لگدا ہے ایہہ سویر نہیں ہے موت دی ہتھیلی اُتے آٹھری ہوئی مُسکُراہٹ ہے رات دی رو رو کے سُجی ہوئی اکھ ہے سورج ورگا کُجھ کِدھرے نہیں ہے
گُھگھیاِں دے گُٹکن تے کُجھ وی شُروع نہیں ہویا شاید اج دا دِن بچنے عملی دے ہوکے توں شُروع ہویا ہے بِلی روڑھ گئی جیہدا بھیوں کے رکھے ڈوڈیاں دا چھنا اج دا دِن شاید کرمو دی سُکدی جارہی راؤنی چ آگیا ہے کُھرلی تے بجھیا بیبا بلد جِسدا راتیں مار گیا سی سانھ سرکاری اج دا دِن پِھٹے ہوئے دُدھ دی چاء وانگ رنڈی رتنی دے گلے چ مساں ہی اُتردا ہے اج دا دِن شدائی ہری کِشن دیاِں گاہلاں دے کِنگریاں اُتے لڑکھڑاوندا تُر رہیا ہے اج دا دِن امرو چاہڑی دی گل پئے ہوئے اُتار وانگ لنگیج دی نموشی تُردا پیا ہے لگدا ہے اج دا دِن کِسے مُردے دا لہو ہے جاں رد ہوئے ووٹ دی پرچی ہے جاں پِنڈ دی الہڑ کُڑی دی نہت گھٹ تک سُکن والی بہت ڈونگھی نیناں دی نیِجھ ہے جاں اُداس بُڈھے دی سیونک کھاہدی بوہے دی چوگاٹھ اُتے لگی ہوئی ٹِکٹِکی ہے جاں کِسے بانجھ عورت دا چوراہے وچ کیتا ہویا ٹونا ہے
اج دا دِن کِسے ظالم وزیر دا ان چاہیا دفتری ماتم ہے جاں کِسے بو ماردے بوجھے اندر بُجھا کے رکھیا بیڑی دا ٹوٹا ہے
جاں شاید ستویں چ فیل ہوئی جواکڑی دی چُنی وچ سُکیاں اکھاں دا نیِر ہے اج دا دِن دھارمک مانتا دا دِن نہیں ہے
اج دا دِن دھارمک مانتا دا دِن نہیں ہے کِسے بچے دی بُڑبُڑاؤندی ہوئی نیند ہے اج دا دن تاں کوئی سانبھ سانبھ پالیا دہشت دا درخت ہے راجسی ہنسا دی شنگاری ہوئی گھوڑی ہے اج دا دِن کِسے دُشمن ولوں واہناں چ بُلایا بکرا ہے
اج دا دِن بھائی دے سنکھ پورن تے ختم نہیں ہووے کا اج دا دِن خورے بہت لما چلیا جائے تے پنچھی سنجھ دی اُڈان لئی اُڈیکدے تھک جان اج دا دِن خورے بہت لما چلیا جائے ٭٭٭٭٭
