رباب ہووے کہ تیغ ہووے کمان ہووے کہ تِیر ہووے میں اُس دے صدمے ہزار واری جے اوہ تیہائے دا نِیر ہووے کہیا سی مینوں ایہہ میرے رہبر ہر ایک چانن نوں دیویں آدر اوہ شیخ صوفی فرید ہووے کہ سنت سائیں کبیر ہووے اساں جو پتھر سی جل نوں مارے اس اپنی تیہہ وچ سموئے سارے اوہ جل ہی کیہہ ہے' جس دے تل تے نشان رہ جائے لکیر ہووے میں یاد کیتا سراں دا پانی جنہاں چ گھلدی اے روز بانی تاں میرے نیناں چ نیر آیا جیویں اوہناں دا سفیر ہووے
