ویر نہ لہنا ہاوے ماہی کھس کر زور ے دلہ بیواہی سانگ ڈکھاں دے سیتی
تونے لگڑی ہو ہو پھکڑی دلڑی تکڑی دردیں پکڑیں توڑ پچا جو نیتی
ناہیں مڑن مناسب تھک تھک جے سر ڈیسیں ہے پک بیشک برہوں دی بازی جیتی
آیا وقت فرید ملن دا بھورل جانی یار سجن دا رین غماں دی بیتی 224 ساون بوندڑیاں جھر لاوے کوک کوک پاپی ڑے پپہیا پھوک پھوک تن آگ جگاوے کوئل کونج مہروا بولے دل ڈکھیاری نوں ڈکھ تاوے نین چین سے جھگڑت تڑ پھت تڑ پھت رین بہاوے چھتیاں دھڑکت جیارالرجت تج بن کاری گھٹن ڈراوے روم جھوم رت برکھا سو ہے انگ ڈھنگ رس راند رچاوے بیت گئے دن رین دکھاں دے کہوری پیا کو سیج سوہاوے پیتم پیت فرید نہ پالی انگ انگ برہن مرجھاوے 225 سبھ سر اسرار قدم دا ہے اتھ دخل نہ محض عدم دا ہے
ولڑی سگھڑ سنجان سیانی آکھے ہر دم سمجھ بلانی مظہر ذات صمد دا جانیں تونے روپ صنم دا ہے
جو ھر نفس مقدس طاہر علوی سفلی دا ہے ماہر کل دا مظہر کل دا ظاہر والی عرب عجم دا ہے
جس نوں ذوق خیال مہیا اس نوں قال تے حال مہیا گلشن جشن جمال مہیا وارث باغ ارم دا ہے
بیو لایعنی تے نادانی دل دلداتے دل دا جانی دل اخلاص تے سبع مثانی مبدا دم قدم دا ہے
ڈیکھو شوکت شان پسارا محور گردش سبع سیارہ مرکز دور محیط دا سارا نقطہ دل آدم دا ہے
سینہ صاف صفابے کینہ نور دا آئینہ دلڑی خالص پاک نگینہ نقشہ بیت حرم دا ہے
خاص فرید غلام فخر دا باندا بردا اس دے در دا بٹھ پیا آسرا علم و ہنر دا تکیہ دوست دے دم دا ہے 226 سبھ صورت وچ ذات سنجانیں حق باجھوں بیو غیر نہ جانیں نہ کوئی آدم نہ کوئی شیطاں بن گئی اے کل کوڑ کہانی باجھ خدا دے محض خیالے دل نہ کر غیریت ہانی مطلب وحدت ہے، ہر چالوں سک نہ رکھ بئے پاسے تانی جاون لا دی دل دانا نوں اثنینیت مول نہ بھائی سوہنا کوجھا صرف بہانہ ہکڑو ہئی ول سمجھ سنجانیں روز ازل دی یار پنل دی پئی گل ساڈے پیت پرانی یار فرید ملیوسے جیندیں سوہنی ساری عمر وہانی 227 سبھ صورت وچ وسدا ڈھولا ماہی دل اساڈی کھسدا ڈھولا ماہی
رنگ برنگی اس دے دیرے آپے رانجھا ہیرتے کھیڑے لک چھپ بھید نہ ڈسدا ڈھولا ماہی
آپے ہجرتے آپے میلا آپے قیس تے آپے لیلی آپ آواز جرس دا ڈھولا ماہی
آپ ہے مطرب مجلس کافی آپ موحد صوفی صافی منکر ہوکر ہسدا ڈھولا ماہی
راول یار بروچل سانول آکر ہر ہر آن اساں ول دل کھس کھس ول نسداد ڈھولا ماہی
بطن بطونوں ظاہر ہویا عربی تھی کر ملک نوں موہیا رسم رسالت ڈسدا ڈھولا ماہی
دل نوں تانگھاں لکھ لکھ چاہیں نکلن آہیں سجھن نہ واہیں ہنجھڑون مینہ برسدا ڈھولا ماہی
