ایہہ میرے لہو دی لپی دے اُداس اکھر میرے انھیرے دے حرف اُداس اُپنیشد تپدی تواریخ میرے آہت ناد اک سلگدی کتاب ایہہ پگڈنڈی ہے میرے پنڈ توں میرے پُستک دیاں دُھندلیاں سطراں تک ایہہ پگڈنڈی ہے میری جنن ہاری دیاں اُداس موہ بھریاں اکھاں توں میرے پِتا دے پردیس تک ایہہ پگڈنڈی ہے انھی اچھراں دے کمبدے ہتھاں نوں پورن دے چہرے تک امرت ویلے دی دہلیز توں شام دی درگاہ تک شام جو میرے اُداس رُکھاں دی خاموش ارداس ہے شام جو اک ندی ہے آد توں ناد دی اج ایس شام دے پتن تے میں آپنی چھاتی وچلی اگ دے جگدے دیویاں نوں جل پرواہ کردا ہاں جل پرواہ کردا ہاں یاداں دی استیاں آپنی رکت دے نادی پُشپ ایہہ جل جو پُرکھیاں دے پربت توں واریساں دے دیش ول وگدا ہے جل دا سفر اتنت ہے دیویاں دے کجھ پل میں ایس شام دے دھندلکے وچ نظر دی سیما تک آپنے دیوے نوں جگدے تردے دیکھن دا لوبھی ہاں ایس موہ مایا لئی میرے پربھات دے بربھو مینوں معاف کردیویں ایہہ کوِتا کجھ وی نہیں تپدی ہومے دا سُربدھ سنتاپ ہے ایہہ ویوگے من دا ورلاپ ہے ایہہ کجھ بونداں نیں جو میں سیک سہندی روح چوں کشید کیتیاں نیں ایہہ اک گواہی ہے کہ اُداس انھیرے ایس طراں لکھدا ہاں۔۔۔
