Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> داستان امیر حمزہ >> پہلی جلد >> داستان امیر حمزہ: ورقہ 13

داستان امیر حمزہ: ورقہ 13

وچار ڈیسک
July 6th, 2008

مضمون خط یلعادیاں پور شدادی عمر معدی بن کرب

صفت عزیٰ تے لات دی نالے صفت منا
نعمت قمر تے شمس دی میتھیں ہے دن رات
آتش کدہ بنایا جیہڑا شاہ نمرود
صفت تمامی بتاندی جو آہے معبود
رقہ پورشدادیاں یلعاں دے سردار
عمر معدی بن کرب تھیں جو غالب تلوار
سن کے حمزہ کہیا میں اوہ شاہ دلیر
جس دے خوفوں جاوندے چھوڑ جنگل نوں شیر
میری شوکت شان نوں ویکھ ڈرے اسمان
میتھیں شاہ نوشیرواں ہوئیا سرگرداں
وچ اس دے دربار دے میری ہیبت کُل
کراں فناہ جہان نوںجس تے پوساں بھُل
شیراں دے میدان وچ پُرزے دیہاں اُڈا
گرزوں توڑاں ہڈیاں گرد اڑاوے دا

میتھیں کرے مقابلہ جگ وچ آیا کون
ہووے میرے سامنے مائی جایا کون
زور آوریاں میریاں سن لے وچ جہان
پورشدادی شیر ہاں یلعادی مردان
میں سُنیاں توں ریس وچ دھم گھتی یکبار
ہویوں تھوڑے دناں دا قاتل خونگزار
اس میرے مکتوب نوں کرسیں جدوں نگاہ
ہو میری وچ خدمتے حاضر سنے سپاہ
ہو کے تابع حکم دا آ میرے دربار
حاضر ہوریں مال لے پاویں خوشی ہزار
کراں معزز تدھ نوں میں اپنی وچ فوج
عمر گزاراں خوشی تھیں وچ مراتب اوج
برخوردار لٹکیا سُن میرا فرمان
جان تیری دا خیر خواہ ہاں میں جان عیان
جے میر ےفرمان تھیں کجھ انکار کریں
میرے ہو مقابلے وچ پیکار مریں
نہ منیں جے حکم نوں مینوں ہے سوگند
مار نقارہ چڑھاں گا پاوے خلق گزند

لےکے لشکر قاہرہ ہو آواں اسوار
مکے دے میدان وچ آ ماراں تلوار
تینوں زندہ پکڑ کے سُولی دیاں چڑھا
شہر تیرے نوں لُٹ کے وڑاں وطن وچ آ
کوٹ مکے دا توڑ کے اِٹ اِٹ دیاں اُڈا
اہل قبائل تد دے کر ساں مار فناہ
دوویں گلاں گھلیاں جو چاہیں سو من
یاد الاگھت کن وچ یا وڈھوا لے کن
ایہہ رقعہ لکھ کے قاصد دتا گھل
منزل منزل آیا قاصد مکے ول
حمزے دی وچ بارگاہ قاصد اذن لیا
عمر اُمیّہ نال لے پاس امیر گیا
قاصدویکھ امیر نوں جا کر دا تعظیم
رقعہ اپر ہتھ دے رکھے کر تقدیم
جو لکھیا یلعادیاں پڑھیا آپ امیر
پھیر مکے دے معتبر پڑھن سبھے تحیر
مکے دے ارکان سبھ پڑھ کے کنب گئے
کردے عرض امیر تھیں اندر خوف پئے

عمر معدی بن کرب نوں ڈٹھا نہیں امیر
سُن کے اس دا دبدبہ تھر تھر کرن سریر
جو کجھ لکھیا او نے من لؤ فرمان
اس دے نال مقابلہ کرنا نہیں آسان
جے تے اس دے حکم تھیں کر سو کجھ عدول
مکے تے چڑھ آوسی دیس ہو سی مقتول
حمزہ اندر جوش دے کہندا قسم خدا
عمر معدی بن کرب جے آوے مکے وچ دھا
بن ہتھیاروں اوس نوں کرساں پکڑ اسیر
نہ میں بیٹا باپ دا کہے پکار امیر
عمر اُمیّہ اُٹھ کے قدم چمے سو وار
ایہہ گلتسیں امیر جی سچی کہی پکار
کہی زبان مبارکوں دل میرے دی گل
عمر معدی کیہ چیز ہے چلے راہ اُت ول
پورشدادی شیر نوں ڈھا میدان وچ مار
دو دن لُٹ غنیمتاں میں کر لواں بہار
حمزہ نے فرمایا جھبدے لکھو جواب
سن حضرت عباس نے لکھیا خط شتاب
٭٭٭


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels