پیکے ٹوکاں کرم سوہریجے مارم جگتاں نوکاں مٹھڑی دلڑی لٹڑی دا ہے قبلہ یار دیاں جھوکاں ماپیو خویش قبیلہ مل مل ڈیندے دھکڑے دھوڑے
چشماں جادو جوڑ جگائے ہوش قرار بھلایا ڈکھڑے پکھڑے آئے غم ہم دم دم نال سوایا غمزے خوب دھموڑے ڈیون رمزاں گھتدیاں گھوڑے
یار فرید نہ وسرم ہرگز رو رو دھانہیں کرساں جیندیں مردیں اوکھیں ساہ محبت بھرساں ڈوڑی سک دی سانگ جگر وچ جے ڈکھ ڈیوم ڈوڑے 195 تیرے بناں سانول بہوں دلڑی الگ بے آس ہے جندڑی جلے سینہ سڑے سر چور ہے تن ماس ہے
جیڑا غماں دے وات ہے ہیہات ہے ہیہات ہے ہک ڈکھ تتی دے ساتھ ہے سکھ دی نہ بو نہ باس ہے
جیں ڈینہہ پنل گیا کیچ ول سٹ سیج کھٹ رنگیں محل جھاگاں جبل گھاٹیاں تے تھل ہک مونجھ ہے بئی پیاس ہے
وسرے نہالی تول سبھ پوپاتے بینسر بول سبھ ہن سوز ہے یا سول سبھ یا درد ہے یا یاس ہے
کڈے فرید اج جھج نسوں جتھ رچھ تے باندردی وسوں ڈینیں ممیں، راخس بہوں سو غول لکھ نسناس ہے 196 ٹوبھا بنواڈے یکا تڑتاڑ تے سندھڑوں دوراتاڑتے صبح سحوریں گبھکن مٹیاں جھوپڑ دے اگواڑتے روہی راوے روہیں دھماں ہوک پودے ونج ماڑتے اچڑے ٹبڑے ساگردے چڑھا پووم پہاڑتے چو طرفوں ویہہ پانی آوے سوہنے صاف جھکاڑتے پاک ڈہر وچ ٹوبھا ماروں نہ جھت جھاڑ کجاڑتے روہی واس سبھے لڈ اوسن اپنیاں جھوکاں ساڑتے پھلو ڈہے تے منت لیسوں تھورا چڑھیسوں دینے لاڑتے آن فرید سوہیساں چنورے شہر بزار اجاڑ تے 197 ٹوبھا کھٹا ڈے سوہنی جاتاڑتے اوہجانہ ہووے ساری ماڑتے ٹوبھے باجھوں مول نہ بہساں نہ گٹھ تے نہ پاڑ تے ڈینہاں پیسوں لسیاں گاویاں راتیں کھیر کوں کاڑھ تے توں بن سانول اگ اڑیساں چولا بوچھن پاڑ تے جے نہ اوسیں توں ول جھوکاں لڈسوں جھوپڑ ساڑتے جھوپڑ جوڑ بنیسوں کھپ دے تھل دے صاف پساڑتے گائیں سہنس سوائیاں سوہنیاں ڈوبھسن آن اوکاڑ تے ٹوبھااینویسوں دل دے سانگے منت چڑھیسوں لعلولاڑتے آوم راحت ڈوڑی چوہیر لانے پھوگ لانے پھوگ دی واڑتے فرح فرید نوں روز سوائی سنج بر سخت اجاڑتے 198 ٹوبھا کھٹا دے ملک ملیرتے پتھر پہاڑ کون چیرتے
ملک ملیر دی نازو چالی بوئی لانی دا رتبہ عالی ٹوکاں کردی دھوڑی والی کیسر مشک عنبیر تے
منجھیاں رنگسن گائیں ڈھکسن بھیڈاں بکریان چانگے ٹکسن اکھیاں اڑسن دلڑیاں بکسن دھرتی دی تاثیر تے
برہوں دے ٹھوہ تے جوہ بنیسوں جھوکان جوڑ سنجوک چھکیسوں سسی تے سے تھورے لیسوں منت چڑھیسوں مائی ہیر تے
بیعت کریسوں کل تھل برکوں ساگر پریم تے سکھ ساگر کوں گجھڑے رچھنے جودھا سرکوں رکھ تکیہ گر پیر تے
جاں جاں ووٹھ دی ووہ سنیوے سندھڑوں روح اچاک ڈسیوے ڈینہاں لسڑی تے دل تھیوے راتیں گاوے کھیر تے
ٹوبھے باجھوں مال نہ ٹھہساں نہ وکڑے نہ بند تے بہساں نہ گٹھ تے نہ پاڑتے رہساں نہ وت کھوہ وہیر تے
آپے آکر دلڑی لاتو حال میڈا سبھ سمجھیو جاتو ہن کیوں مٹھڑی توں ول چاتو دھوتیں دی تقریر تے
عشق فرید لکھیا پروانہ گھر باروں تھی بار روانہ کرسر صدقے پڑھ شکرانہ ہیں مٹھڑی تحریر تے 199 جڈاں جایم پکاکر جھولی کر وین ڈتی ما لولی
پہلوں پیت نہ پئی پیوما دی وت ہوت بولچ نہ رادھی میں مٹھڑٰ جاون لادی ہم بخت سڑی ڈکھ رولی
ہر پلل پل پیت پنل دی سک سانول باروچل دی ہے تیڈی روز ازل دی ایہا کوجھی کملی بھولی
ول یار فرید نہ آیا سر سولیں سانگ رسایا سبھ ہار سنگار وہایا گئی ناز نواز دی ٹولی 200 جگ وہم خیال تے خوبے سبھ صورت نقش بر آبے
جے پچھدیں حال حقیقت سن سمجھ اتے رکھ عبرت جیویں بحر محیط ہے وحدت کل کثرت شکل حبابے
نہیں اصلوں اصل دوئی دا خود جان ہے نسل دوئی دا گیا پھوکا نکل دوئی دا ول اوہی آب دا آبے
نہ کافی جان کفایہ نہ ہادی سمجھ ہدایہ کر پرزے جلد وقایہ ایہا دل قرآن کتابے
ہے پرم گیان وی دلڑی ہے بید پران وی دلڑی ہے جان جہان وی دلڑی دل بطن بطون دا بابے
دل لب ہے کون مکاں دا دل غایت اصل جہاں دا دل مرکز زمین زماں دا بیا کوڑ پلال حجابے
وچ صورت دے ناسوتی وچ معنے دے ملکوتی جبروت اتے لاہوتی دل اندر سبھ اسنابے
رکھ انتر دھیان فریدی سٹ سکھنی پیر مریدی ہے دوری سخت بعیدی جی سکھڑیں کان عذابے 201 جنڈری اچاکے جیڑا اداسے جاپے تتی کوں کیں دی پیاسے
پیکیں سوہر یجیں گلڑے وکھوہے ڈیندی مٹھی نوں مابھین ڈوہے قسمت دیاں گالھیں دلبروی دروہے ایڈوں گیوسے اوڈوں گیاسے
تھئی آس پاسے آئی یاس پاسے زرلفت ڈورے ململ تے خاصے کھڈڑیاں نباتاں مصریاں پتاسے کچڑے اڈاہے کوڑے دلاسے
لکھڑی متھے دی پلڑے پیاسے واہ واہ خدا دے کم بے قیاسے جیہڑیں کوں مونہہ سی لیندے نہ ہاسے مل مل کریندیاں کھل ٹوک ہاسے
مونہہ ویڑھ ٹھڈھڑے پئی ساہ بھردی دیندی نبھائی ڈینہوں ڈینہہ نجر دی چس رس نہ مانئیم گھر دی نہ ور دی ہک پل نہ ڈتڑم سکھ سیج پاسے
برہوں بچھیندا لکھ لکھ بلائیں تھی تھی ڈکھاری مگندی دعائیں شالا کہیں دیاں یارب کڈاہیں دیداں نہ اٹکن دلڑی نہ پھاسے
سانول سلونا مارو مریلا نکھڑیانہ ڈٹھڑس کوئی وقت ویلا سرخی ڈوہاگن کجلا ڈوہیلا گل گیا فرید جوبن نراسے 202 جھوپڑجوڑوں چگ کھپ تھڈتے ایجھانہ ہووے سارے مڈتے نہ وکڑے نہ بندتے بہساں نہ گٹھ پاڑ دی کھڈتے ساون آن سوہیاں روہی سندھڑودں سگھری لڈتے جے پانی کھٹ دیسی بہسوں ڈھائے تے کل اڈتے شہر بھنبھور وی کھاون اوسم ہوت نہ جاویں چھڈتے تیغ فرید برہوں دی دیہہ گئی چم چم تے ہڈ ہڈ تے
