رودھے ڈتو نی پچھلی عمر دے

تیں باجھ جیویں اصلوں نہ جیواں تیڈی اکھیں دے ساہمے پوریواں
مارو ، مریلا، توں بن نہ تھیواں بٹھ ڈینہہ ہجر دے اوکھے گزرے دے

ماراں مروڑاں دھکڑے تے دھوڑے بھیجیاں سوغاتاں تیڈے وچھوڑے
ڈکھڑے ڈینہوں ڈینہہ ڈیڈھے تے ڈورے ہے ہے نہ جیندے جیڑا نہ مردے

گئے وقت ویلے یاروبھلیرے ڈکھڑے ڈکھی تے کیتے وہیرے
شالا ڈہاڑے تھیوم تھلیرے پاڑے گزاروں سجنیں دے گھر دے

گھولی تسیڈی گولی تسیڈی ڈے کن تے سنیں ڈکھ پیڑ میڈی
پانی اساڈی تھئی رت اسیڈی روٹی ہے ٹکڑے ہاں وے جگر دے

منڈھ لا دی جندڑی ڈکھڑیں دی ڈدھڑی دردیں دی بدھڑی سوزیں دی ردھڑی
ہک توں تتی دی ول کل نہ لدھڑی بئے سول صدقے چوتھے پہر دے

رہ گیوم خوشیاں وسرے ننڈھیپے دھانہہ دھانہہ کریندے آئے بڈھیپے
بئے بے نوائی ڈتڑے رنڈیپے آئے بار سرتے باری قہر دے

جوگی براگی تھی کر ڈھونڈیساں
کفنی ڈکھاں دی پاگل سوہیساں
ایویں فریدا عمرا نبھیساں
جے تیئں نہ تھیساں داخل قبر دے
257
مٹھڑی دلڑی ڈکھڑیں کٹھڑیں
ہے ناز ادا دی لٹڑی

ہن زخم جگر دے آلھے دل پرزے اکھیاں نالے
سے سینے پوون ابالے جند ہار ہٹی میں مٹھڑی

تتے درد اندوہ اویڑے لائے دلڑی جھوکاں دیرے
ہیں حضرت عشق نویرے ڈتی پیڑ پرانی پٹھڑی

سر چھتڑے نینہہ لیوسے سبھ شرم شعور گنویوسے
دل ڈھولے یار لٹیوسے سس مارم امڑی رٹھڑی

مل ماہی عار ویاروں تھی فارغ کل کم کاروں
رل راول ڈاگاں چاروں ہے اج کل روہی وٹھڑی

تھی کھیرو کھیر چریساں اکھیں نال اوگار بنیساں
پاہ پلکاں نال بوہریساں گھر باروں سنگت ترٹڑی

تھئیاں سنج برصحن حویلیاں گئیاں سینگیاں وسر سہیلیاں
البیلیاں بانہہ چوڑیلیاں مابھین کنوں دل چھٹڑی

گیا چیتر فرید اجایا
گھر سانول یار نہ آیا
سر سولیں سخت ستایا
تھئی دشمن قسمت کھٹڑی
258
نیہڑا لاون ، حال ونجاون مفتے پور پرائے
نیہنے کھاندی م، سٹھڑیں سہندی ، دلڑی چا برمائے
کرن شکایت ، سینگیاں سیاں گلڑے حق ہمسائے
عار ویار پچار کریندے، سکڑے ماپیو جائے
دیر نہیڑے امڑی جھیڑے ، بابل نت دڑکائے
سس نناناں کرم بکھیڑے ، روز بروز سوائے
باندیاں بردیاں محض نہ ڈر دیاں، دائی وین الائے
اصلوں سدھڑا مونہہ نہ دیندے ، مامے چاجے تائے
کانگا قاصد پٹھ پٹھ ہٹری یار نہ واگ ولائے
ناز نواز نمانے شودھے ، ہار سنگار اجائے
مارو چھوڑ ملیر ملہاراں ، آپے آ بلوائے
رل مل ٹوبھے تے تڑ تاڈے ، ساڈے نال وسائے
قسمت جاگے بخت بھڑائے ، قادر دوست ملائے
سہجوں لیٹے تول نہالیں سوہی سیج سوہائے
بھاگم سختی تے بدبختی ، بھاگ سہاگ ملھائے
سانول بانہہ سراندی ڈے کر، ساری رات بنھائے
چھوڑ ونجن دی دور رہن دی نہ رکھ رانجھن رائے
توں بن راول جوگی دل دے ڈکھڑے کون مٹائے
نہ کوئی سنگتی نہ کوئی ساتھی ، نہ کوئی حال ونڈائے
سچ ہے کون پرائے ڈکھڑے ، اپنے گلڑے پائے
جس تن لگڑی سوای تن جانیں، ہوراں کیا پروائے
اپنے بارے آپ اٹھیسان ، دلڑی نت فرمائے
کر بیواہی سٹ نندرائی ، پیچی کیچ سدھائے
سنجڑی دے سنجڑیپے کیا کیا ، پیش تتی دے آئے
سرخیں ، مہندیں ، تلک ، تلولیں پھکڑے رنگ ڈکھائے
ہک ڈکھ سے سے سانگ خوشی دے ، سارے صاف ونجائے
چولی چنڑی سوزوں بھنڑی ، آس نہ پنڑی ہائے
عشقوں مول فرید نہ پھرساں ، تونے مونہہ نہ لائے
259
نین نہیں رہندے ہٹکے
نین نیناں ساں اڑدے لڑدے لا کرن ناز دے لٹکے
کلڑیں کوچیں شہر بزاریں، لگڑے نینہہ دے چٹکے
ناز، نہورے ، نوکاں نخرے لاون برہوں دے کٹکے
میہنیں ، سٹھڑیں ، طعنے ، تبر ے گھتڑے لوکاں بٹکے
سہساں ٹوکاں ویساں جھوکاں، خویش قبیلے سٹ کے
یار بناں پھوک اگ اڑیساں ، ہار حمیلاں پٹکے
ڈکھڑے سہندے نین نہ رہندے ، بے وس تھی کر اٹکے
نیہڑے باجھ فرید نہ بھاوے ، بٹھ گھت کوڑے کھٹکے
260
نین نرالے نیر نکھڑے نور نظر دے
ساڑن سول سریر ساگی سوز سقر دے

کھتھڑے برہوں کٹاری کٹھڑے ناز نہورے نخرے مٹھڑے
چوچک چکمک ویر ویری ول ول گھر دے

سیج سہاگ دی سڑگئی ساری ڈوڑے ڈکھ ڈوہاگ ڈہاڑی
تک تک مارن تیر زہری زور زبر دے

پور پنلڑے دے پل پل دے جندڑی جکھدی جیڑا جلدے
پیت پرانی پیڑ ویری درد اندر دے

سٹ کر سجن سدھایوں سوہنا ملک ملیر ملیو من موہنا
چڑھ چڑھ چکدے چیر جاری جرح جگر دے

سانگ سنجی نوں سک سانول دی مونجھ مٹھی نوں مونہہ مٹھل دی
ہار ہٹی ہن ہیر ہس گئے ہوش ہنر دے

نینہہ نواں نت نالہ زاری فکر فراق فرید دی یاری
رگ رگ روگ دی ریڑ روندی روح ابردے
261
وسووی اکھیاں گھن گھوراں لاکے
ساون آیا یار نہ آیا تھئے بادل طوفان بلاکے
آون کہہ گئے ول نہ آئے دل نوں مفتی چوٹ چلاکے
دل برمائے راول جوگی دھن سن بنسی پھوک بجاکے
اتنا ظلم مناسب ناہیں پہلوں اپنا یار بناکے
روہ جبل وچ مارو تھل وچ مارو گیا پردیس رلاکے
مارو ملک ملیر دا مالک لڈ نہ جاویں جھوک وساکے
جوگن تھیساں ملک ڈھونڈیساں ویساں انگ بھبوت رماکے
الھڑے زخم نہ چول پپہیا ساڑ نہ کوئل کوک سناکے
کروٹیاں لے ہٹ ہٹ جاندی بے وس ڈکھڑے سول سوہا کے
گرجت بدرہ لسکت بجلی رم جھم بارش زور گھٹا کے
ساجن باجھ فرید ہے جینا
مشکل ایسے بار اٹھاکے
262
وصل ہجر یکساں
وسدا دوست قریب دلیں دے

علوی سفلی یار دیاں جھوکاں خبر نہیں ایہناں کملیاں لوکاں
اے دل جان پچھان ہر جا دیرے چاک مہیں دے

ڈکھ دوہاگ تے بیت حزن میں سکھ سہاگ تے ملک امن میں
عاشق سمجھ سنجان سبھ مظہر ہیں یار چہیندے

چاک ببانا من نوں بھانا تن من اس دے راہ وکانا
کیا وت دین ایمان شرم بھرم سبھ ملک تہیں دے

عشق فرید تصرف کیتا
لایُس جڑ کر پرم پلیتا
سبھ صورت سبحان
ظاہر اکھیاں نال ڈسیندے


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels