ایس توں اگے تاں ننگیاں جھیلاں نیں میرے یار دُدھ دے بُتاں نوں چڑھدی ہے قہر کُفر بہار ایسی پت جھڑ دی پون وگدی ہے جس لئی جسم دے پہرن تاں صرف پتے نیں اپنے بھاوک نہ ہوئیے ناٹک وچ کہ خود کشی واسطے سچ مچ دا زہر پی لیئے چھڈ پرے موہ تے ممتا دا ہن مذاق بہت ہو چکیا شام ڈھلدی ہے آجا مڑ چلیے ایس توں اگے تاں ہنس پون وگے دُدھ توں پانی وچھڑ کے روندے نیں ایس توں اگے تاں ایسا عالم ہے ہر کوئی آپنی اصلی جون پوے جے توں پانی چ پیر پاویں گی پل چ مچھی دا روپ دھاریں گی جے میں پانی چ پیر پاواں گا پل چ پانی دا ویگ ہوواں گا ایس توں پہلاں کہ تیری تھاہ لگے ایس توں پہلاں کہ میرا عکس دسے آجا پانی نوں گندھلا کر دئیے شام ڈھلدی ہے آجا مُڑ چلئے ایس توں اگے تاں پریت پتراں دے بن کے پوناں وناں چ روندے نیں ایس توں اگے تاں ہر قدم ہیٹھاں
ماں دی لوری دا ٹکڑا آوے گا
ایس توں اگے تاں آدمی اُپروں اِس دی پوشاک اس دا نام اس دی یاد کرے پون پانی دی بندا جون پوے مینوں ایس نام ہین عالم دی بے کناری توں خوف آوندا ہے مینوں آپنے گھراں دی جوہ ولوں نام لے لے کوئی بلاوندا ہے
