اج بہت اُداس دن ہے تے ایس توں وی اُداس دن بروہاں دے باہر کھڑا ہے تے اوس دے پچھے اوس توں وی اُداس دن اُداس دناں دی قطار ہے دور تک اُداس دناں دی فوج تے میریاں اکھاں چ صرف نمی دوستو آپاں سارے اجے جیوندے ہاں کِتے نہ کِتے پر بہت دن پہلاں مر گئی سی ساڈی دوستی جدوں آپاں ڈیرے توں وِداع ہوئے تاں چوک وچ اِک وِلکدی چیز چھڈ گئے سی شاید اوہی دوستی سی سانوں ساڈے گھراں نے بُلالیا سی ڈیرے دے مرشد کول ساڈے گھر دے سانوں چھڈ کے وی ایسے لئی گئے سن ایہناں نوں چنڈ دے چنگی طراں مُنشی جی کجھ بنا دے نوٹاں دے بُوٹے گوڈن والی رمبی جاں ڈگدے گھر دی تھمی بُڈھاپے دی ڈنگوری ایس طراں چمکا دیو میرے لال نوں چوری چوری کہ شریکاں دی اکھ چندھیا جاوے ماسٹر جی دی وی ایہو سِکھیا سی تے ساڈے لہو وچ ماں دیاں دُدھاں دی چپ چپ لوری نے وی شاید ایہو کجھ لکھیا سی اسیں گھروں گھریں آگئے کِسے ِکسے رات ایوں لگدا ہے ساڈے گھر نِکے وڈے سمندری جہازاں وانگ خوف دے سمندر وچ تردے نیں جدوں کوئی جہاز ڈُبدا ہے تاں لوک باریاں چوں جھاکدے ڈردے نیں تے شکر وی کردے نیں ایہہ جو ڈُبیا ہے جہاز، ساڈا نہیں ڈاکٹر بیمار رُتاں دی اُڈیک کردے نیں منصف قاتلاں نوں اُکساؤندے نیں تے قوم دے اُسرئیے خون خار دریاواں دے پُلاں دی پکیائی آپنے گھر لے آؤندے نیں کوئی آواز اُٹھاندا ہے تاں کسے رات آپنے آپ نوں پت ونت پیراں چ پاؤندا ہے پیر جو اوس دی آواز نوں خوب چھنڈ دے نیں تے اوس دی نیم بے ہوشی چ لُٹ دا مال ونڈ دے نیں تُسیں آکھو گے کوِی، تُوں اُداس ہیں تیری اُداسی کجھ وی نہیں ایویں بچیا کُھچیا آدرش واد ہے کسے مرے ہوئے سنکلپ دی ہولی ہولی مر رہی یاد ہے تاں دوستو ہولی ہولی مر رہیا ہے بہت کجھ مر رہیا ہے چپ چاپ اک دوجے دا آسرا صحیح گل لئی کھڑے ہون دا حوصلہ جِین دا ارتھ تاں دور دی گل ہے چین دا چاوی مر رہیا ہے میں نہیں منگدا تہاڈے توں نائک تے شہید تے مہان بلیدان مینوں چاہیدے نیں ادھُورے جیہے واک، اُٹھے ہوئے ہتھ نکے نکے کروڑ قدم اُداس دناں دی فوج دا مونہہ موڑن لئی میں منگدا ہاں تہاڈے دِلاں دی چھپی،بچی کھُچی دوستی دا آسرا آپنی سانجھ دی یاد تُسیں کہہ لوو ایس نوں کوئی وی واد
