کلاسک

WebSite    
 

ਮੁਢਲਾ ਵਰਕਾ > ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਿਚਾਰ > ਖੱਟੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ > ਜਿਸ ਕੌਮ ਦੇ ਆਗੂ ਏਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋਵਣ ਉਹ ਕੌਮ ਕਿੰਨੀ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗੀ

ਜਿਸ ਕੌਮ ਦੇ ਆਗੂ ਏਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋਵਣ ਉਹ ਕੌਮ ਕਿੰਨੀ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗੀ

ਨਸੀਰਰਾਨਾ

October 2nd, 2008

 

 

ਇਕ ਵੇਲਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਟੀ ਵੀ ਤੇ ਕੋਈ ਡਰਾਮਾ ਚਲਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਹੁਣ ਚੁਕੇ ਹੋਏ ਹਥ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਸ ਵੇਲ਼ੇ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਫ਼ਨਕਾਰਾਂ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਸਿਖ਼ਰ ਤੇ ਸੀ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਉਰੂਜ ਐਕਟਿੰਗ ਤੇ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵਿੰਗੀਆਂ ਚਿਬੀਆਂ ਮਾਡਲਾਂ ਡਰਾਮਿਆਂ ਦੇ ਮਕਾਲਮੇ ਵੀ ਇੰਜ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵਿਚ ਸੌਦਾ ਵੇਚ ਰਹੀਆਂ ਹੋਵਣ। ਪਹਿਲੇ ਡਰਾਮੇ ਤੇਰਾਂ ਕਿਸਤਾਂ ਤੇ ਜਾਣ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਹੁਣ ਸੌ ਸੌ ਕਿਸਤਾਂ ਜਾਣ ਨੂੰ ਆਜਾਨਦੀਆਂ ਹਨ ਇਕ ਹੀ ਐਕਸ਼ਨ ਧੜਨ ਧੜਨ ਢਸ਼ਨਗ ਢਸ਼ਨਗ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਡਰਾਮਾ ਵੇਖ ਲਵੋ ਹਰ ਇਕ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦਾ ਰੌਲਾ ਮਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿਤੇ ਹੋ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਕਿਤੇ ਘੜੀ ਮੁੜੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੱਸ ਨੂੰਹ ਤੇ ਨਨਾਣ ਦਾ ਗੰਦ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਹਰ ਡਰਾਮੇ ਦਾ ਟਾਈਟਲ ਗੀਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਧੂਰਾ ਹੈ ਡਰਾਮਾ ਵਾਕਈ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਸਾਡਾ ਇਕ ਬੈਲੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਡਰਾਮੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਚੰਗੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਵੇਖਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾਅਸੂਮ ਹਨ ਵਿਚਾਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਾੜ੍ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਨੇਂ ਨਾ ਤਿਲਕ ਚਾੜੀ ਨਾ ਸ਼ਿਮਲੇ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਨਾ ਅਫ਼ਸਰ ਦੀ ਅਗਾੜੀ ਨਾ ਘੋੜੇ ਦੀ ਪਿਛਾੜੀ ਨਾ ਹਲਕਾ ਨਾ ਭਾਰੀ। ਏਨਾ ਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਵੇਖਣ ਦਾ ਚਾਅ ਹੈ ਤੇ ਅਜੋਕਾ ਪੇਸ਼ਾ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਸਾੜ੍ਹੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹੱਟੀ ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਯਾਂ ਜੋ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ ਤੀਕਰ ਦਿਲ ਭਰ ਕੇ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਵੇਖ ਲੈਣ ਸਗੋਂ ਖ਼ਾਲੀ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਘਰ ਲੈ ਜਾਵਣ ਤੇ ਅਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਮਾਲ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਭਰ ਲੈਣ।
ਸਾਮਾਨ ਸੋ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਘੜੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ।

ਜ਼ਨਾਨੀਆਂ ਡਰਾਮੇ ਘੱਟ ਤੇ ਲੀੜੇ ਚੂੜੀਆਂ ਬਹੁਤਾ ਵੇਖਦਿਆਂ ਨੇਂ ਵਧੀਆ ਡਰਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਈ ਪੱਧਰ ਤੇ ਸਲਾਹੁਣਾ ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੀ ਹੈ ਨਾਲ ਈ ਸਰਕਾਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵੀ ਥਾਪੜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਈਡ ਆਫ਼ ਪਰਫ਼ਾਰਮਨਸ ਇਸੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਦੀ ਘੰਡੀ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਗੁਜ਼ਰੇਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣੀ ਕੀਤੀ ਜਿਹਦੇ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਐਕਸ਼ਨ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਮਸਅਲੇ ਨਿਬੇੜਨ ਦੀਆਂ ਸਲਾਹਵਾਂ ਸਨ। ਸਵਾਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲੱਭਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਂਝਾ ਏਜੰਡਾ ਭੁੱਲ ਭੁਲਾ ਗਏ ਸਨ ਤੇ ਸਾਂਝੇ ਮਸਅਲੇ ਦੱਸਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਅਪਣਾ ਰੋਣਾ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਲਵਾ ਦਿਓ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਘਰ ਟੈਲੀ ਫ਼ੋਨ ਲਵਾ ਦਿਓ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਲਾਟ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਕਾਨ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਆਫ਼ ਕਰਵਾਉਣਾ ਸੀ।

ਇਹ ਉੱਕਾ ਸਾਡੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਈ ਮਸਅਲਾ ਨਹੀਂ ਏ ਸਗੋਂ ਮਾਸ਼ਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਾਡਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਇਹੋ ਹਾਲ ਹੈ। ਫ਼ਾਇਦੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ ਤੇ ''ਯਾ ਸ਼ੇਖ਼ ਅਪਣੀ ਅਪਣੀ ਵੇਖ'' ਤੇ ਘਾਟੇ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਫਿਰ ਕਣਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲੋਂ ਸੁਸਰੀ ਦੀ ਸੀ ਖ਼ਬਰ ਦੇਣਾ ਅਪਣੀ ਇਖ਼ਲਾਕੀ ਜ਼ਿੰਮੇ ਵਾਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਥੇ ਆਪ ਡੁੱਬਣ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ ਉਥੇ ਸਨਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਗ਼ੋਤੇ ਦੇਵਨ ਲਗਦੇ ਹਾਂ। ਨਾਇਣ ਇਲੈਵਨ ਮਗਰੋਂ ਜਿਹੜੀ ਫੜ ਧੜ ਹੋਈ ਉਹਦੇ ਵਿਚ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਨੇ ਈ ਫੜਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਕੱਲਾ ਹੱਥੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹਨੇ ਆਖਿਆ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਕਦੋਂ ਆਂ ਥੱਲੇ ਤਹਾ ਖ਼ਾਨੇ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਨੇਂ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇ ਵੈਰ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਾਂ ਪਤਾ ਆਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇੰਜ ਈ ਕੀਤਾ। ਹੜਤਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਤਕਰੀਰਾਂ ਕਰਦੇ ਮੰਗਾਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰ ਈ ਅੰਦਰ ਮੁੱਕ ਮੁਕਾ ਕਰ ਕੇ ਰਾਗ ਮਾਲਕੌਂਸ ਦੀ ਥਾਂ ਰਾਗ ਦਰਬਾਰੀ ਅਲਪਦੇ ਬਾਹਰ ਆਏ । ਕਹਿੰਦੇ ਨੇਂ ਜਿਹੜੇ ਲਹੌਰ ਭੈੜੇ ਉਹ ਇਥੇ ਵੀ ਭੈੜੇ।

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨਾਂ ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਅਫ਼ਸਰ ਮਾਈਕਲ ਆਈਡ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਟਾਊਨ ਹਾਲ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਮੀਵਨਟੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਸਲਾਹਵਾਂ ਮੰਗੀਆਂ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਅਪਣੀ ਅਪਣੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੇ ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਮਸਅਲੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਸੁਝਾ ਦਿੱਤੇ। ਖ਼ੈਰ ਨਾਲ ਇਕੋ ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਂਝੇ ਮਸਅਲੇ ਦੱਸਣ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਮਸਅਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਗਰੀਨ ਕਾਰਡ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆਂ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਫਸੇ ਹੋਏ ਨੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੀਜ਼ੇ ਲਵਾ ਦਿਓ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਮੰਗਵਾ ਦਿਓ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੱਸ ਲਿਆਉਣੀ ਐ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਡੀਪੋਟੀਸ਼ਨ ਰੁਕਵਾ ਦਿਓ। ਸੁਣਿਆ ਏ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਾਕਾਆਦਾ ਫ਼ਾਇਲਾਂ ਲੈ ਕੇ ਗਏ ਸਨ ਮਤਲਬ ਇਹ ਕਿ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਤੇ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਸਅਲੇ ਨਿਬੇੜਨ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਸੀ ਉਹ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਮਸਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸਨ।

ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸੋਚੀਂ ਪਏ ਗਏ ਹੂਓਨਗੇ  ਕਿ ਇਹ ਅਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੇ ਹਮਦਰਦ ਸੱਦ ਲਏ ਨੇਂ ਜਿਹੜੇ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਦਰਦਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਨੇਂ। ਜਿਸ ਕੌਮ ਦੇ ਆਗੂ ਏਨੇ ਦੁਖੀ ਨੇਂ ਉਹ ਕੌਮ ਕਿੰਨੀ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗੀ।  ਅਖ਼ੀਰ ਕੀਹਦਾ ਕੀਹਦਾ ਦਰਦ ਵਨਡਾਈਏ। ਕੀ ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਇਧੀ ਫ਼ਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਰੱਖ ਲੀਏ ਤੇ ਮਾਈਕਲ ਆਈਡ, ਮਾਈਕਲ ਇਧੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਇਧੀ ਹੋਮ ਖੋਲ ਲੀਏ, ਘਰ ਸੱਦ ਕੇ ਗਰੀਨ ਕਾਰਡ ਵੰਡੀਏ, ਇੰਬੋਲਨਸਾਂ ਵਿਚ ਚੁਕ ਚੁਕ ਲਿਆਈਏ ਤੇ ਸੀਟਜ਼ਨ ਸ਼ਿਪ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੀਏ। ਇਧੀ ਪੰਘੂੜਾ ਸਕੀਮ ਵਾਂਗੂੰ ਬਾਹਰ ਪੰਘੂੜਾ ਲਵਾ ਦੀਏ ਜਿਹਦੇ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਇਹੋ ਬਾਲ ਪੰਘੂੜੇ ਵਿਚ ਪਾ ਜਾਉ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਬਾਲ ਲੈ ਜਾਉ। ਦੇਸੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਆਵੇ ਗਾ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਾਸੇ ਹੱਸਦਾ ਜਾਵੇ ਗਾ।

ਰੁੱਤੇ ਹੋਏ ਆਏ ਗਾ ਜੋ ਹਨਸਤਾ ਹਵਾ ਵੋਹ ਜਾਏ ਗਾ
ਇਕ ਦਿਨ ਕੇ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕਹਿਲਾਏ ਗਾ

ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਏ ਕਿ ਚੰਗੀ ਕਾਰਕਰਦਗੀ ਲਈ ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇਖ਼ਤਿਆਰ ਅਬਦਾਲਸਤਾਰ ਇਧੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਜਾਵਣ ਕਿ ਬਾਬਾਜੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕੌਮ ਤੁਹਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੀਸ ਬਾਜੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਜਾਵਣ ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੀ ਚਾਰ ਦਿਹਾੜੇ ਅਪਣੀ ਵੀਕਸੀਨੀਸ਼ਨ ਅਨਜਵਾਏ ਕਰ ਸਕੀਏ।

 

More

Powered by: PHPCow.com