کسے مؤرخ فارسی لکھی نثر تمام حالت عم رسول دی حمزہ جس دا نام ہر ہر اس دی داستان زیبا لُطف آمیز وچ وچ رمزاں دسدیاں عشقوں شور انگیز ہور امیر المومنین حمزہ دی شمشیر! چمک درخشاں برق تھیں ودھ ودھ گئی اگیر شیرو شان دیاں شوخیاں سمتیاں دے رنگ عمر جیہناں دیاں شوخیاں کرن دلاں نُوں تنگ میں ایہہ قصہ ویکھیا مجلس دا سنگار دتی ہندی شعر تھیں پرور ہوئے گوش ضعیف روایت جے کہو میں سر دھرونکا اول والے راویاں کیتی ہوگ خطا! عمِ نبی دی صفت میں جھوٹ نہ جوڑی آپ اصل موافق نقل ہے میں سر ناہیں پاپ اوہ مقبول خدائیدے لائق صفت صحیح حرف گیری وچ ایس دی نفع وکھاوے گی جے کجھ نفع ودھیرناں لے تساں نوں بھی درو کرے دلگیریاں تے پرچاوے جی مقبولاں دی صفت تھیں دلنوں ملے صفا منصف ویکھ غریب دے لیسن عیب چھپا اے دل ٹور مقدمہ نقش اُگھاڑ وکھا! قلم چڑھی سر جوش دے ورقاں وچ وگا! لے چل ول نوشیرواں نغز ببانی نوں پہلے زینت زیب دے تخت کیانی نوں ٭٭٭
