Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کہندا بلھے شاہ >> کافیاں بُلھے شاہ >> کافیاں بُلھے شاہ: کافی 10-5

کافیاں بُلھے شاہ: کافی 10-5

وچار ڈیسک
May 31st, 2008

6

آ سجڻ گل لگ اساڈے کیہا جھیڑا لائیوئی!
سُتیاں بیٹھیاں کجھ نہیں ڈٹھا، جاگیاں شوہ پائیوئی
آ سجڻ گل لگ اساڈے کیہا جھیڑا لائیوئی
قُم بِاذنِی شمس بولے، اُلٹا کر لٹکایوئی
عشقڻ عشقڻ جگ وچ ہوئیاں، دے دلاس بٹھائیوئی
آ سجڻ گل لگ اساڈے کیہا جھیڑا لائیوئی
میں تیں کائی نہیں جدائی، پھر کیوں آپ چھپائیوئی
مجھیں آئیاں، ماہی نہ آیا، پُھوک برہوں ڈوں لائیوئی
آ سجڻ گل لگ اساڈے کیہا جھیڑا لائیوئی
ایس عشق دے ویکھے کارے یوسف کھوہ پوائیوئی
وانگ زلیخا وچ مصر دے گُھنگٹ کھول رُلائیوئی
آ سجڻ گل لگ اساڈے کیہا جھیڑا لائیوئی
ربِّ ارنِی موسیٰ بولے تد کوہ طُور جلائیوئی
لَن تَرَانِی جھڑکاں والا آپے حکم سڻائیوئی
آ سجڻ گل لگ اساڈے کیہا جھیڑا لائیوئی
عشق دیوانے کیتا فانی وَل یتیم بڻائیوئی
بُلھا شوہ گھر وسیا آ کے شاہ عنایت پائیوئی
آ سجڻ گل لگ اساڈے کیہا جھیڑا لائیوئی

اوکھے لفظاں دے معنے
جھیڑا: جھگڑا؛ ڈٹھا:ویکھیا؛ شوہ پایا: محبوب ملیا؛ قُم باِذنی: میرے حکم نال اُٹھ، میرے کہڻ تے زندہ ہوجا؛ شمس: شمس تبریز جیہناں دی کھل لہوائی گئی سی؛ عشقڻ: عشق وچ بدنام عورت؛ دلاس: دلاسہ؛ ماہی: مجھیں دا چھیڑو، پیارا؛ پُھوک: ساڑ کے ڈولایا، ہلا دتا، وسوسے وچ پا دتا؛ ربّ ارنی: حضرت موسیٰ نے کہیا اے رب مینوں اپڻا آپ وکھا؛ کوہ طور: اوہ پہاڑ جیس تے حضرت موسیٰ نے ایہہ کہیا سی؛ لن ترانی: خدا دا انکار، توں مینوں نہیں ویکھ سکدا؛ فانی: مٹانا، ختم ہووڻ والی شے



7

اِک رانجھا مینوں لوڑیدا
کُن فیکونوں اگے دیاں لگیاں
نیونہہ نہ لگڑا چوری دا
اِک رانجھا مینوں لوڑیدا

آپ چھڑیندا نال مجھیں دے
سانوں کیوں بیلیوں ہوڑی دا
اِک رانجھا مینوں لوڑیدا

رانجھے جیہا مینوں ہور نہ کوئی
منتاں کر کر موڑی دا
اِک رانجھا مینوں لوڑیدا

سانولیاں دے نین سلُوڻے
سوُہا دوپٹہ گوری دا
اِک رانجھا مینوں لوڑیدا

اَحد احمد وچ فرق نہ بُلھیا
رتی اک بھیت مروڑی دا
اِک رانجھا مینوں لوڑیدا
اِک رانجھا مینوں لوڑیدا


اوکھے لفظاں دے معنے
لوڑیدا: لوڑ ہے؛ کُن فیکون: خدا نے کہیا ہوجا تے دُنیا بڻ گئی؛ ہُوڑی دا: ڈکیا جاڻا، روکیا جاڻا؛ موڑی: واپس لانا؛ سانولے: شام رنگے محبوب، سلوڻے: کالے رنگ والے من کھچویں؛ مروڑی: گنڈھ؛ بھیت: بھید



8

اک نُکتہ یار پڑھایا اے اک نُکتہ یار پڑھایا اے
ع غ دی ہکّا صورت اک نُکتے شور مچایا اے
اک نُکتہ یار پڑھایا اے اک نُکتہ یار پڑھایا اے
سسّی دا دِل لُٹڻ کارن ہوت پُنوں بڻ آیا اے
اک نُکتہ یار پڑھایا اے اک نُکتہ یار پڑھایا اے
بُلھا شوہ دی ذات نہ کائی میں شوہ عنایت پایا اے
اک نُکتہ یار پڑھایا اے اک نُکتہ یار پڑھایا اے


اوکھے لفظاں دے معنے
نکتہ: اک بھید؛ ع یا عین: ظاہر؛ غ: غائب، غیر؛ ہوت: بلوچاں دا اک اوٹھ چارڻ والا قبیلہ؛ لُٹڻ کارن۔ لُٹڻ واسطے



9

اک الف پڑھو چھٹکارا اے
اک الفوں دو تن چار ہوئے
پھر لکّھ کروڑ ہزار ہوئے
پھر اوتھوں باہجھ شمار ہوئے

ہِک الف دا نُکتہ نیارا اے
اک الف پڑھو چھٹکارا اے

کیوں پڑھنائیں گڈ کتاباں دی
سر چانائیں پنڈ عذاباں دی
ہُڻ ہوئیا شکل جلاداں دی

اگے پینڈا مشکل بھارا اے
اک الف پڑھو چھٹکارا اے

بڻ حافظ حفظ قرآن کریں
پڑھ پڑھ کے صاف زبان کریں
پھر نعمت وچ دھیان کریں

من پھردا جیوں ہلکارا اے
اک الف پڑھو چُھٹکارا اے

بُلھا بی بوڑھ دا بویا سی
اوہ برچھ وڈا جا ہویا سی
جد برچھ اوہ فانی ہویا سی

پھر رہ گیا بی اکارا اے
اک الف پڑھو چھٹکارا اے


اوکھے لفظاں دے معنے
الف: اللہ، اللہ دی ذات؛ نیارا: وکھرا، عجیب؛ ہلکارا: ہلکیا ہویا، پاگل؛ بی: بیج؛ بوڑھ: اک درخت دا ناں جیہڑا بہت پھیلر جاندا ہے؛ برُچھ: بہُت وڈا درخت؛ اکارا: اکہرا


10
اک نُقطے وچ گل مُکدی اے

پھڑ نُکتہ چھوڑ حساباں نوں
کر دور کفر دیاں باباں نوں
لاہ دوزخ گور عذاباں نوں
کرصاف دلے دیاں خواباں نوں

گل ایسے گھر وچ ڈُھکدی اے
اک نُقطے وچ گل مُکدی اے

ایویں متھا زمین گھسائی دا
لما پا محراب وکھائی دا
پڑھ کلمہ لوک ہسائی دا
دل اندر سمجھ نہ لیائی دا

کدی بات سچی بھی لُکدی اے
اک نُقطے وچ گل مُکدی اے

کئی حاجی بڻ بڻ آئے جی
گل نیلے جامے پائے جی
حج ویچ ٹکی لے کھائے جی!
بھلا ایہہ گل کیہنوں بھائے جی

کدی بات سچی نہ لُکدی اے
اک نُقطے وچ گل مُکدی اے

اک جنگل بحریں جاندے نیں
اک داڻہ روزے کھاندے نیں
بے سمجھ وجود تھکاندے نیں
گھر مووڻ ہو کے ماندے نیں

اینویں چِلیاں وچ جِند مُکدی اے
اک نُقطے وچ گل مُکدی اے

پھڑ مُرشد عبد خدائی ہو
وچ مستی بے پروائی ہو
بے خواہش بے نوائی ہو
وچ دل دے خوب صفائی ہو

بُلھابات سچی کدوں رُکدی اے
اک نُقطے وچ گل مُکدی اے


اوکھے لفظاں دے معنے
نقطہ یا نُکتہ: پوائنٹ، اک وچلی گل؛ باباں: باب دروازہ وی ہے تے کتاب دا اک حصہ یا چیپٹر؛ گور: قبر؛ ڈُھکدی: پوری ہوندی، نتیجے تے پُجدی؛ متھا زمیں گھسائی دا: مسلمان نماز پڑھن ویلے کئی وار متھا زمین تے ٹیکدے ہیڻ؛ محراب: متھا ٹیک ٹیک کے متھے تے پیا نشان؛ لوک ہسائی: لوک دے ٹھٹھے لئی؛ نیلے جامے: نیلے کپڑے، پیراں دا بانا نیلا ہوندا سی؛ حج ویچ۔ حاجی دا کسے کولوں پیسے لے کے سارا ثواب اوس دے نانویں کر دیڻا؛ بحریں: سمندر وچ پاڻی وچ؛ ماندے: تھک کے، ماڑے ہوکے؛ چلیاں:چلہ کٹڻا، اکلے بہہ کے ورد کرنا؛ عبد: بندہ؛ بے نوائی: بے آواز، روس نہ کرنا


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels