Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> جنگ نامہ- شاہ محمد >> جنگ نامہ: بند 30-21

جنگ نامہ: بند 30-21

شاہ محمد
June 4th, 2008
5 / 5 (1 Votes)

شیر سنگھ نوں رب نے راج دِتا،
لیا کھوہ لاہور جو رانِیاں تھیں۔
سندھانوالیاں دے دیسوں پَیر کھِسکے،
جا کے پُچھ لَے راہ پدھانیاں تھیں۔
مُڑ کے پھیر اجیت سنگھ لئی بازی،
پیدا ہویا سی اصل سوانیاں تھیں۔
شاہ محمدا، جمیاں علی اکبر،
آندا باپ نوں کالیاں پانِیاں تھیں۔ ٢١

برس ہویا جاں حاضری لَین بدلے،
ڈیرا شاہ بِلاول لگاؤندا ای۔
اجیت سنگھ گُجھی کرابین لَے کے،
شیر سنگھ نوں آن وِکھاؤندا ای۔
سِدھی جدوں شاہزادے نے نظر کِیتی،
جلدی نال چا کلا دباؤندا ای۔
شاہ محمدا زِمیں تے پیا تڑپھے،
تیغ مار کے سِیس اُڈاؤندا ای۔ ٢٢

لہنا سنگھ جو باغ دی طرف آیا،
اگے کَور جو ہوم کراؤندا ای۔
لہنا سنگھ دی مندی جو نظر دیکھی،
اگوں رب دا واسطہ پاؤندا ای۔
میں تاں کراں گا بابا جی! ٹہِل تیری
ہتھ جوڑ کے سِیس نِواؤندا ای۔
شاہ محمدا، اوس نا اِک منی،
تیغ مار کے سِیس اُڈاؤندا ای۔ ٢٣

شیر سنگھ پرتاپ سنگھ مار کے جی،
سندھانوالیئے شہر نوں اُٹھ دھائے۔
راجا مِلیا تاں کیہا اجیت سنگھ نے
شیر سنگھ نوں مار کے اسیں آئے۔
گلیں لا کے قلعے دے وِچ آندا،
کَیسے عقل دے اُنہاں نے پیچ پائے!
جِنہاں ماری سی راجا جی چند کوراں،
شاہ محمدا، اُنہاں دے سِیس لاہے۔ ٢٤

گُرمُکھ سنگھ گیانی نے مت دِتی:

تُساں ایہہ کیوں جیوندا چھڈیا جے؟
مگروں مہِر گھسیٹا تاں بولیا ای،
ایہہ سُخن صلاح دا کڈھیا جے۔
اِک اڑدلی نے کرابین ماری،
رسا آس اُمید دا وڈھیا جے۔
شاہ محمدا، زِمیں تے پیا تڑفے،
دلیپ سنگھ تائیں پھیر سدیا جے۔ ٢٥

پہلے راجے دے خون دا لا ٹِکا،
پِچھوں دِتیاں چار پردکھنا ای۔
تیرے واسطے ہوئے نے سبھ کارے،
اگے صاحب سچے تینوں رکھنا ای۔
سانوں گھڑی دی کُجھ اُمید ناہی،
اج رات پرشاد کِن چکھنا ای۔
تیرے ول جو کرے گا نظر مندی،
شاہ محمدا، کراں گے سکھنا ای۔ ٢٦

ہِیرا سنگھ نوں راجے دی خبر ہوئی،
صوبیداراں نوں سد کے تُرت چڑھیا۔
دھونسا مار کے فوج لَے نال ساری،
غُصے نال اوہ شہر دے وِچ وڑیا۔
راجپوت سی ڈوگرا بہُت چنگا،
سندھانوالیاں دے نال خوب لڑیا۔
شاہ محمدا، اجیت سنگھ مویا لدھا،
لہنا سنگھ جو جیوندا آن پھڑیا۔ ٢٧

دوہاں دھِراں توں بہُت سورمت ہوئی،
کھنڈا وِچ میدان وجا گئے۔
شیر سنگھ نا کِسے نوں ودھن دیندا،
سارے مُلکھ تھیں کلا مِٹا گئے۔
راجا کردا سی مُلکھ دی پاتشاہی،
پِچھے ریتاں نوں وَکھت پا گئے۔
شاہ محمدا، مار کے موئے دوویں،
چنگے سورمے ہتھ وِکھا گئے۔ ٢٨

دُلے بھٹی نوں گاؤندا جگ سارا،
جَیمل پھتے دِیاں واراں سارِیاں نی۔
میر داد چُہان دے سطر اندر،
موئیاں رانِیاں مار کٹاریاں نی۔
سندھانوالیاں جیہی نا کِسے کِیتی،
تیغاں وِچ دربار دے ماریاں نی۔
شاہ محمدا، موئی نی بِیر ہو کے،
جاناں کِیتِیاں نہیں پیارِیاں نی۔ ٢٩

پِچھوں آ کے سبھناں نوں فِکر ہویا،
سوچیں پئے نے سبھ سردار میاں۔
اگے راج آیا ہتھ بُرچھیاں دے،
پئی کھڑکدی نِت تلوار میاں۔
گدی والیاں نوں جہڑے مار لَیندے،
ہور کہو کِس دے پانیہار میاں۔
شاہ محمدا، دھُروں تلوار وگدی،
خالی نہیں جانا کوئی وار میاں۔ ٣٠

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels