ਨਸੀਰ ਰਾਣਾ : '' ਕਮਾਉ ਪੱਤਰੀਆਂ ''

ਇਕ ਮਿਰਾਸੀ ਅਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਕੋਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪੁੱਛਿਆ ਗੀਆਆਨਜ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਸਾਡੀ ਭੈਣ ਏਨੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ ਪੂਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਉਹਦੀ ਮਿਸਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਲ ਪੱਕ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਏਨੀ ਸੋਹਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੀਕਰਜਵਾਨ ਰਹੀ ਕਸਾਈ ਆਪੋਂ ਗੋਸ਼ਤ ਦੇਵਨ ਸਾਡੇ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਨੂ ਕਣ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦਾ ਬਾਲੀ ਵੁੱਡ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਥੇ ਗ਼ੁਰਬਤ ਇਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖਲੋਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬਾਲੀ ਵੁੱਡ ਵਿਚ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਬੱਸ ਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੇ। ਪਹਿਲੋਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਚਿਹਰੇ ਲੱਭਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਨਵੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹਨ ਜਿਹਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਣਿਆਂ ਲੰਮਿਆਂ ਉਹਦੀ ਚੱਡੀ ਓਨੀ ਹੀ ਨਿੱਕੀ ਜੀਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਣਿਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਉਹਦੀ ਮਿਕਸੀ ਏਨੀ ਪਤਲੀ, ਬੱਕਰੇ ਦੇ ਪਾਏ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਾਏ '' ਸੀ ਥਰੋ'' ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਪਤਲੇ ਪਲਰਾਂ ਤੇ ਪੂਰਾ ਪਲਾਜ਼ਾ ਖਲੋਤਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਲਗਦਾ ਸੀ '' ਨਵੇਂ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ '' ਹੁਣ ਨਵੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿਉਂ ਜੋ '' ਲਾਤੋਂ ਕੇ ਭੂਤ ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤੇ''। ਫਿਰ ਇੰਜ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਢਿੱਡ ਤੇ ਨਹੀਂ ਡਾਇਰੈਕਟ ਦਿਲ ਤੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਿਕ ਉਪ ਆਰਟਿਸਟਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਵਾਹਵਾ ਵੱਧ ਗਿਆ ਹੇ। ਪਹਿਲੋਂ ਮਿੱਥੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਠੋਡੀ ਤੀਕਰ ਦਾ ਮੇਕ ਅੱਪ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਹੁਣ ਗਿੱਟੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗੋਡੇ ਤੀਕਰ ਤੇ ਗੋਡੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੋਢੇ ਤੀਕਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਬਹੁਤਾ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦਾ ਮੇਕ ਅੱਪ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਕ ਗੋਡਾ ਮਾੜਾ ਜਿਹਾ ਭੈਂਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਗਿੱਟਿਆਂ ਵਿਚ ਟਸਲ ਸੀ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤਾ ਚਿਰ ਕਿਸ ਨੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮੀ ਹਸੀਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਖ ਹਸੀਨਾ ਆਲਮ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵੀ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗ਼ੁਰਬਤ ਦਾ ਭਾਰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਵਾਇਫ਼ ਅਲਮਲੋਕੀ ਖਿੱਲਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਇਸ ਤਵਾਇਫ਼ ਅਲਮਲੋਕੀ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ '' ਕਮਾਉ ਪੱਤਰੀਆਂ '' ਦੀਆਂ ਖ਼ਿਦਮਤਾਂ ਲਈਆਂ ਜਾਰਹੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਲਕੱਤਾ ( ਜਿਹੜਾ ਹੁਣ ਕੋਲ ਕੁੱਤਾ ਅਖਵਾਂਦਾ ਹੈ ) ਵਿਚ ਤਵਾਇਫ਼ਾਂ ਦਾ ਮੇਲਾ ਹੋਰਹਿਆ ਹੈ। ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਵਾਇਫ਼ ਅਪਣਾ ਠੀਲਾ ਲਾਵੇਗੀ। ਪੂਰੇ ਏਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਤਕਰੀਬਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕ ਤੂੰ ਵਧ ਕੇ ਇਕ ਖੜਪੈਂਚ ਤਵਾਇਫ਼ਾਂ ਦੀ ਆਮਦ ਹੈ। ਇਸ ਆਵਣੀ ਦੀ ਆੜ ਵਿਚ ਆਮਦਨ ਦੀਆਂ ਇੰਜ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ ਸਗੋਂ ਸ਼ਾਹਰਾਹਵਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉੱਕਾ ਵਣ ਵੇ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਚੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਜੇ ਇਹ ਮੇਲਾ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ।ਇਹ '' ਮੇਲਾ ਤਵਾਇਫ਼ਾਂ '' ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿਚ ਹੋਰਹਿਆ ਹੈ। ਤਕਰੀਬਾ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਤਵਾਇਫ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਨ ਦਾ ਵਿਖਾਲਾ ਕਰਨ ਗਈਆਂ। ਨਾਚ ਤੇ ਗਾਇਕੀ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੱਥ ਤੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਤੁਹਫ਼ੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਵਣਗੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਤਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਜਾਵਣਗੇ। ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮੇਲਾ ਤਵਾਇਫ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗ਼ੁਰਬਤ ਦੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿਚੋਂ ਕਡਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਸ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀਆਂ ਰੌਣਕਾਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਦੇ ਤਮਾਸ਼ਬੀਨ ਕੋਲ ਕੁੱਤਾ ਅੱਪੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਸ਼ ਏਨਾ ਹੈ ਕੀ ਫ਼ਾਈਵ ਸਟਾਰ ਹੋਟਲਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਤੰਬੂ ਲਾ ਲਏ ਹਨ। ਸੰਗਲ ਬੈੱਡ ਤੰਬੂ, ਡਬਲ ਬੈੱਡ ਤੰਬੂ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੀ ਇਸ ਸਾਲ '' ਜ਼ਿੰ ਮੁਬਾਦਲਾ '' ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ ਗਾ।

ਸੱਜੇ ਵੀ ਰੌਣਕ, ਖੱਬੇ ਵੀ ਰੌਣਕ, ਅੱਗੇ ਵੀ ਰੌਣਕ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਰੌਣਕ ਹੋਵੇਗੀ। ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਵੀਆਂ ਲਵਾਨੀਆਂ ਪੀਣ ਗਈਆਂ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹ ਦੋਹਵਾਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਸ ਦਾ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਰਾ ਮੇਲਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਲੈਣ। ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਔਰਤ ਵੇਖਣ ਲਈ ਥੋੜੀਆਂ ਹਨ,ਚਿਹਰਾ ਵੇਖੋ ਤੇ ਮਹਿਰਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਕ ਚਕ ਕੇ ਇਧਰ ਤੋਂ ਉਧਰ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜੁੱਸੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀ ਦੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਚਿਹਰਾ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਮੋਢਾ ਮੋਢੇ ਨੂੰ, ਗੋਡਾ ਗੋਡੇ ਨੂੰ ਤੇ ਗਿੱਟਾ ਗਿੱਟੇ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਤਾਂ ਜੋ ਇਕ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੀਕਰ ਇਕੋ ਵੇਲ਼ੇ ਨਜ਼ਾਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਤੇ ਵਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਖ਼ੁਸ਼।

ਹੈ ਦੇਖਣੇ ਕੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਇਸੇ ਇਕ ਸਾਥ ਦੇਖ

ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਇਕ ਗ਼ੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਬਿਆਨ ਵਿਚ ਇਸ ਤਵਾਇਫ਼ਾਨ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਦੇ ਮਚਾਵਨ ਦਾ ਇਕ ਮਕਸਦ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਝੇੜੇ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਹਟਾ ਕੇ ਭੰਗੜੇ ਵੱਲ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਜੇ ਇਹ ਤਜਰਬਾ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ ਤੇ ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਇੰਜ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਗਾ ਤੇ ਬਲੋਏ ਨੂੰ ਜਲਵੇ ਨਾਲ ਨਿਬੇੜਿਆ ਜਾਵੇ ਗਾ ਜਿਸ ਸ਼ਹਿਰ ਗਲੀ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿਚ ਫ਼ਸਾਦ ਦੀ ਫ਼ਿਜ਼ਾ ਹੋਈ ਤਵਾਇਫ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦੋ ਚਾਰ ਟਰੱਕ ਪਾ ਦਿੱਤੇ। ਨਾ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਕਰਫ਼ਿਊ ਦਾ ਚੱਕਰ ।

ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਚੱਲ ਪਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਸਕਦਾ ਹੈ ਹਰ ਗਲੀ ਹਰ ਨੁੱਕੜ ਤੇ ਗਸ਼ਤੀ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਰਵੇ। ਯਾਨੀ ਲਫ਼ਜ਼ ਪੁਲਿਸ ਹਟਾ ਕੇ ਬਾਕੀ ਹੀ ਬੜਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੜਕ ਤੇ ਦੋਹਵਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਆਪੋ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਦੋਹਵਾਂ ਵਿਚ ਦੋ ਤਵਾਇਫ਼ਾਂ ਆ ਜਾਵਣ ਗਈਆਂ ਤੇ ਜੰਗ ਨੂੰ ਮੁਹੱਬਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਕਰੇ ਗਾ। ਕੁੱਝ ਮਨਚਲੇ ਤੇ ਪੈਰ ਪੈਰ ਤੇ ਲੜਿਆ ਕਰਨਗੇ ਤਾਂ ਜੋ ਛੜਾਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਆਸਕਨ। ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਹਰਖ ਹੋਵੇ ਗਾ ਸਾਡੀ ਹਕੂਮਤ ਇੰਜ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਕੀਹ ਸਾਡੇ ਏਥੇ ਲੜਾਈ ਝਗੜਿਆਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ।ਸਾਡੇ ਏਥੇ ਬਲੋਏ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਲਵੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾਜਾਨਦਾ। ਜਲਵੇ ਦੀ ਫ਼ਰਮਾਇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਹਲਵੇ ਦੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਿਹੜੇ ਮੌਲਵੀ ਰੂਸ ਜਾਵਣਗੇ।( ਮੌਲਵੀ ਤੇ ਆਲਮ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਫ਼ਰਕ ਹੈ, ਇਥੇ ਗੱਲ ਮੌਲਵੀ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ) ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੌਲਵੀ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤੁਸੀ ਕੁੱਝ ਖਾਦਾ? ਮੌਲਵੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਨਹੀਂ ਜੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹੋ ਗਏ ਹਲਵੇ ਦੀ ਇਕ ਬੁਰਕੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਦੀ, ਰੁੱਖੀ ਰੋਟੀ ਹੀ ਖਾਦੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਮੁਸਲਸਲ ਭੁੱਖਾ ਵਾਂ।

ਪੇਸ਼ਾ ਵਰ ਮੌਲਵੀ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗੁੜ ਬੁੜ ਕਰਨ ਤੇ ਹਕੂਮਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀ ਦਾ ਕਿ ਡੰਡੇ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹਲਵੇ ਦੀ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਲੈਣ। ਹਲਵੇ ਤੋਂ ਅੱਡ ਮੌਲਵੀ ਨੂੰ ਕੁਕੜੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਮੌਲਵੀ ਤੇ ਕੁੱਕੜ ਤੇ ਪਸੰਦ ਵਿਚ ਦੋ ਸ਼ੈਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹਨ ਅਜ਼ਾਨ ਤੇ ਕੁਕੜੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਕੁੱਕੜ ਕਿਸੇ ਮੌਲਵੀ ਤੋਂ ਸੜ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕੁੱਕੜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੰ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਉਹਨੂੰ ਸ਼ੁਤਰ ਮੁਰਗ਼ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੌਲਵੀ ਬੱਸ ਮੌਲਵੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।