Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> جنگ نامہ- شاہ محمد >> جنگ نامہ: بند 100-91

جنگ نامہ: بند 100-91

شاہ محمد
June 4th, 2008

پئے باوِیوں ہو کے پھیر گورے،
فرانسیس تے جِتھے سی چار یاری۔
کُنڈل گھتیا وانگ کمان گوشے،
بنی آن سرداراں نوں بہُت خواری۔
تیجا سنگھ سردار پُل وڈھ دِتا،
گھریں نس نا جائے ایہہ فوج ساری۔
شاہ محمدا، مرن شہید ہو کے،
اَتے جان نا کرن گے پھِر پیاری۔ ٩١

جنگ ہِند پنجاب دا ہون لگا،
دوویں پاتشاہی فوجاں بھارِیاں نی۔
اج ہووے سرکار تاں مُل پاوے،
جیڑھیاں خالصے نے تیغاں ماریاں نی۔
سنے آدمی گولیاں نال اُنڈن،
ہاتھی ڈِگدے سنے انباریاں نی۔
شاہ محمدا، اِک سرکار باجھوں،
فوجاں جِت کے انت نوں ہاریاں نی۔ ٩٢

کئی سورمے مار کے موئے اوتھے،
جِنہاں ہتھ کِیتے تیغاں ننگیاں دے۔
رہندے گھیر کے وِچ دریاؤ ڈوبے،
شرے ماریو نے توپاں چنگیاں دے۔
کہندے : نوکری کاس نوں اساں کِیتی،
آکھے لگ کے ساتھیاں سنگیاں دے۔
شاہ محمدا، پھیر نا رب لیاوے،
وِچ جنگ دے نال فرنگیاں دے۔ ٩٣

کئی ماواں دے پُتر نے موئے اوتھے،
سینے لگیاں تیز کٹاریاں نی۔
جِنہاں بھیناں نوں وِیر نا مِلے مُڑ کے،
پئیاں روندیاں پِھرن وِچارِیاں نی۔
چنگے جِنہاں دے سِراں دے موئے والی،
کُھلے وال تے پِھرن وِچارِیاں نی۔
شاہ محمدا، بہُت سردار مارے،
پئیاں راج دے وِچ خواریاں نی۔ ٩٤

لِکھیا تُرت پَیغام رانی جِند کوراں:

کوئی تُساں نے دیر نہیں لاونی جی۔
رہندی فوج دا کر عِلاج کوئی،
قابو تُساں بغَیر نا آونی جی۔
میری جان دے رب جاں تُسیں راکھے،
پاؤ وِچ لاہور دے چھاونی جی۔
شاہ محمدا، اج میں لیا بدلہ،
اگے ہور کیہ رب نوں بھاوَنی جی۔ ٩٥

پُل بدھا فرنگی نے خبر سُن کے،
لانگھے پئے نی وِچ پلکاریاں دے۔
آئے شہر لاہور نوں خوشی کردے،
واجے وجدے نال نگاریاں دے۔
اگوں سبھ پٹھان لَے مِلے نظراں،
پِچھوں پَینچ آئے مُلکھاں ساریاں دے۔
شاہ محمدا، آن لوان لتھے،
اچھے دیس تے تھاؤں ٹِکانیاں دے۔ ٩٦

راجا گیا گُلاب سنگھ آپ چڑھ کے،
باہوں پکڑ لاہور لیاؤندا ای۔
صاحب لوک جی! اساں پر دئیا کرنی،
اوہ تاں آپنا کم بناؤندا ای۔
دِتے کڈھ ملوَئی دوآبیئے جی،
وِچوں سِنگھاں دی فوج کھِسکاؤندا ای۔
شاہ محمدا، طرف پہاڑ لَے کے،
تُرت جموں نوں کُوچ کراؤندا ای۔ ٩٧

بنے مائی دے آن انگریز راکھے،
پائی چھاونی وِچ لاہور دے جی۔
روہی، مالوا، پار دا مُلک سارا،
ٹھانا گھتیا وِچ پھلور دے جی۔
لیا شہر لاہور، فِیروزپور دا،
جہڑے ٹکے آوَن نندہ چور دے جی۔
شاہ محمدا، کانگڑا مار لِیتا،
اوہدے کم گئے سبھے سوردے جی۔ ٩٨

رہندا مُلک فرنگی دے پیا پیٹے،
کِیتا حُکم فرنگیاں ساریاں نے۔
مائی فوج نوں چا جواب دِتا،
دِتی نوکری چھڈ وِچاریاں نے۔
پِچھوں سانبھ لِیتا مُلک کارداراں،
بختاوراں تے نیک ستاریاں نے۔
شاہ محمدا، لوک وِران ہوئے،
توڑ سُٹیا مُلک اُجاڑیاں نے۔ ٩٩

کِیتا عقل دا پیچ رانی جِند کوراں،
متھا دوہاں پاتشاہیاں دا جوڑیا ای۔
گُجھی رمز کر کے آپ رہی سچی،
بدلہ تُرت بھراؤ دا موڑیا ای۔
لئے تُرت مُصاحِب لپیٹ رانی،
لشکر وِچ دریا دے روڑِھیا ای۔
شاہ محمدا، کرے جہان گلاں،
اُوہناں کُفر مدعی دا توڑیا ای۔ ١٠٠

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels