میں دُور دیش توں جلا وطن پرچھاواں بول رہیا ہاں ہے من میرے اِک بھرم جیہا بھرواسہ کہ دور کِتے توں وی سندا ہیں مینوں توں جس نے منیا سچ جو کہیا سیانے تے پا کے وس جلاداں اپنے بھانے، بہت برس پہلاں دا مینوں بِلے لگا چُکا ہیں پر میں بے کرک جلاداں دے من اندر اِس موہ صدقہ جو قتل توں پچھوں جاگے جیویں تیویں اج تیک وی ساس ورول رہیا ہاں ایہہ دیکھ، میری تیری اکھ وچ سرناویں والا اتھرو بن کے ڈول رہیا ہاں جے سنتے ہون پینت فیر تاں پتھراں دا وی جی کردا کجھ کہیے تے کندھاں دے وی کن چاہوندے اسیں جیبھ دی جُونے آئیے پر کندھاں نوں کن رہن تے جیبھاں نہ ہی لگن چنگا جے کندھ لکھے اِتہاس فیر تاں بہت سیاپے کرنے پینے کرنی پینی ادلا بدلی شرمسار سر جھکے کٹہرے چڑھن شہنشاہ ، راجے، ادلی تے پرت جُون وچ پے کے بھٹکن سُرگ نواسی ہرشاہی دستار تے لگیا خون دِسے گا رنگ برنگا کندھاں نوں کن رہن تے جیبھ نہ ہی لگن چنگا خطرناک ثابت ہوئے گا کندھاں دا کجھ کہنا جے کندھاں پیاں بول تاج تخت کوئی پینت نہ رہنا میں کندھ دی جیبھ جیہا چُپ ہی کردا ہاں رہ راسی شام چ پتیت کہانی کہہ کے بُجھیاں سِیویاں دی راکھ سِراں چوں پھول رہیا ناں سرپون پتہ نہیں کون، میں بھوت بھُتانا گھوک وسدے شہر چ ماتم گھول رہیا تاں میں دور دیش توں جلا وطن پرچھاواں بول رہیا ہاں
