Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> جنگ نامہ- شاہ محمد >> جنگ نامہ: بند 80-71

جنگ نامہ: بند 80-71

شاہ محمد
June 4th, 2008
پھیرو شہر دے ہیٹھ جاں کھیت رُدھے،
توپاں چلیاں نی وانگ توڑیاں دے۔
سنگھ سورمے آن میدان لتھے،
گنج لاہ سُٹے اُنہاں گوریاں دے۔
ٹُنڈے لاٹ نے انت نوں کھا غُصہ،
پھیر دِتے نی لکھ ڈھنڈوریاں دے۔
شاہ محمدا، رنڈ بَیٹھائے نندن،
سنگھ جان لَیندے نال زوریاں دے۔ ٧١

حُکم لاٹ کِیتا لشکر آپنے نوں،
تُساں لاج انگریز دی رکھنی جی۔
سِنگھاں مار کے کٹک مُکا دِتے،
ہِندُوستانی تے پُوربی دکھنی جی۔
نندن ٹاپواں وِچ کُرلاٹ ہوئی،
کُرسی چار ہزار ہے چکھنی جی۔
شاہ محمدا، لاٹ ہُن کہن لگا،
رت سنگھ سِپاہی دی سکھنی جی۔ ٧٢

ہویا حُکم انگریز دا تُرت جلدی،
توپاں ماریاں نیر دے آئے پلے
پُھوک سُٹیاں سارِیاں میگزیناں،
سنگھ اُٹھ کے پترا ہو چلے۔
چھولداریاں تنبُواں چھڈ دَوڑے،
کوئی چیز لئی نہیں مُول پلے۔
اوڑک لیا میدان فرنگیاں نے،
شاہ محمدا، رنوں نہیں مُول ہلے۔ ٧٣

اودھر آپ فرنگی نوں بھانج آئی،
دَوڑے جان گورے دِتی کنڈ میاں۔
چلے توپخانے سارے گوریاں دے،
مگر ہوئی بندوقاں دی پھنڈ میاں۔
کِنے جا کے لیا کے خبر دِتی،
نندن ہو بَیٹِھ تیری رنڈ میاں۔
شاہ محمدا، دے میدان جا کے،
رُلدی گوریاں دی پئی جھنڈ میاں۔ ٧٤

پہاڑا سنگھ سی یار فرنگیاں دا،
سِنگھاں نال سی اوس دی غَیرسالی۔
اوہ تاں بھج کے لاٹ نوں جائے مِلیا،
گل جا دسی ساری بھیت والی۔
اوتھوں ہو گیا ہرن ہے خالصہ جی،
چوداں ہتھ دی مار کے مِرگ چھالی۔
شاہ محمدا، سانبھ لَے سِلھے خانے،
چھڈ گئے نے سنگھ میدان خالی۔ ٧٥

مُڑ کے پھیر فرنگیاں زور کِیتا،
لاٹاندار گولے جدوں آن چھُٹے۔
اُڈی رال تے چادراں کڑکیاں نی،
کورو پانڈواں دے جَیسے بان چھُٹے۔
جدوں ڈِٹھے نیں ہتھ فرنگیاں دے،
اوتھے کئیاں دے آن پران چھُٹے۔
شاہ محمدا، اِک سَو تیئی توپاں،
توشیخانے فرنگیاں آن لُٹے۔ ٧٦

جدوں پیا ہراس تاں کرن گلاں،
مُنڈے گھوڑ چڑھے نویں چھوکرے جی۔
ادھی رات نوں اُٹھ کے کھِسک تُریئے،
کِتھوں پئے گورے سانوں اوپرے جی۔
واہی کردے تے روٹیاں خوب کھاندے،
اسیں کِنھاں دے ہاں پُت پوترے جی۔
شاہ محمدا، کھوہاں تے مِلکھ والے،
اسیں دب کے لاواں گے جوترے جی۔ ٧٧

جہڑے جیؤندے رہے سو پئے سوچیں،
ہوئے بُھکھ دے نال ظہیر میاں۔
بُرے جِن ہو کے سانوں پئے گورے،
اسیں جاندے ساں کوئی کیر میاں۔
اسیں شہد دے واسطے ہتھ پایا،
اگوں ڈومنا چھِڑے مکھیر میاں۔
شاہ محمدا، راہ نا کوئی لبھے،
جِتھے چلیئے گھت وہیر میاں۔ ٧٨

گھروں گئے فرنگی دے مارنے نوں،
بیڑے توپاں دے سبھ کھُہائے آئے۔
چھیڑ آفتاں نوں مگر لائیو نے،
سگوں آپنا آپ گَوا آئے۔
خوشی وسدا شہر لاہور سارا،
سگوں کُنجیاں ہتھ پھڑا آئے۔
شاہ محمدا، کہندے نے لوک، سنگھ جی،
تُسیں چنگیاں پُوریاں پا آئے۔ ٧٩

گھریں جا کے کِسے آرام کِیتا،
کِسے رات کِسے دو رات میاں۔
پِچھوں پھیر سرداراں نے سد بھیجے،
جو کوئی سنگھ سِپاہی دی ذات میاں۔
کِتھے لُکوگے جا کے خالصہ جی،
دسو کھولہہ کے اصل دی بات میاں۔
شاہ محمدا، پھیر اِکٹھ ہوئے،
لگی چاننی ہور قنات میاں۔ ٨٠

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels