سماں بڑا کُتا ہے میری بُلبُل باغاں چوں باہر آ اتے سڑکاں تے بھٹکدیاِں روحاں ول ویکھ کے بھونکنا جاں رونا شُروع کر ہُن تیرے گیتاں نوں سُن کے کوئی وی بیمار راضی نہیں ہووے گا آخر ایہو سی نا گیت جو رُکھ دیاِں ٹاہنیاِن تے تریل وانگ جم گیا تے سورج دی معمولی جیہی چپر توںجھَوں کے بھاف بن کے اُڈ گیا
سماں بڑا کُتا ہے میری بُلبُل ایہنے گھڑیاِں دیاِں سوئیاِں نوں ودھ کھاہدا ہے دیواراں نوں چک مارے ہن اتے گملیاں تے موتیا ہے ایہہ خورے ہور کیہ کردا جے سرکار دے بندے ایس نوں پٹہ پا کے بنگلیاں دے پھاٹکاں تے نہ بنھدے میری بُلبُل آپنے کم ہُن کُجھ ہور طرحاں دے ہن ہُن آپاں جین ورگی ہر شرط نوں ہار چُکے ہاں میں ہُن بندے دی بجائے گھوڑا بننا چاہوندا ہاں اوہناں اِنسانی ہڈاں تے تاں کاٹھی بہت چُبھدی ہے میریاِں وراچھاں تے کڑیالا پیِڑ کردا ہے میرے اِنسانی پیر غزل دے پنگل ورگی ٹاپ نہیں کردے سماں بڑا کُتا ہے میری بُلبُل۔۔۔۔۔۔ ( ادھورے انش ) ٭٭٭٭٭
