سونے دی سویر جدوں آوُہانیاں نچے گا امبر بھومی گاوُہانیاں
محنتاں دا مُل آپے پاؤنا لوکاں نے دھرتی تے سورگ بناؤنا لوکاں نے اِکو جِنی خوشی ساریاں دے جین نوں بچے گا نہ لوٹو کوئی لہو پین نوں سوہا جھنڈا اُچا لہراوُ ہانیاں
بُھکھا ننگا سَوُ نہ کوئی فُٹ پاتھ تے جین دا سامان ہوُ سبھ واسطے رولوُ نہ کوئی پیریں سدھراں کواریاں دِل تے غریب دے نہ پِھروُ آریاں ڈروُ نہ کوئی کِسے نوں ڈراوُ ہانیاں
بُھکھا کِسے ماں دا نہ جواک روئے گا ساریاں دے نال اِنصاف ہوئے گا جُگاں دے لتاڑے زندگی چ آون گے جنتا دے دوکھی پوری سزا پاون گے تکڑا نہ ماڑے نوں ستاوُ ہانیاں
ویر بھاو اَتے ساڑے مُک جان گے مذہباں دے وٹاں بنے ٹُٹ جان گے دُنیا تے اِکو ای جمات ہووے گی روز ہی دیوالی والی رات ہووے گی رج رج کھان گے کماوُ ہانیاں سونے دی سویر جدوں آوُ ہانیاں ٭٭٭٭٭
