Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کلام خواجہ فرہد >> آکھیا خواجہ فرید نے 213-222

آکھیا خواجہ فرید نے 213-222

خواجہ فرید
March 7th, 2008

213
دل نوں مار مونجھایم
نت دے درد اندیشے

وس نیڑے چاک مہیں دا توں باجھ ایہہ حال سنجی دا
زخمی سینے چکدے ریشے

ڈکھ ڈوہیلیاں ڈوڑ ڈوڑاپے سے ساڑھے لکھ سول سڑاپے
وین سیاپے ساڈے پیشے

ایہہ غمزے ناز نہورے ایہہ عشقے زورے تورے
سر سانگاں تن من تیشے

بٹھ برہوں برابر ویری چاکیتس کولے کیری
ظلمیں مذہب کافر کیشے

کیا دھانہہ فرید سناواں کیا رو رو جگت رواواں
مستک لکھڑی آئی پیشے
214
ڈٹھا عشق عیاں تا بازار گلی سبھو رمز خفی ہن تھیوم جلی

سبھ جلوہ نور ظہور ڈسے یا ایمن تے یا طور ڈسے
گئی غیبت عین حضور ڈسے دل ونج دلبر دے ساتھ رلی

ہے کشف کمال دی بات عجب ہے وجدتے حالدی گھات عجب
ہے وصل وصال دی رات عجب مٹھی غیردی ذات صفات جلی

کڈیں طیر عروج حال بنے کڈیں سیر نزول دی چال بنے
جو ہجر ہے عین وصال بنے سارے سول سڑے ساری مونجھ ٹلی

جل خاک تے کھوٹ کھپوٹ گماں گم ہوگیا غیر دا نام نشاں
تھیا نور وجود شہود عیاں گھر بار گلی بازار ملی

جتھاں بھال ڈیکھاں تتھے راز ڈسے سبھ حسن تے ناز نواز ڈسے
سبھ سوز فرید نوںساز ڈسے ہمہ اوست سجھائی ریت بھلی
215
ڈکھ سینے تے منگ ڈالے
سک تڈی تڈی تیل ڈکھالے

غم درد الم بدنیتے پئے ساڑن سوز پلیتے
تھئے میں مٹھڑی دے کیتے سب رانی خاں دے سالے

کئی ڈینہہ نہ رل گزریونیں ساری آس امید ونجیونیں
ہے خبر نہیں کیا تھیونیں تھئے پیچی کیچ اباہلے

ہم سنگتی سارے کھوٹے خچ باز اپٹھڑے ڈوٹے
رل مل بے درد کلھوٹے پئے کرن کھلاں ہاں کالے

تتی سوز اندہ وچالے سے واقعے فادقے گھالے
نت روہ پتھر پڑتالے ہتھیں لپھاں پیریں چھالے

کر صبر فرید بنھیساں پئی سولیں سانگ جلیساں
دم جیندیںتئیں پکریساں
متاں قادر سختی ٹالے
216
ڈکھی دلڑی دردیں ماری
ہے ہر ویلے آزاری

سوز اندر وچ سول جگروچ آیم بروچ ردہ ڈونگر وچ
سخت سفر وچ ظلم قہر وچ ہوت نہ کیتم کاری

دار مداراں سنجڑیاں باراں پربت دھاراں غم دیاں ماراں
پرم پکاراں جندڑی واراں یار وساری یاری

شان شرم گیا بھیم بھرم گیا دین جرم گیا دیر دھرم گیا
لطف کرم گیا نیک رحم گیا لگڑی شہر خواری

اوکھیاں گھاٹیاں لکھ لکھ گھاٹے کھڑ بن بھاٹے سہنس گپاٹے
تتڑی والی ڈکھڑے گھاٹے کر کر پیت پیاری

نینہ نبھایا روز سوایا پور پرایا مفت اجایا
دید مسایا زلف اڑایا گھت گھت پیچ دی گاری

ساڑن چھاتی مارن کاتی سوزہے ساتھی روگ ہے بھاتی
ہجر دی جھاتی کھسم حیاتی پل پل موت تیاری

درد فرید جدید ے عید بعیدے بخت عنیدے
شوق شددیدے مونجھ مزیدے
باد برہوں سر باری

217
ڈینہہ راتیں عشق ستاوے
زرگھر ور روگ ودھاوے

تھل ریخاں جھر بر دیرے ہر بھٹ بھٹ نال بسیرے
سر سولاں چھکدے سہرے گل ہجر دا ہار سوہاوے

دل لٹ گیا جوگی راول سے پور ڈکھاں دے پل پل
ہر وقت کہاں ہتھ مل مل مٹھا نیہڑا کوئی نہ لاوے

روہ کوجھے کالیاں دھاراں پوں چھبن ببول ہزاراں
سر قہر کلور دیاں ماراں ڈکھ ہر ویلے تن تاوے

دل دود غماں دے دکھدے جی ہر ویلے پیا جکھدے
گئے گزر گئے ڈہارے سکھ دے موئی جندڑی سوز نبھاوے

ہے درد اولڑا پٹھڑا کیوں پیش پیوم ایہہ کٹھڑا
کجھ گھٹے نہ گاٹے تر ٹڑا ہتھوں مرہم زخم پھٹاوے

جن راخس سنجڑیاں جاہیں رچھ باندر بوز بلائیں
تھئے ساتھی سنجھ صباحیں مٹھی اوکھی عمر وہاوے

آئے پیش فرید گپاٹے انگ ترٹن تے سرپاٹے
لکھ روڑاں سہنس چکاٹے تتی بے وس تھی کرلاوے
218
رانجھن انگ لگایا ہے
سبھ غیر دا وہم بھلایا ہے

رانجھن میرا نور الہی مظہر ذات صفات کماہی
سر لولاک کلنگی پائی طہ چتر جھلایا ہے

رانجھن میڈے ویڑھے آیا کھیڑیں بھیڑیں شور مچایا
آیا ولدا نہیں ولایا بیشک بخت بھڑایا ہے

ماہی میں ول پائی جھاتی پاکر جھاتی لائیس چھاتی
ہر ویلے ہر جا ہے ساتھی لوں لوصں وچ سمایا ہے

حسن رانجھن دیاں دھماں پی
أاں ڈیکھن آئیاں سینگیاں سیاں
ہیر دا بوجھن دھیاں دھیاں ڈیکھو کیا رنگ لایا ہے

فخر پیا توں بل بل جاواں جیں دے نال میں لدھیاں لانواں
اس دی ہوکر کیوں غم کھاواں سبھ کجھ یار سجھایا ہے

یار فرید نہیں مستورے ہر جا اس دا عین ظہور
ظلمت بھی سبھ نور حضورے
اسم فقط بیا آیا ہے
219
رانجھن ماہی تخت ہزاروں میں کارن اتھ آئے
سوہے سیج تے سانول سہجوں سکدی کوں گل لائے
ڈکھڑے کھا کھا یار لدھوسے ڈکھڑے تھیوم سجائے
ایجھے ہک ہک ڈکھ توں سے سے سکھڑے گھول گھمائے
بختیں بھاگ سہاگیں سگریں میں ول مونہہ ولائے
راتو رات نسو کڑ ڈکھڑے کالے روہ سدھائے
سیندھاں مانگاں سر چڑھ بولن والیں سو ول پائے
گانے ناز نواز دے گہنے پائے پا ٹھمکائے
ہجر فراق نساہا تھی ہک چائے سہنس لڑھائے
پا کجلا لا سرخی دلڑی ڈیکھے تے مسکائے
مدتاں پچھے شام سلونے جھوک نوں آن ملھائے
سو سو حمد تے لکھ شکرانے مولی ماڑ وسائے
سانول سوہنا ساون بدرہ ساڈے آن ملھائے
ڈیون ودھائیاں سینگیاں سیاں رل وسدے ہمسائے
گجھڑے راز فقر دے سارے فخر الدین سجھائے
حال مقام دی رتق فتق سبھ شرحیں کر فرمائے
یاریاں باشیاں رلڑے واریاں وس سیب وہائے
پیوم فرید برہوں دے پندھڑے
بئے دھندڑے مکلائے
220
سکدے عمر گزار ڈتوسے
یار پنل دی کل نہ پیوسے

لائی دلڑی چوٹ اندر دی وسری رنگیلی گھردی
رلدی ریت تتی تھل بردی اوڑک موت نصیب تھیوسے

پیچ پیا ول کیچ شہر دا مشکل پینڈا روہ ڈونگر دا
آیا پہرہ سخت پہر دا رلدے پھردے مربھر گیوسے

رل مل ڈکھڑے آئے پکھڑے اجڑیاں خوشیاں نبھ گئے سکھڑے
گانے گہنے سہرے سکڑے سنجڑے غم دے سانگ رلیوسے

اوکھیاں گھاٹیاں ڈونگر کالے تتڑے ٹبڑیں پیر پجالے
ڈکھ کھا کھا سنج واہ چالے تھی بیواہ ڈوہاگ چھکیوسے

رکھساں دم دم نال سنبھالے سہساں روگ کروپ کشالے
بھالے یار فرید نہ بھالے
جیں زورے جند جان لیٹوسے
221
روندیں عمر بنھائی یار دی خبر نہ کائی
بھاگ سہاگ سنگار ونجایم دلون وساریا ماہی
دور گیا ول آیا ناہیں مرساں کھا کر پھاہی
عشق نہیں ہے نار غضب دی چنگ چوانتی لائی
جوبن سارا روپ گنوایم در دیں مار مسائی
فخر الدین مٹھل دے عشقوں دم دم پیڑ سوائی
یار فرید نہ پایم پھیرا
گل گیوم مفت اجائی
222
روہی وٹھڑی ٹوبھا تاروے آمل توں سینگار یار وے
تھئے تھلڑے باغ بہاوے چودھار گل گلزار وے
کتھے چنکیں دے چھنکاروے کتھے مٹیاں دے گبھگاروے
ڈینہہ رات مینگھ ملہاروے وچ پکھیاں دے چوہنکار وے
کتھے گاج دے دھدکار وے کتھے کھمنی دے لسکارے وے
پئے ٹھہندے ہار سنگاروے سرخی تے کجلا دھار وے
آئے سکھ سہاگ دے وار وے گئے ڈکھ وی آردے پار وے
سینگیاں وسن گھر بار وے لا گل سمھن دلدار وے
ہک میں رتی اوا سار وے ڈکھ سول نال وپار وے
توں بن فرید خوار وے رت ہنجھڑوں رووں کار وے
ول جلد موڑ مہار وے
نہ تاں مرویساں وار و وار وے


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels