میںپہلی سطر لکھدا ہاں تے ڈر جاندا ہاں راجے دے سپاہیاں توں ' سطر نوں کٹ دیندا ہاں میں دوجی سطر لکھدا ہاں تے ڈر جاناں گوریلے باغیاں توں سطر نوں کٹ دیندا ہاں میں اپنی جان دی خاطر، ہزاراں اپنیاں سطراں نوں ایداں قتل کیتا ہے اوہناں سطراں دیاں روحاں' میرے اکثر چوفیرے پھردیاں رہندیاں نیں تے مینوں کہندیاں نیں کوی صاحب ! کوی ہو جاں تُسیں کوتا دے قاتل ہو؟ سنے منصف بڑے انصاف دے قاتل بڑے مذہب دے راکھے آپ مذہب دی آتما نوں' قتل کردے وی سُنے سن صرف ایہہ سُننا ہی باقی سی تے ایہہ وی سن لیا ہے کہ ساڈے وقت دے وچ خوف دے مارے کوِی وی ہو گئے کوِتا دے ہتیارے