یار فرید نہ وسرم شالا اوڑک لہسی آپ سنبھالا میں بے وس بیکس دا ڈھولا ماہی 228 سجن سدا سیاں ساتھ وسن شالا جیون محب مٹھل متوارے سنج بر رلدی ول ول بھلدی ڈسم نہ چانگے چارے جلدی گلدی ہتھڑے ملدی چھڈ گئے ہوت پیارے ڈکھدی جکھدی ماری لکھ دی تھی ککر اند انگارے منگاں دعائیں سنجھ صباحیں آوم وصل دے وارے سٹ بیواہی تھی گیا راہی دلڑی پارے پارے چھہندی جھوکاں سہندی نوکاں کنیں پووم توارے یار پنل دی سک پل پل دی روز ازل دے کارے برہوں بھنوالی الٹی چالی سکھ بوڑے ڈکھ تارے سوز فرید نوں واز سوایا لوںلوں لکھ چنگارے 229 سسیے کرہون قطار کیچ ڈہون ہن ہن وے جھاگ جبل تھل بار نال پنل بن بن وے پلڑے ڈوہ گناہ نہ میڈے وے ہے وے بروچل یار مفت کیتو ان بن وے ہک کلڑی بئی پیت کللڑی وے روواں زارو زار لا گلڑے ون ون وے نیں باری تے ٹانگ ابھاری وے رات اندھار غبار جھڑ مینہ دی کن کن وے کڈے کجل مساگ گیوسے وے کڈے ہار سنگار گہنے دی گھن گھن وے دلڑی چست نہ تھیویں پھلڑی وے مطلب ہئی دیدار موئیں جیندیں تن تن وے رہبر شوق سنجی دا وے جلدی موڑ مہار پریں ڈوں کھن کھن وے برہوں فرید ہے بوجھا کوجھا وے بیشک باری بار رتی من من وے 230 سک ساڑے دل تانگھ پجالے وطن نہ وسرم رانجھن والے ہجر فراق دا کوجھا قصہ ساہ منجھائے تے ہاں ڈالے راہ اولڑے لکھ لکھ ولڑے ڈونگر کالے پیریں چھالے دلڑی جڈڑی ڈکھڑیں لڈڑی کیویں ہوش حواس سنبھالے جیندیں ڈیکھاں جھوک سجن دی قادر بار غماں دے ٹالے عشق سوغاتاں میں ول بھیجیاں درد اندیشے روگ کشالے ہے سوہیناں دی عادت اصلوں کوڑے پیچ فریبی چالے یار فرید نہ اترم دل توں لطفوں بھالے خواہ نہ بھالے 231 سک سولیں ساڑیں ساری واہ عشق دی اوا واڑی
دل جل بل کیری کولے ڈکھ رگ رگ سوز سمولے ہک سینہ سو سو شعلے ہن برہوں تے دوزخ ہاڑی
جیں ڈینہ اکھیں میں لاتیاں کل آس امیداں لاتھیاں کیا پھتکن جیہڑیاں پھاتیاں بیا ہر کوئی مارے تاڑی
میں کراں تتی کیا کاری ہن زخم پھٹے پھٹ کاری گل کاتی پیٹ کٹاری سر برچھی تبر کوہاڑی
تھیا وس ہس کولے اولے ہن پھول نہ دل دے پھولے اتھ پئے جولیندے بھولے گٹھ سیواں ڈوں ہتھ پاڑی
مل مونجھیں ڈولیاں وٹیاں گئی فرحت شادیاں ہٹیاں غم خوشیاں پاڑوں پٹیاں ڈکھ سکھ دی بیخ اکھاڑی
آئے لوکاں ہتھ بہانے کئی ڈیوم میہنے طعنے کئی مارن کاٹھیاں کانے ہے بیا بیا ظلم ڈہاری
سن یار فرید دیاں دھانہیں کر نازو شوخ نگاہیں ول آکھے سانول سائیں ہے راڑا کون پھپھاڑی 232 سکھی کرلیو ہار سنگار سبھی سیاں رل مل دھوم مچائی گرجت بدرہ لسکت بجلی رت ساون ٹھیک سہائی اغن پپہیے کرن بلارے رس کوئل کوک سنائی ملک ملیر وسایم مولی سبھ گل پھل خنکی چائی رل مل سیاں ڈیون مبارک مدھ بھاگ سہاگ دی آئی مدتاں پچھے رانجھن ملیا رب اجڑی جھوک وسائی آکر کاہن دوارے دل دے سدھ بنسی پرم بجائی سمجھ فرید نہ کر دل مونجھی کل لاج پیے گل پائی
