رات دے ہنیرے وچ بڈھا دریا ستلج لاشاں پیا ڈھوندا ہے ایس عمرے حاکم دی' کیہو جیہی نوکری کردا ہے جاں صرف وگاری ہے' پُلس کولوں ڈر دا ہے جنہاں نے بچاؤنا سی وگار توں چھڈاؤنا سی اوہناں دیاں لاشاں ہی دریا خود ڈھوندا ہے ماجرا نہیں دسدا دریا بس روندا ہے دریا بس روندا ہے' اکھے دریا روندا ہے شاعر تاں ہمیشہ ہی' دیش دے غداراں جیہی چندری گل کردے نیں' کُفر دا دم بھر دے نیں پانی نال مٹی دا ڈھیلا کھُردا ہووے گا دریا کوئی ساڈے وانگ بندہ ہے جو رووے گا مٹی وانگ اودوں جے ہوا نوں وی ونڈ لیندے ریڈیو نہ اِنج کہندے' دیش دی پَت رکھن لئی چُپ دا پرن دھردے ویری دیش دی بولی نشر نہ خبر کر دے ہوا وی ہمیشہ ہی، شاعراں وانگ کردی ہے کُفر دا دم بھر دی ہے ستلج دریا اُتے بڑی آس رکھی سی پر پرائی دھرتی تے جا کے ایہہ بُڈھڑا وی ہو گیا پرایا ہی لاشاں نہ لکو سکیا لاشاں کڈھدے ویری نوں 'تھائیں نہ ڈبو سکیا ہوا، شاعر تے دریا' سبھناں نے بھلایا ہے کیہڑا دیش اپنا ہے کیہڑا پرایا ہے ہوا ، شاعر تے دریا، ایہہ وی سمجھ نہیں سکدے گولی کیوں چلدی ہے؟ دیش دی مانت نُوں' جو وی ہتھ پاوے گا گولیاں ہی کھاوے گا دیہہ سنسکار دی تھاں کیتیاں جے جل پُرواہ لاشاں نوں کیہ فرق پیا اوداں کیہ غداراں نے سرگ چلے جانا سی ہاں' تسیں ہی سچے ہو دیش دی امانت نوں' جو وی ہتھ پاوے گا گولیاں ہی کھاوے گا ہاں تسیں ہی سچے ہو دیش دی امانت تاں' ہوندیاں نیں دیواراں پُت تاں دیواراں وچ چِنے جان دی خاطر' جمدے تے پلدے نیں ہاں تے ایہہ وی سچ کہیا امن شانتی قائم، رکھنی ہے ہر حالت امن شانتی شاید اوس چپ نوں کہندے نیں گولی وِنھی ہک چوں جو، خُون وانگ سمدی ہے امن شانتی شائد آتماں دا سونا ہے جذبیاں دا مرنا ہے آدمی دی تھاں اُتے بتاں دا اُسرنا ہے کوکے والے بوٹاں دا لاشاں اُتے تُرنا ہے تاں جو کھڑک نہ ہووے امن شانتی شائد اوس نوں ہی کہندے نیں جس نوں قائم رکھن لئی' رات دے ہنیرے وچ' بُڈھا دریا ستلج لاشاں پیا ڈھوندا ہے ایس عمرے حاکم دی' کیہو جیہی نوکری کردا ہے جاں صرف وگاری ہے پُلس کولوں ڈردا ہے
