Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> داستان امیر حمزہ >> پہلی جلد >> داستان امیر حمزہ: ورقہ 18

داستان امیر حمزہ: ورقہ 18

وچار ڈیسک
July 6th, 2008
4 / 5 (1 Votes)

لیجانا گستم کا امیر المومنین حمزہ رضی اللہ تعالیٰ عنہ کو فریب سے شکار گاہ میں اور پہلے آنا بختک کا شکست دینا تنہا امیر کا چار ہزار سوار کو میدان میں

غالب جدوں امیر نوں گستم کرے خیال
خدمت وچ نفاق تھیں ہر دم رہندا نال
ظاہر خاطر داریاں خدمت کردا سی
ڈردا سی تے ڈرن تھیں ہردم بروہ سی
قدم ونگاوم راستی دیر ولوں مونہہ موہ
حلم زبان کرودھ دل جیبھ مِٹھی جی روہ
تدبیراں دل سوچدا مکر جگاواں کیہ
مارن کارن ویریاں ساز بناواں کیہ
رہندا وقت اُڈیکدا تکدا آہا راہ
کیویں نہ کیویں امیر نوں چاہے کراں فنا
اندر مقصد دوستی لبھے مقصد بھال
باجھوں کیتے دوستی دشمن بنن محال

دشمن کردے دشمنی ظاہر خفیہ دو
خفیا مار گواوندے ظاہر مارے کو
ڈنگدے لگدے وا بُکلّوں جاوے جگر پرو
زخمکھلے دا ویکھیے ایڈک سخت نہ کو
اثر وڈیرا پردیوں ظاہر ورلا ہو
لکیاں ویریاں والیا جان ولوں ہتھ دھو
نفس اتے شیطان ہن گھات تکن بھر جو
جے تیں خبر نہ ایہناں دی اے ظالم بہہ رو
اندھیرے وچ بیٹھیاں گھر تیرے بد نو
تیل وٹی تیں اندرے ویکھ ذرا کر لو
ایہہ دو چن لیجاسنے چوڑ جھگا کر ڈھو
دیری نوں مت جاننا بے عقلاں دی خو
ایدل کت ول وگ پیوں بن بیٹھوں علمائ
دل دی دھر وچ دلے دے رہندی گل مکا
لگوں سچ نتارنے کیوں چاؤ سر بھار
سچ دروغ سیاوناں شعر تیرے دی کار
آہے گستم رات دن بنیاں خدمت گار
خدمت وچ امیر دی لیندا وقت گزار

ویکھ صفائی ظاہری حمزی کرے پیار
ہُن حمزہ دا ایس تے سی پورا اعتبار
کیتی عرض امیر تھیں گستم نے اک وار
گئے نہیں تشریف لے حضرت کدی شکار
حمزہ کہے شکار گاہ ایتھوں کیڈک دور
کہندا چلو دکھاوساں جے ہووے منظور
ایتھوں چار کوہاں تے آ ہی اک اُجاڑ
تے اک طرف اجاڑ دے آہا سخت پہاڑ
اس تھاویں وچ گور خر ہوو گوئن ہزار
ہرن اتے خرگوش دا ناہیں کچھ شمار
سن حمزہ فرماوندا جے ایڈک نزدیک
قصد کریں جے صبح نوں نال چلاں میں ٹھیک
کر مصلاحت گھر نوں گستم گیا حیرام
گھر وچ ویری مارساں دل وچ خوشی تمام
کہندا چوہاں پُتراں تائیں جا ایہہ بات
چار ہزار سوار لے چل بیٹھو وچ گھات
وچ فلائی جائیدے لکو نہ دے دہوں
میں فجرے لے آوساں ات ول حمزہ نوں

کراں اشارت تساں نوں نکل پیو تمام
گھیر عرب دے شیر نوں کر سٹیو قتلا
آ بیٹھے وچ گھات دے راتو رات شریر
صبح ہوندی نوں جاوندا گستم پاس امیر
چل حضرت ہُن وقت ہے جھب ہو چلو اسوار
خاصہ ویلا فجر دے ملدا بہت شکار
حمزہ کہندا گستماں فوج چلّاں لے ناں
یا تنہا ٹُر چلیے کیہ مرضی ہر حال
گستم کہندا فوج تھیں ہے تکلیف تمام
جے لے جائیے فوج نوں ہوئیے بے آرام
عُمر اُمیّہ آکھدا میں بھی نال چلاں
خدمت وچ امیر دی میں ہر حال رلاں
یلعادی نوں آکھدا ہو حمزہ اسوار
خبر اساڈی دیو نی فجرے وچ دربار
گستم حمزہ گئے ہیں نال عمر عیار
حاضر ہوسن خدمتے کر کے سیر شکار
ایہہ گل کہہ کے آوندے تِنے باہر وار
یلعادی آشاہ تھیں حال کرے اظہار

ایہہ گل سُننوشیرواں ٹھنڈا ساہ بھے
ایہہ کجھ انت فریب ہے اللہ خیر کرے
آئے وچ شکار گاہ جاں ایہہ آن وڑے
گستم عرض گزار دا حضرت رہو کھڑے
چڑھاں پہاڑ بلند تے کراں نگاہ چوپھیر
جت ول صیدو سارسی ات ول چلئے پھیر
دتا اذن امیر نے گستم چڑھیا جا
نعرہ مار پکاریو پوو جوانوں دھا
نعرہ سُنکے آ یا چار ہزار سوار
حسدوں جلیاں کافراں دھو لئی تلوار
حمزہ عمر عیار نوں گھیر لیا یک بار
تیر چلاون گولیاں کردے مارو مار
جاں حمزہ نے ویکھیا ہو گیا ہوشیا
پر اس وقت امیر دے پاس نہ سبھ ہتھیار
حمزے نعرہ ماریا پیا پہاری جوش
بے خود ہوئے خوف تھیں گئی دلاں دی ہوش
تے اس شر پکاردی گئی بناں وچ سُوک
وانگوں بجلی قہر دی گئی مدائن کُوک

نعرے نال کفار دے گئے دلاں دے ہوش
دھاڑویا وچ ایڑیاں شیر بھُکھا کر جوش
بھرے کلاوے فوج دے مارے دھرت اُٹھا
ڈِگدے مر مر جاوندے ہوئے بہت فنا
حمزہ نال کلاویاں مارے دھرت اُلٹا
لاشاں پُرزے دھرت تے گیا لتاڑ دیا
شیش ےنفت ہزاہا مارے عمر عیّار
رل دوہاں نے دتیاں سبھے صفاں نگھار
کیتا زور بہادراں اگے دھرے سریر
اچن چیت امیر دے گِٹے لگا تیر
تاں بھی جاندا ماردا بس نہ کرے دلیر
رہندے اگے لگ ٹُرے نہ مُڑ ویکھن پھیر
گستم نسا جاوندا رن وچ بازی ہار
جاناں چلے بچائیکے مگر بیٹے چار
آہے جاں نوشیرواں نعریوں سُنی پکار
سُن امراداں عربیاں ہویا تُرت سوار
نسے طرف شکار گاہ آئے بے تاخیر
ویکھن اگے وجدا کھنڈا نال امیر

فوج امیر دلیر دی پئی پچھاڑی رہا
کفاراں نوںلے گئے کوہاں چار وہا
چھوڑ وطن نس چلیا گستم مرد حرام
عربی مُڑے پچھاڑیوں کر کے فتح تمام
اُپر زخم امیر دے مرہم دھرے عیّار
بخشی صحت خدا نے خوشی ہوئی اظہار
فرماوے نوشیرواں حمزہ بھُل گیوں
دشمن بدافعال دے آ وچ دس پیوں
توں گستم مردودا کھا بیٹھوں اج دا
ٹریوں نال نہفوج لے سمجھی رمز نہ کا
حمزہ عرض گزاردا ایویں سی تقدیر
شفقت کردا بادشاہ اُپر حال امیر
کہندے گستم دغے تھیں پایا ایڈک فتور
پر ہُن شہر مدائنوں کافر ہویا چور
مڑے دڑے نہ جیوندا وڑے تے مرے ضرور
بھلا ہویا جو شہر تھیں دشمن ہویا دور
آئے اندر بار گارہ کردے خوشی تمام
بارگیاں دے حال دی ایہہ دل کھول کلام
٭٭٭


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels