کِتے ایہی گل نہ ہووے کِتے ایس طراں نہ ہووے تیرے چہرے اُتلا نھیرا، میری میلی چھاں نہ ہووے تیرے تے میرے راہ وچ جو لِیک ویہہ گئی اے ذرا غور نال دیکھاں کِتے میرا ناں نہ ہووے جوں سوں گیا اے پیاسہ اوہنوں چُم کے جگا لے کِتے خاب وچ بھٹکدا اوہ تھاں کُتھاں نہ ہووے اُپدیش آپنی تھاں نے تے دلیل دی سہی ہے پر بِرکھ کوئی ہریا پانی بنا نہ ہووے بندا بِرکھ نہیں ہے، شبدیں وی مول جاوے اینا کہ رُکھ جِناں مِینہہ برسیا نہ ہووے ایہہ رہسمئی ہنھیرے توں مشال بال ڈر نہ ذرا جانئے تاں کیہ ہے' جو جانیا نہ ہووے
