Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کلام خواجہ فرہد >> آکھیا خواجہ فرید نے 203-212

آکھیا خواجہ فرید نے 203-212

خواجہ فرید
March 7th, 2008
3.5 / 5 (3 Votes)

203
جوسی توں پوتھی پھول وے
وسسی کڈاں سوہنا کول وے

رو رو تھکی پٹ پٹ ہٹی کڈے ویساں ڈکھڑے کٹھی
سولاں لٹی درداں مٹھی ماہی پنل گیوم رول وے

پاندھی پچھاں واٹیں تکاں سڑ سڑ بھجاں بھج بھج پکاں
ٹر ٹر بھجاں بھج بھج تھکاں ونج بر رلایم ڈھول وے

چیڑا غماں وچ وڑ گیا ڈکھ اڑگیا سکھ لڑگیا
دریا غضب دا چڑھ گیا سو جھول لکھ لکھ چھول وے

سک ساتھ سانول دی سدا دردوں نہ تھیوم دل جدا
شالا پنل میلم خدا جندڑی گھتاں میں گھول وے

زاہد ہن جول دے برہوصں چبولا بول وے
پتری پرم دی کھول وے دلڑی اساڈڑی چول وے

ڈکھا نینہہ انوکھا راز وے تتا سوز دے ہتھ ساز وے
مٹھی دھانہہ فرید آواز وے
ہو ہو ملامت دول وے
204
چوڑے چوڑے بیڑے کیویں پاواں ڑی پاواں
میڈا یار گیا ملیر تے

ڈے کر کوڑیاں آس امیداں تھورے چاڑھ ڈکھاواں ڑی کھاواں
ہیں ڈکھڑی دل دلگیر تے

گئے برباد لکھو لکھ وعدے ہن کیوں پھٹکی کھاواں ڑی کھاواں
کھوٹے توں ویری بے پیر تے

رات ہجر دی رتڑوں روواں رتڑی لاواں ڑی لاواں
تتی سومن ہک ہک چیرتے

صدقے صدقے اولے گھولے واری واری جاواں ڑی جاوان
مٹھی قاصددی تقریر تے

یار نہ آوے کجھ نہ بھاوے بھینیں توں نت تاواں ڑی تاواں
تھیواں کاوڑما پیو ویرتے

کھیڑیں بھیڑیں دے ہتھ آئی جیں ڈینہہ لدھیاں لانواں ڑی لانواں
ڈوڑی تریوڑی سختی ہیر تے

اوکھیں سوکھیں مول نہ پھرساں کیوں نینہہ فرید لجاواں ڑی لجاواں
مٹھی کل کم رکھ تقدیر تے

205
درد پئے ول پیٹے ڈتڑے یار دنجھیٹے
میں بیٹھیں گئی عمر نہ آئے لانویںلہن دے نیٹے
ہتھڑیں پیریں غم دے گانے سر سولاں دے ریٹے
سینگیں سرتیں لگڑے جھیڑے لکڑیں سوہریں پھیٹے
سانول آوے آگل لاوے سہجوں سیجیں لیٹے
دلڑے سو سو زخم کللڑے سینے سخت چپیٹے
یار فرید سنبھالم جنیدیں
رب ڈکھ ڈکھڑے میٹے
206
دلڑی دردوں ٹوٹے ٹوٹے
پرزے پرزے ذرے وو ذرے

عشوے غمزے ناز نہورے نخرے ٹخرے زورے تورے
خون کریندے درے وو درے

آپے اپنا سونہاں کیتو آپے اپنی جا تے نیتو
ہن کیوں تھیندیں پرے وو پرے

گوڑھے نین تے زلفاں کالیاں سوہنیاں رمزاں موہنیاں چالیاں
جیں بن مول نہ سرے وو سرے

پل پل تیرنگاہ دے پھلڑے ول ول پیچ زلف دے ولڑے
بے وس کیویں کرے وو کرے

مونجھ مونجھاری درد اندیشے ڈینہاں رات فرید دے پیشے
ہجروں جندری ڈرے و ڈرے
207
دلڑی نمانی کوں روز مونجھاری چھڈ گیا ڈھولا یار آزاری
عشق نہیں کئی بھاہ غضب دی سڑ دی جلدی جان وچاری
عاشق پھردے مست موالی سر قرابان کرن لکھ واری
درد اندوہ تے سول ہزاراں لا کر یاری یار وساری
صید کریندے مرغ دلیں دے ناز و ادا اہن باز شکاری
چشماں شوخ بہادر جنگی پلکاں دھردیاں دست کٹاری
جند فرید بچے ہن کیویں
نیناں خدنگ چلائی کاری
208
دلیاں دیداں سوہنا تیڈڑے دیرے
ہر دم وسیں پیاتوں ساڈڑے نیڑے

سینگیاں سرتیاں حق ہمسائے گلڑے کرن وکھو ہے
ماپیو ویرن بھین بھنیجاں جڑ جڑ لاون جھیڑے

جگتاں مارن پیکے پتنے ہاسے کرن سوہر یجے
اٹھدیں بہندیں ، ٹردیں پھردیں سس ننان کھہیڑے

چوچک چاک تیڈاتوںمالک سر سر واہ دا وارث
منجھیاں تیڈیاں جھوکاں تیڈیاں کوڑے چھوڑ بکھیڑے

کون ہے قاضی رشوت راضی کون سیال تے کھیڑے
باجھ خدادے جھگڑے جھیڑے ساڈے کون بنیڑے

ڈوں ڈینہیں دے نا حق دعوے اوڑک نا حق تھیندے
رانجھن تے میں ہس رس وسوں سڑ سڑ مرسن کھیڑے

جو جو لیکھ متھے دے آہے آخر ویہہ ملیوسے
جندڑی چھٹن فرید ہے مشکل
ویڑھیا عشق اویڑے
209
دلے دارم بسے آوارہ طبعے و حشت آرائے
برہوں بارے بوچل دے بیاباں دشت رلوائے

کیہاں غم دیاں کیہاں باتیں ڈکھی ہے دل ڈینہاں راتیں
خدار ا حال زارم بیں ، کہ بے دستیم و بے پائے

بما طالع شدہ پرکیں ، نزارم بے دل و غمگیں
نہ پیندا یار ہے جھاتی ، اجن ڈکھڑے نہ پاندآئے

سجن وس رس ڈکھایم چس سو ہر بجیں پیکڑیں بس بس
دل دیوانہ باہر کس ، ندارد ہیچ پروائے

ہمیشہ مونجھ وادھی ہے ، سنجی سختی زیادی ہے
سدا سولاں دی شادی ہے، میں اپنے بخت ازمائے

ڈینہاں دوڑی خرابی ہے قلق ہے اضطرابی ہے
نماشاں جی عذابی ہے ، نہ آپ آئے نہ بلوائے

زعشق عارض رنگیں چو لالہ دا غہا دیریں
کیتیاں ہن دل اندر جاہیں ، کڈیں رب یار ملوائے

بغیر ازمن کراشاید ، فرید ایں مر مرا باید
ڈکھے پینڈے تے ڈکھ بیحد ، ممیں راخس تے رچھ سائے
210
دل دم دم دردوں ماندی ہے
سک ڈٹھڑے باجھ لہندہ ے

ہجردیاں گزریاں ڈکھیاں راتیں ماپیو خویش نہ پچھدے باتیں
سینگیاں سرتیاں لہن نہ تاتیں مٹھڑی پئی تڑ پھاندی ہے

چاک مہیں دا من نوں بھانا بھل گیا سارا راج ببانا
گھولاں سیج تے تول وہانا ہیٹ دی ریت سوہاندی ہے

رانجھن جوگی میرا میتا دل نوں جس نے جادو کیتا
عشق تہیں دا لوں لوں سیتا رگ رگ مول نہ واندی ہے

بھانا یار دا من نوں بھانا ساڑاں جھنگ تے شہر مکھیانہ
پا مسکینی سٹساں مانا جندڑی جھوک غماں دی ہے

گزریا ویلا ہسن کھلن دا آیا وقت فرید چلن دا
اوکھاں پینڈا دوست ملن دا
جان لباں تے آندی ہے
211
دم مست قلندر مست قلندر
مست و مست الستی

نفس مقدس اہل سعادت علم عمل وچ رکھن سیادت
چھڈ کر وردتے زہد عبادت نت کرے درد پرستی

صاف مبرا غیر خیالوں پاک عیالوں آلوں مالوں
راسخ و جدوں ذوقوں حالوں واہ واہ مستیں دی مستی

ازل ابد تک جانن واقف لعنت رحمت سمجھن عارف
بجھن مکاشف محض مرادف کیا بالائی کیا پستی

جے تون چاہیں قرب حقیقی ورثہ علوی تے صدیقی
ریت جنیدی رسم شفیقی بٹھ ہستی وٹ ہستی

سٹ صحبت رکھ خلوت عزلت موت ارادی توں پانزہت
جے سر ڈیسیں ہئی بے شہبت اتھ سودا دست بدستی

سوز پریتا حال فریدی مذہب ملت ہس توحیدی
میل کچیلا شکل جریدی خوش وسدا پرم دی دستی

212
دن رین دل حیران ہے آسائش نہ پایم ہک گھڑی
سر ٹکڑے ٹکڑے ہوگیا تن من جلیا لوں لوں سڑی

دریا برہوں دا تار ہے ہر موج آدم خوار ہے
نہ پار نہ ادوار ہے اوکھی٩ اڑاہیں آ اڑی

ایہا ہے حقیقت حال دی ساری عمر دہی بھالدی
کئی کل نہ پئی مہینوال دی بے وس تتی لہریں لڑھی

ساتھی پنل چھڈ گیوپرے جیں باجھ ہک پل نہ سرے
پھر پھر ڈونگر گھاٹیاں درے سک ساتھ ونج بھوئیں وچ وڑی

ہن عشق آول موں پیا ہوش و ہنر ضائع تھیا
سبھ محو منسی ہوگیا جو کجھ سکھی جو کجھ پڑھی

تھئی دل فرید آگاہ ہے ہر جا جلوس شاہ ہے
بادل موں ظاہر ماہ ہے
جب جھڑ گئی من کی جھڑی


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels