Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> داستان امیر حمزہ >> پہلی جلد >> داستان امیر حمزہ: ورقہ 31

داستان امیر حمزہ: ورقہ 31

وچار ڈیسک
July 6th, 2008

بھیجنا امیر المومنین حمزہ رضی اللہ عنہ کا مہر نگار کو بختک کی بیٹی کے ساتھ مکہ میں اور آپ معہ کرداب عرب کے روانہ ہونا بادیہ حضرت کیطرف اور جنگ کرنا ساتھ نوشیرواں اور ژوپین کے اور بے شمار کفار کو مارنا اور زخم پہونچنا اوپر سر امیر کے ژوپین کے ہاتھ سے اور لانا امیر کو مکہ میں اور قلعہ گھیرنا کفّار کا مکہ میں اور ذکر طعام لانا مہر نگار کا امیر کے واسطے

جدوں امیر المومنین حمزہ عرب امام
لُٹ اصطلب خزانیاں کردا صرف تمام
اندر جسن گزاردے ایویں چالھی روز
پھر لاوے وچ شہر دے مجلس دل افروز
امراواں نوں پچھیا کیا کراں تدبیر
عرض کرن ہتھ بنھ کے سبھ امیر وزیر
حضرت تیری فتح ہے کیتا فضل خدا
اُپر تخت میدانے بیٹھا حُکم چلا

تینو ایہہ خدائے نے کیتا تھاں عطا
والی ہفت اقلیم دی ملی معلے جا
ژوپین تے نوشیرواں جے آ جنگ کرن
وارے مول نہ آوسن ہو کے تنگ مرن
قلعہ میدان اسں دے قبضے آ گیا
ژوپین تے نوشیرواں دا کیہ خوف پیا
کشکر ساڈا بہت ہے لاکھاں کئی ہزار
جے اوہ آون جنگ نوں ماراں گے تلوار
سبھ قبائل اپنے ایتھے لین بلا
مکہ چھوڑ میدانے خوش ہو ڈیرا لا
عبدالمطلب آوسی جاں ایتھے سردار
وچ نکاح لیاوسیں جھبدے مہر نگار
دختر ناصر شاہ دی مصری مریم نوں
بعد جمیعت ایس تھاں سد بلاویں توں
تیرا راج جہان تے نت سوایا ہوگ
دشمن تیرا مرے گا درد مصیبت بھوگ
سن حمزہ فرماوندا ایہہ ناہیں تدبیر
عقلوں ہارے جاوندے میرے تسیں وزیر

یا تے دل وچ تساں دے پوندا نہیں اوسان
ژوپیں تے نوشیرواں رل بیٹھے اک تھاں
ڈردے تسیں لڑائیوں کردے ہو تدبیر
کوٹ میدان ویکھ کے دھری پناہ کبیر
جے قلعیاں وچ وڑ بہاں کہسی خلق کیا
حمزہ ڈردا مغل تھیں اندر چھپ گیا
چاہے کرو دلاوری ہوو جھب تیار
دشت اخضر وچ مغل تھیں چل کرئیے پیکار
دھی بختک تے گستمے نالے مہر نگار
مکے دی ول ٹور کے ہوو آپ تیار
مکہ جائے پیغمبراں پاک مکان قبول
جس دے اُپر کافراں فتح نہ پائی مول
پیو دادے دا تھاں نہ چھڈاں جت کت حال
مکہ شہر شریف ہے مینوں فخر کمال
سن کے حکم امیر دا ہوئے سبھ تیار
زین کسائے تازیاں پہن لے ہتھیار
عمر اُمیّہ اُٹھ کے لگا کرن شمار
مقبل منظر طوق دا ویہہ ہزار سوار

عمر معدی سن بھائیاں باراں کل ہزار
ستر ہزار لندھور دا نال چپول شمار
چوداں سو لندھور دا آہا فیل قومی
اورنگ تے کورنگ دا پنج سے ہاتھی سی
سی اورنگ کورنگ دا پنجھی ہزار سوار
کل سوار یوناناں دے آہے دس ہزار
تے مکی دی فوج سی تیہہ ہزار تمام
ہور سوار امیر دے باراں ہزار غلام
باراں کل ہزار سی خود اس دے عیار
آیا پاس امیر دے کر کر سبھ شمار
کہیا سمجھ امیر نے کھڑو نہ فوج تمام
طرفے عاجز مغل دی کرنے نوں قتلام
خدمت مہر نگار دی چہل ہزار سوار
ہور پیادے نال تس دیوے دس ہزار
یلعادی تے عمر دی عورت ٹوری نال
دوویں مہر نگار دے نال رہن ہر حال
سر لشکر کر ٹوریا مقبل حلبی نوں
کہیا مکے جائیکے رہ خدمت وچ توں

حمزے نے خو آئیکے درد محبت ساتھ
پھیڑی امہر نگار دا رخصت ویلے ہاتھ
آکھیا نال زبان دے اے میرے اللہ
تیری ایہ سپرد ہے فضلوں رکھ نگاہ
صحیح سلامت ایس نوں مکے وچ پُچا
بدخواہاں دے پنجیوں اس نوں لئیں بچا
کہیا مہر نگار نے ڈگ قد میں یک بار
تیرے بدلے سیّدا میں چھڈے گھر بار
چھوڑ حکومت باپ دی تیرے نال ٹُری
سدوایا وچ جگدے سبھ تھیں بُری بُری
دین اپنے نوں چھڈ کے ہوئی مسلمان
تے وچ تیرے عشق دے دن راتیں غلطان
پیو دادے دے تھاں میں اج چھوڑ چلی
میری وچ پردیس دے ہو سی خاک رلی
ڈوب گوائیاں عزتاں تیری خاطر کل
اُدھل گئی امیر تھیں جگ وچ ہویا غُل
چھوڑ چلی سرداریاں ہو کے تیری نار
ناہیں مینوں وسارناں مینوں اے سردار

اج اُدھال لے چلیوں سمجھیں نہیں اُدھال
تے نہ ہاریں قول تھیں رکھیں قول سمھال
میرا مرنا جیوناں ہو چکا تیں نال
اندر درد وچھوڑیاں جان نہ چھڈیں گال
آن شتابی دلبرا دکھلاویں دیدار
پاک خدا دے واسطے چھڈیں نہ وسار
بن تیرے دیدار دے تڑف مراں گی میں
جگر النبہ عشق دا کیویں جراں گی میں
لائیاں دی لج پالنی بیٹھ نہ رہیں بھلا
جے تے لایاں حمزیا پورا کریں وفا
تینوں قسم خدائے دی قول نبھاویں پار
پٹ اراروں پار تھیں نہ ڈوبیں وچکار
توں محبوبپیاریا دل وچ رہیں سما
قدم اکھیں دھر لنگھناں پھیر کدی مُڑ آ
مل مینوں میں واریاں رہن تپیندے نین
رہاں نہ کردی زاریاں کوک برہوں دے دین
باجھ تیرے دیدار دے دل نوں ناہین چین
غینوں غین چتاریا تے توں عینوں عین

ساک چھڈے تیں کارےنے ماں پیو بھائی بھین
ایہو گل اخیر دی یاد رکھیں دن رین
عشق محبت الفتاں عہدا تے پیمان
مرداں اوڑ نبھاونے کیتے قول زبان
حمزے نے فرمایا کیہ کہنے دی گل
باجھ تکلیف رجوع ہے دل میرا تیں ول
پھیر مکے ول ہو گئی رخصت مہر نگار
دشت اخضر ول چلیا شیر عرب اسوار
منزل منزل جاوندے جا پہنچے نزدیک
حمزہ کہندا عمر نوں جاہ شہنشاہ تیک
عمر اُمیّہ آکھدا ہاں فرمانبردار
خط لکھ دے میں لے ٹُراں عُذر نہیں انکار
حضرت عم رسول نے جس دا نام عباس
لکھیا دل نوشیرواں حمزہ تھیں خط راس
٭٭٭


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels