آپے اپنا سونہاں کیتو آپے اپنی جا تے نیتو ہن کیوں تھیندیں پرے وو پرے
گوڑھے نین تے زلفاں کالیاں سوہنیاں رمزاں موہنیاں چالیاں جیں بن مول نہ سرے وو سرے
پل پل تیرنگاہ دے پھلڑے ول ول پیچ زلف دے ولڑے بے وس کیویں کرے وو کرے
مونجھ مونجھاری درد اندیشے ڈینہاں رات فرید دے پیشے ہجروں جندری ڈرے و ڈرے 207 دلڑی نمانی کوں روز مونجھاری چھڈ گیا ڈھولا یار آزاری عشق نہیں کئی بھاہ غضب دی سڑ دی جلدی جان وچاری عاشق پھردے مست موالی سر قرابان کرن لکھ واری درد اندوہ تے سول ہزاراں لا کر یاری یار وساری صید کریندے مرغ دلیں دے ناز و ادا اہن باز شکاری چشماں شوخ بہادر جنگی پلکاں دھردیاں دست کٹاری جند فرید بچے ہن کیویں نیناں خدنگ چلائی کاری 208 دلیاں دیداں سوہنا تیڈڑے دیرے ہر دم وسیں پیاتوں ساڈڑے نیڑے
سینگیاں سرتیاں حق ہمسائے گلڑے کرن وکھو ہے ماپیو ویرن بھین بھنیجاں جڑ جڑ لاون جھیڑے
چوچک چاک تیڈاتوںمالک سر سر واہ دا وارث منجھیاں تیڈیاں جھوکاں تیڈیاں کوڑے چھوڑ بکھیڑے
کون ہے قاضی رشوت راضی کون سیال تے کھیڑے باجھ خدادے جھگڑے جھیڑے ساڈے کون بنیڑے
ڈوں ڈینہیں دے نا حق دعوے اوڑک نا حق تھیندے رانجھن تے میں ہس رس وسوں سڑ سڑ مرسن کھیڑے
جو جو لیکھ متھے دے آہے آخر ویہہ ملیوسے جندڑی چھٹن فرید ہے مشکل ویڑھیا عشق اویڑے 209 دلے دارم بسے آوارہ طبعے و حشت آرائے برہوں بارے بوچل دے بیاباں دشت رلوائے
کیہاں غم دیاں کیہاں باتیں ڈکھی ہے دل ڈینہاں راتیں خدار ا حال زارم بیں ، کہ بے دستیم و بے پائے
بما طالع شدہ پرکیں ، نزارم بے دل و غمگیں نہ پیندا یار ہے جھاتی ، اجن ڈکھڑے نہ پاندآئے
