1 الف اللہ دل رتّامیرا ''ب''دی خبر نہ کائی ''ب'' پڑھدیاں مینوں سمجھ نہ آوے لذت الف دی آئی ''ع'' تے''غ'' نوں سمجھ نہ جاناں گل الف سمجھائی بُلھیا قول الف دے پورے دل دی کرن صفائی
اوکھے لفظاں دے معنے رتّا۔ لال رنگ رنگیا ہویا (پریم وچ بجھیا ہویا) الف۔ اللہ دی علامت ب۔ بیگانے یا غیر دی سینت ع۔ یعنی عین، سامنے غ۔ غیر، غائب قول۔ اقرار، ہدائیتاں
2 اب لگن لگی کیہہ کرئیے نہ جی سکیئے تے نہ مرئیے
تم سنو ہماری بیناں موہے رات دنے نہیں چیناں ہُن پی بِن پلک نہ سرئیے اب لگن لگی کیہہ کرئیے
اب لگن لگی کیہہ کرئیے نہ جی سکیئے تے نہ مرئیے اہ اگن برہوں دی جارے کوئی ہمری پیت نوارے بن درشن کیسے ترئیے اب لگن لگی کیہہ کرئیے
اب لگن لگی کیہہ کرئیے نہ جی سکیئے تے نہ مرئیے
بُلھے پئی مصیبت بھاری کوئی کرو ہماری کاری ایہہ اجہے دُکھ کیسے جرئیے اب لگن لگی کیہہ کرئیے
اوکھے لفظاں دے معنے سودھنا۔ پاک کرنا، غلطیاں کڈھ کے ٹھیک کر دینا، تحقیق، تلاش پد۔ مقام، تے پد دا مطلب بول، کلام تے لفظ وی ہے چیتا۔ یاد کیتا، سہی کیتا پگڑے۔ پکڑے نِرویر۔ انصاف، جیس وچ ویر نہ ہووے
4 اپنے سنگ رلائیں پیارے، اپنے سنگ رلائیں پہلے نیُوں لگایا سی تیں آپے چائیں چائیں میں لایا اے کہ تُدھ لایا، اپنی اُوڑ نباہیں راہ پواں تاں دھاڑے بیلے، جنگل لکھ بلائیں بھوکن چیتے چِت مچتے، بھوکن کرن ادائیں پار تیرے جگاتر چڑھیا، کنڈے لکھ بلائیں ہول دلی دا تھر تھر کنبدا، بیڑا پار لنگھائیں کر لئی بندگی رب سچّے دی، پون قبول دعائیں بُلھے شاہ تے شاہاں دا مُکھڑا، گھنگٹ کھول دکھائیں اپنے سنگ رلائیں پیارے، اپنے سنگ رلائیں
اوکھے لفظاں دے معنے سنگ۔ ساتھ چائیں چائیں۔ چاء نال، ارماناں نال اوڑ۔اپنے ولّوں دھاڑے۔حملے، ڈاکے بیلے۔سنگھنے جنگل بھوکن۔ دند کھوبدے نیں ، جے ایہہ بوکن ہے تے ایہہ بوک توں نکلیا لفظ ہو سکدا ہے۔ بوک دا معنی ہے، بکرا، تے بوکن دا مطلب ہووے گا بکرے بلاونا، للکراں مارنا جُگاتر۔جُگ انتر، اک جُگ دا اخیر تے دوجے دا شروع ہول۔ہولا، رُکھ دی پوری نوں کھوکھلا کرکے بنائی گئی بیڑی
5 اُٹھ گئے گواہنڈوں یار رباّ ہُن کیہہ کرئیے اُٹھ گئے ہُن رہندے ناہیں ہویا ساتھ تیار ربا ہُن کیہہ کرئیے
ڈھانڈ کلیجے بل بل اُٹھدی بھڑکے برہوں نار ربا ہُن کیہہ کرئیے
بُلھا شوہ پیارے باہجھوں رہے اُرا نہ پار ربا ہُن کیہہ کرئیے
اوکھے لفظاں دے معنے ڈھانڈ۔ نکا جیہا بھانڑ برہوں۔ فراق نار۔اگ اُرار۔ ایس پاسے، دریا دے اپنے والے پاسے
