Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ >> ہیر وارث شاہ بند 111-115

ہیر وارث شاہ بند 111-115

وارث شاہ
December 2nd, 2008

111
ہیر وَت کے بیلوں گھریں آئی ماں باپ قاضی سد لیاؤندے نیں
دونویں اہل بیٹھے اتے وچ قاضی اتے سامنے ہیر بہاؤندے نیں
بچہ ہیر تینوں اسیں مت دیندے مٹھی نال زبان سمجھاؤندے نیں
چاک چوبراں نال نہ گل کیجے ایہہ محنتی کےہڑے تھاؤں دے نیں
ترنجن جوڑکے اپنے گھریں بہیے سگھڑ گاؤنکے جی پرچاؤ ندے نیں
لال چرکھڑا ڈاہ کے چھوپ پایے کیہے سوہنے گیت چنہاوندے نیں
نیویں نظر حیا دے نال رہیے تینوں سبھ سیانے فرماؤندے نیں
چُوچک سیال ہوری ہیرے جاننی ہیں سردار تے پینچ گراؤں دے نیں
شرم ماپیاں دی وَل دھیان کرئیے والا شان ایہہ جٹ سداؤندے نیں
باہر پھرن نہ سوہندا جٹیاں نوں اج کل لاگی گھر آؤندے نیں
اِیتھے ویاہ دے وڈے سامان ہوئے کھیڑے پئے بِنا بناؤندے نیں
وارث شاہ میاں چند روز اندر کھیڑے میل کے جنج لے آؤندے نیں


اوکھے لفظاں دے معنے
وت کے :پرت کے
چھوپ : چرخہ کتنا، پونیاں دا گچھا
گراؤں: پنڈ
بنا بنانا: کسی کام کیلئے بنیاد رکھن دی تیاری
جنج:بارات


۱۱۲


ہیر آکھدی بابلا عملیاں توں نہیں عمل ہٹایا جا میاں
جیہڑیاں وادیاں آد دیاں جان ناہیں رانجھے چاک توں رہیا نہ جا میاں
شِینھ چترے رہن نہ ماس باجھوں جھٹ نال اوہ رزق کما میاں
اِیہہ رضا تقدیر ہو رہی وارد کون ہوونی دے ہٹا میاں
داغ انب تے سار دا لہے ناہیں داغ عشق دا بھی نہ جا میاں
میں تاں منگ درگاہ تھیں لیا رانجھا چاک بخشیا آپ خدا میاں
ہور سبھ گلاں منظور ہوئیاں رانجھے چاک تھیں رہیا نہ جا میاں
اِیس عشق دے روگ دِی گل ایویں سِر جائے تے سِر نہ جامیاں
وارث شاہ میاں جیویں گنج سر دا باراں برس بناں ناہیں جا میاں

اوکھے لفظاں دے معنے
عملیاں: نشئی، نشے دا عادی
عمل: نشہ
وادیاں : عادتاں
شینھ: شیر
جھٹ: جھپٹنا، پنجے دا حملہ
ہوونی: تقدیر، کم ہونا
رسا: رس
گنج سر دا: سر پر توں والاں دا نہ اگنا
حاذق: حکیم
لادوا: لا علاج ، جنہوں ڈاکٹراں لاعلاج کہہ دتا ہووے


۱۱۳


اِیہدھے وڈھ لُڑکے کھوہ چُونڈیاں نوں گل گھٹ کے ڈُونگھڑے بوڑرنے
سر بھن سو نال مدھانیاں دے ڈھوئی نال کھڑ لت دے توڑرنّے
ایہدا داتری نال چا ڈِھڈ پاڑو سُوا اکھیاں دے وچ پوڑرنّے
وارث چاک تھوں ایہہ نہ مُڑے مُولے اسیں رہے بہتیرڑا ہوڑرنّے

اوکھے لفظاں دے معنے


لُڑکے: کان کی کنونی، کان کی لو
چونڈیاں: نکیاں زلفاں
ڈونگھڑے بوڑ: گہری ڈبو
ڈھوئی: کمر
سوا: بوریاں سین والی سلائی
پوڑ: چبھو
بہتیرڑا:بوہتا
ہوڑ: منع


۱۱۴


سر بیٹیاں دے چا جُدا کر دے جدوں غُصیاں تے باپ آؤندے نیں
سر وڈّھ کے نیں وچ روڑھ دیندے ماس کاؤں کُتے بلّے کھاؤندے نیں
سسّی جام جلالی نیں روڑھ دِتی کئی ڈُوم ڈھاڈی پئے گاؤندے نیں
اولاد جیہڑی کہے نہ لگے ماپے اوس نُوں گھُٹ لنگھاوندے نیں
جدوں قہر تے آؤندے باپ ظالم بنّھ بیٹیاں بھوہرے پاؤندے نیں
وارث شاہ جے ماریے بداں تائیں دینے خُون نہ تنہاندے آوندے نیں

اوکھے لفظاں دے معنے
جام جلالی: آدم جام دے ناں توں وی مشہور ہے سسّی دا پیو، علاقہ بھنبور دا نواب سی
ڈھاڈی:ڈوم مراسی
مکاؤں دے: ماردیندے
بھوہرے: تہہ خانے
بداں: بھیڑے


۱۱۵
جنہاں بیٹیاں ماریاں روز قیامت سِر تِنہاں دے وڈا گناہ مائے
مِلن کھانیاں پھاڑ کر کے جیکوں ماریاں جے تویں کھا مائے
کہے ماں تے باپ دے اساں منے گل پلوڑاتے منہ گھاہ مائے
اِک چاک دی گل نہ کرو مولے اوس دا ہیر دے نال نِباہ مائے

اوکھے لفظاں دے معنے
تنہاں: اوہناں دے
ملن کھانیاں: دھیاں قتل کرن والیاں نوں پاڑ کے کھاون توں دتیاں جاون گئیاں
جیکوں: جیویں
پلوڑا: پلہ



Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels