آنا قاصد شہپال کا میدان میں اور فریاد نامہ لانا نوشیرواں کے پاس اور بھیجنا نوشیرواں کا امیر کو سرندیپ میں اور پکڑ لانا امیر کا لند ہور کو
یار غلام رسول دا خواجہ احمد نام شیر سیہ تن ہند دا پُچھدا حال تمام فرمائش نے چاڑھیا نوک قلم سرتا موقع ملیا سخن دا شعر وگائے دا سی اک دن نوشیرواں بیٹھا اُپر تخت دروازے فریاد دا پیا آوازہ سخت بختک نوں نوشیرواں سن کردا فرمان خبر لو ایہہ کون ہے دُکھیا ایہہ انسان بختک پچھے کون ہیں مرد آکھ سُنا کن تینوں رنجانیاں گھر تیرے کس جا اوہ کہندا میں پیک ہاں گھلیا ہاں شہپال آیا ہاں سرندیپ تھیں عرضی لے کے نال
عرضی ہتھوں اس دیوں بختک لیندا کھِچ پاس گیا لے شاہ دے پڑھدا مجلس وچ ایہہ لکھیا شہپال نے کر کے سو تعظیم سُندا اندر مجلسے والی ہفت اقلیم
