Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> انکار - پاش >> میں ہُن وِدعا ہوندا ہاں

میں ہُن وِدعا ہوندا ہاں

پاش
June 20th, 2008

    میں ہُن وِدعا ہوندا ہاں
    میری دوست، میں ہُن وِدعا ہوندا ہاں
    میں اِک کوِتا لِکھنی چاہی سی
    توں جِس نوں ساری عمر پڑھدی رہ سکیں

    اوس کوِتا وچ
    مہکدے ہوئے دھنیے دا ذکر ہونا سی
    کماداں دی سرسراہٹ دا ذِکر ہونا سی
    تے گندلاں دی نازک شوخی دا ذِکر ہونا سی
    اوس کوِتا وچ رُکھاں اُتوں چوندیاں دُھنداں دا
    اتے بالٹی وچ چوئے دُدھ تے گاوندیاں جھگاں دا ذِکر ہونا سی
    تے جو وی ہور
    میں تیرے جِسم وِچوں تکیا
    اوس سارے کاسے دا ذِکر ہونا سی

    اوس کوِتا وچ میرے ہتھاں اُتلے رٹناں نے مُسکراونا سی
    میرے پٹاں دیاِں مچھلیاں نے تیرنا سی
    تے میرے ہِک دیاں والاں دے نرم شال وچوں
    نِگھ دیاں لپٹاں اُٹھنیاں سن
    اوس کوِتا وچ
    تیرے لئی
    میرے لئی
    تے زندگی دے سارے ساکاں لئی بہت کُجھ ہونا سی میری دوست
    پر بڑا ای بے سوادا اے
    دُنیا دے ایس اُلجھے ہوئے نقشے نال نِپٹنا
    تے جے میں لِکھ وی لیندا
    اوہ شگناں بھری کوِتا
    تاں اوس نے اُنج ہی دم توڑ دینا سی
    تینوں تے مینوں چھاتی اُتے وِلکدے چھڈ کے
    میری دوست ، کوِتا بہتی ہی نیستی ہو گئی ہے
    جد کے ہتھیاراں دے نونہہ بھیڑی طرحاں ودھ آئے ہن
    تے ہُن ہر طرحاں دی کوِتا توں پہلاں
    ہتھیاراں نال یُدھ کرنا ضروری ہو گیا ہے
    یُدھ وچ
    ہر چیز نوں بڑی سوکھی طرحاں سمجھ لیا جاندا ہے
    آپنا جاں دُشمن دا ناں لِکھن وانگ۔۔۔۔۔۔
    تے ایس حالت چ
    میرے چُمن لئی ودھے ہوئے بُلھاں دی گولائی نوں
    دھرتی دے آکار دی اُپما
    جاں تیرے لک دی لہر نوں
    سمندر دے ساہ لین دی تُلنا دینا
    بڑا مذاق جیہا لگنا سی
    سو میں اجیہا کُجھ نہیں کیتا
    تینوں
    تیری میرے ویڑھے وچ بچے کھڈا سکن دی خوہش نوں
    تے یُدھ دی سمُچتا نوں
    اِکو قطار وچ کھڑا کرنا میرے لئی سمبھو نہیں ہویا
    تے میں ہُن وِدعا ہوندا ہاں
    میری دوست، آپاں یاد رکھاں گے
    کہ دنے لوہار دی بھٹھی دے وانگ تپن والے
    آپنے پِنڈے دے ٹِبے
    رات نوں پُھلاں وانگ مہک اُٹھدے ہن
    تے چاندی وچ رسے ہوئے ٹوک دے ڈھیراں تے لیٹ کے
    سورگ نوں گاہل کڈھنا، بڑا سنگیت مئی ہوندا ہے
    جاں ایہہ سانوں یاد رکھنا پئے گا کیونکہ
    جدوں دِل دیاِں جیباں چ کُجھ نہیں ہوندا
    یاد کرنا بڑا ای سُکھاواںلگدا ہے

    میں اس وداعی دی گھڑی دھنواد کرنا چاہوندا ہاں
    اوہناں ساریاِں حسین چیزاں دا
    جو ساڈیاِں مِلنیاِں تے تنبو وانگ تندیاِں رہیاِں
    تے اوہناں عام تھاواں دا
جو ساڈے مِلن تے حسین ہوگئیاِں
    میں دھنواد کردا ہاں۔۔۔۔۔۔
    آپنے سِر تے ٹھہر جان والی
    تیرے وانگ ہولی تے گیِتاں بھری ہوا دا
    جو میرا چِت لائی رکھدی رہی تیری اُڈیک کردیاں
    آڈاں تے اُگے ہوئے ریشمی گھاہ دا
    جو تیری رمکدی ہوئی تور دے اگے سدا وِچھ وِچھ گیا
    ٹیِنڈیاں چوں کِریاں کپاہاں دا
    جیہناں نے کدی وی عُذر نہ کیتا
    تے سدا مُسکرا کے آپنے لئی سیج بن گئیاِں
    گنیاں اُتے تعینات پِدیاں دا
    جیہناں نے آوندے جاندے دی بِڑک رکھی
    جوان ہویاِں کنکاں دا
    جو سانوں بیٹھیاں نہ سہی، لیٹیاں تاں ڈھکدیاِں رہیاِں
    میں دھنواد کرداں سرہوں دے نِکیاں پُھلاں دا
    جیہناں مینوں کئی وار بخشیا موقع
    پراگ کیسر تیریاں والاں چوں جھاڑن دا
    میں منوکھ ہاں، بہت کُجھ نِکا نِکا جوڑ کے بنیا ہاں
    تے اوہناں ساریاں چیزاں لئی
    جیہناں مینوں کِھنڈر جان توں بچائی رکھیا
    میرے کول بہت شُکرانہ ہے
    میں دھنواد کرنا چاہوندا ہاں

    پیار کرنا بڑا ہی سہج ہے
    جیویں کہ ظلم نوں سہاردے ہویاں
    آپنے آپ نوں لڑائی لئی تیار کرنا
    جاں جیویںگُپتاواس وچ وجی ہوئی گولی توں
    کِسے چِھن اندر پئے رہ کے
    زخم دے بھرن والے دن دی کوئی کلپنا کرے
    پیار کرنا
    تے لڑنا
    جیِن تے ایمان لے آونا میری دوست، ایہو ہوندا ہے
دُھپاں وانگ دھرتی تے کِھڑ جانا
    تے پھیر گلوکڑی وچ سمٹ جانا
    بارود وانگ بھڑک اُٹھنا
    تے چوہاں کوٹاں اندر گونج جانا۔۔۔۔۔۔
    جیِن دا ایہو ہی سلیقہ ہوندا ہے
    پیار کرنا تے جیِنا اوہناں نوں کدے نہیں آونا
    جیہناں نوں زندگی نے بانیئے بنا دِتا

    جِسماں دا رِشتہ سمجھ سکنا۔۔۔۔۔۔
    خوشی تے نفرت وچ کدے وی لیک نہ کِھچنا۔۔۔۔۔۔
    زندگی دے پھیلے ہوئے آکار تے فِدا ہونا۔۔۔۔۔۔
    سہم نوں چیر کے مِلنا اتے ودعا ہونا
    بڑا سورم گتی دا کم ہوندا ہے میری دوست
    میں ہُن وِدعا ہوندا ہاں

    توں بُھل جاویں
    میں تینوں کس طرحاں جھمنیاِں دے اندر پال کے جوان کیتا
    کہ میریاِں نظراں نے کیہ کُجھ نہیں کیتا
    تیرے نقشاں دی دھار بنھن وچ
    کہ میرے چُمناں نے کِنا خوبصورت کر دِتا تیرا چہرہ
    کہ میریاں جپھیاِں نے
    تیرا موم ورگا پِنڈا کِنج سچے چ ڈھالیا
    
    توں ایہہ سارا ای کُجھ بُھل جاویں میری دوست
    سوا ایس توں
    کہ مینوں جیِن دی بہت لوچا سی
    کہ میں گلے تیکر زندگی وچ ڈُبنا چاہوندا ساں
    میرے وی حصے دا جی لینا میری دوست
    میرے وی حصے دا جی لینا
                ٭٭٭٭٭



Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels