Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> داستان امیر حمزہ >> پہلی جلد >> داستان امیر حمزہ: ورقہ 3

داستان امیر حمزہ: ورقہ 3

وچار ڈیسک
July 6th, 2008

قصّہ قباد شہر یار و خواجہ بخت جمال اور بخت جمال کا خزانہ پا کر القش سے ظاہر کرنا اور مار ڈالنا خواجہ بخت جمال کو

آہے لکھیا راویاں وچ کتاب بیان
وچ مدائن شہر دے آہا اک سلطان
بیٹا شاہ فیروز دا نام قباء دلیر
کخیسرو جمشید تھیں اندر شان ودھیر
وڈا اُس دا دبدبہ وچ تسلط اوج!
وچ امن تے چین دے زینت مارے موج
عرب عجم تے روم دے اندر اُس دا راج
کتنے شاہ زمین دے اُسدا بھرج خراج
دس لکھ شکر اوس دا کامل چہل وزیر
دو سو آہے پہلواں ست سو ہور امیر
تیہ ہزاراں اوس دے خدمت گار غلام
بدھے کمر کھلووندے اگے شاہ تمام
وچ وزیراں اس دیاں سی اک انقش نام
وچ وزیراں ساریاں خاص بلند مقام
وچ حضور قباد دے اُس دا قدر بلند
واقف کار علوم دا سبھ تھیں دانشمند
القش دا اک یار سی مُسلم نیک خصال
نام مبارک اوسدا خواجہ بخت جمال
آوے جاوے رات دن القش اُسدے پاس
باجھ ملے اک زور دے دوویں رہن اُداس
آہا القش جاندا پورا علم نجوم
اک دن بخت جمال نوں کہندا کر معلوم
ایہناں دناں وچ چالھیاں اے یارا دل لا
آہی نازل ہوونی تیں سر کجھ بلا
گھر تھیں باہر جا دسیں تیں سر پوے وبال
ایہہ گل سُن کے کنبیا خواجہ بخٹ جمال
القش کہندا جے رہیں گھر وچ چالھی روز
تاں نہ تیرے سر تے پوے مصیبت سوز
چالھی دن تے رات تک گھروں نہ باہر جا
اس تھیں پچھے سیر کر جِت ول تیری چاہ
سُن کے بخت جمال نے کیتا گھریں مقام
گھر تھیں باہر جاوناں کیتا ترک تمام

دن اُنتالھی اوس نوں جان گزرے گھر وچ
پئی ملامت غیب تھیں دل وچ ہویا زِچ
دن چالھویں آئی القش جدوں وزیر
کیتی حال ملال دی خواجہ نے تقریر
القش کہندا رہ گیا اج دا روز تمام
انتالھی دن ہو گئے پورے وچ آرام
جے اج بے ارام ہیں چل باغیں کر سیر
چل ساں تیرے نال میں اکثر گزرے خیر
القش بخت جمال ہو گھر تھیں گئے تیار
سیر کرن نوں جاوندے دوویں باہر وار
باغاں دے وچ دوہاں نے کیتا سیر تمام
خواجہ بخت جمال دے دل نوں پیا ارام
اکجا بخت جمال نے کہیا القش نوں
میں حاجت ہو آوساں اٹک کھڑا ہو توں
القش ہویا کھڑا تے بخت جمال گیا!
بے آباد مقام اک اس نوں نظر پیا
تھانوں پرانے باغ دا آیا ایہہ ویران
نہ کو مالک ایسدا جانے نام نشان

حاجت کارن ایت جا آئیا بخت جمال
اِٹ اکھیڑی زمین دی ڈھیلے کار نہال
اِٹ پئی وچ زمین دے نظری چھیک پیا
اِٹاں ہور اکھیڑیاں رستہ کھل گیا
وچ دی اوس سوراخ دے ویکھے بخت جمال
بڑا خزانہ ویکھیا بھریا سوہنے نال
دل وچ جاتا اساں دے ایہہ ناہیں درکار
دولت دنیا واسطے کیوں سر چُکّاں بھار
دساں القش یار نوں اوہ پٹاوے گا
اندر راہ خدائیدے سبھ لٹا دے گا
مُڑ کے بخت جمال جاں آیا القش کول
دولت دا احوال سبھ آکھ سنایا کھول
راضی ہو کے القشے کہیا چل دِکھلا
دولت ہے یا ہور کجھ خود لیساں آزماں
رہبر بن کے ٹُر پیا خواجہ بخت جمال
آن خزانہ ویکھیا القش اُسدے نال
دولت دنیا دے وچ پیدا کرے نفاق
یار یاریاں دیاں یاریاں توڑ سُٹے اتفاق

باجھ شماروں ویکھیا القش دولت مال
دل دے اندر اوس دے پیا نفاق وبال
دل اپنے وچ سوچدا نقش نال خیال
آہےجاں لگ جیوندا خواجہ بخت جمال
برخوردار اساں نوں مالوں ہوگ نمول
ماراں بخت جمال نوں ہووے خوشی حصول
کھڑا جو بے وسواس سی خواجہ بخت جمال
القش نے ڈھا سُٹیا پکڑ سر دے وال
چڑھ چھاتی تے رکھدا اُپر حلق چُھری
دردوں بخت جمال دی اکھیں رت ٹُری
رو رو کہندا القشا اے میرے غم خوار
کیہ تیرے دل گزریا میں تھیں سچ نتار
میں عاجز نوں کاسنوں مارن لگا تُوں
کیوں توں
میرا چاہیا گرد اُتے خُوں
کدھر اوہ دلداریاں تیرا شوق پیار
اج اپنے محبوب دے حلق دھری تلوار
القش کہندا دلے وچ میرے پئی وچار
حال کریں مت کسے تھیں دولت دا اظہار

مینوں قسم خدا دی کہندا بخت جمال
اس دولت دا کسے نوں نہ دساں احوال
وسّن دا تُد خوف ہے میں نہ دسّاں مُول
کہہ ہُن مینوں مار کے ہووے کیا حصول
القش بخت جمال نوں کہندا موڑ بیان
تینوں اُپر گنج دے کر سُٹاں قربان
اوڑک بخت جمال نے کہیا ہو مغموم
ہُن توں مینوں مارسیں ہوندا ہے معلوم
من خدا دے واسطے میرا اک سوال
ہُن میرے تے رحم کر ویکھ میرا احوال
عورت میری مرے گی میرے وچ فراق
تڑف مرے وچ بھکھدے ہو کے بے اتفاق
جاں ہُن میری زندگی ہووے گزر نہار
دو سو ایس خزانیوں لے جاویں دینار
گھر میرے وچ جائیکے دیویں اتنا مال
نالے آکھیں ہو گیا نوکر بخت جمال
کارن تیرے خرچ دے ایہہ کجھ گھل گیا
نوکر ہو خوارزم دے طرفے راہ پیا

آوے چھیاں مہینیاں نوں اوہ گھر وچ جان
فکر نہ کریو دلے وچ خوش کریو گزران
دوجی میری عرض ہے کارن پاک ربے
عورت میری حاملہ گھر میرے وچ ہے
جے پُت جائیا اوس نے آکھیں کر کے مہر
نام رکھاوے اوس دا خواجہ بزر جمہر
جے جمے دھی اوس نوں ناں مینوں کجھ کام
جو کجھ خواہش اوسدی سوئی رکھے نام
ایہہ وصیت سمجھ کے القش نال دھیان
چُھری وگائی حلق تے خواجہ دتی جان
القش دنیا واسطے ہوئیا بے ایمان
اوڑک خالی جا وسی ہو کے سرگردان
دنیا اک محبوب ہے پر ہے باجھ وفا
لکھ ہزاراں ایس نے مارے یار بنا
زیبا نظری آوندی اس دی شکل عجیب
ناز ہمیشہ ایس دا ناہیں کسے نصیب
بھُل نہ خاکی زاویا پا اس دے سر خاک
نہیں تے وچ افسوس دے رہے گریباں چاک

القش راضی ہویا لبھا دولت مال!
کیتا ایس زمین تے کل تصرّف حال
گرد بگردے باغ دے کر دیوار تیار
بہت بلند عمارتاں کردا اند دار
تازہ رُکھ لواندا ہر طرفے گلزار
باغ عجیب سنواریا کر کے نقش نگار
رات دنے وچ ایس دے کردا عیش بہار
گھر خواجہ دے آیا لے دو سو دینار
کہیا بخت جمال دا آندا سبھ بجا
آ وڑیا گھر خوشی تھیں کر پیغام ادا
ایہہ دل بزرجمہر نوں لے آ نال اخلاص
القش کولوں کس طرح پیو دا لیا قصاص
٭٭٭


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels