Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ >> ہیر وارث شاہ بند 166-170

ہیر وارث شاہ بند 166-170

وارث شاہ
December 15th, 2008
5 / 5 (1 Votes)

166
بھائیاں بھابیاں چا جواب دتا سانوں وطن تھیں چا تراہیو نیں
بھوئیں کھوہ کے باپ دا لیا ورثہ مینوں اپنے گلوں چا لاہیو نیں
مینوں مار کے بولیاں بھابیاں نے کوئی سچ نہ قول نِباہیو نیں
مینوں دے جواب چا کڈھیو نیں ہل جو کیارڑا واہیو نیں
رل رن خصماں مینوں ٹھٹھ کیتا میرا عرش دا کِنگرا ڈھائیو نیں
نِت بولیاں مار دیاں جا سیالیں میرا کڈھنا دیس تھیں چاہیو نیں
اسیں ہیر سیال دے چاک لگے جٹی مہر دے نال دل پھائیو نیں
ہُن چھٹیاں لکھ کے گھلیاں نیں راکھا کھیتڑی نوں جدوں چاہیو نیں
وارثؔ شاہ سمجھا جیٹٹیاں نوں ساڈے نال متھا کیہا ڈاہیو نیں

اوکھے لفظاں دے معنے
تراہیو: ڈرایا
بھوئیں:زمین
کیارڑا: کیاری
ٹھٹھ: مخول
عرش دا کنگرا: دل مراد ہے ، دل توڑبا، جذبات مجروح کرنا
بولیاں: طعنے
ھیتڑے: کھیتی
متھا ڈاہنا: ناجائز لڑائی جاری رکھنا، مقابلہ کرنا
167

ہیر پُچھ کے ماہیڑے اپنے توں لکھوا جواب چاہ ٹوریا ای
تساں لکھیا سو اساں واچیائے سانوں واچدیاں ای لگا جھوریاای
اساں دھیدو نوں چا مہینوال کیتا کدی توڑناتے ناہیں توڑیاای
کدی پان نہ ول تھے پھیر پہنچے شیشہ چُور ہویا کسے جوڑیائیاای
گنگا ہڈیاں مُڑدیاں نہیں گئیاں وقت گئے نوں پھیر کس موڑیاای
ہتھوں چھٹڑے واہریں نہیں مل دے وارثؔ چھڈنا تے ناہیں چھوڑیاای

اوکھے لفظاں دے معنے
واچیائی: سمجھیا ہے،جانکاری ہوئی ہے
جھوریائی: غم، فکر ، اندیشہ
گنگا گئیاں ہڈیاں نہیں مڑدیاں: جدوں کوئی شے کسے جابر دے کول ہووے تے مڑن دی آس نہ ہووے پھیر ایہہ اکھان بولی جاندی ہے
ہتھوں چھٹڑے واہریں نہیں ملدے: جدوں کوئی ڈھور ڈنگر چور لے جاون تے اوہناں توں چھڈان لئی مگر جاون والی پارٹی نوں واہر کہندے نیں

168

جے توں سوہنی ہوئیکے پویں سوکن اسیں اک تھیں چڑھندیاں ہاں
رب جان دا ہے سبھے عمر ساری اسیں ایس محبوب دیاں بندیاں ہاں
اسیں ایس دے مگر دیوانیاں ہاں بھانویں چنگیاں تے بھانویں مندیاں ہاں
اوہ اساں دے نا ل ہے چن بندا اسیں کھتیاں نال سو ہندیاں ہاں
اوہ ماردا گالیاں دے سانوں اسیں پھیر مڑ چوکھنے ہُندیاں ہاں
جس ویلڑے دا ساتھوں رُس آیا اسیں ہنجروں رت دیاں روندیاں ہاں
ایہدے تھاؤں غلام ہور لؤ ساتھوں ممنون احسان دیاں ہُنیاں ہاں
رانجھے لعل باجھوں اسیں خوار ہوئیاں کونجاں ڈار تھیں اسیں وُچھنیاں ہاں
جوگی لوکاں نوں مُن کے کرن چیلے اسیں ایس دے عشق دیاں مُنیاں ہاں
وارثؔ شاہ رانجھے اگے ہتھ جوڑیں تیرے پریم دی اَگ نے بھنیاں ہاں

اوکھے لفظاں دے معنے
چوکھنے: صدقے، قربان
وچھنیاں: وچھڑن
بھنےاں:ساڑیاں
169

چوچک سیال تھوں لکھ کے نال چوری ہیر سیال نے کہی تبیت ہے نی
ساڈی خیر تساڈڑی خیر چاہاں چٹھی خط دے لکھن دی رِیت ہے نی
ہو رانجھے دی گل جو لکھیا جے ایہا بات میری انانیت ہے نی
رکھاں چا مُصحف قرآن اُسنوں قسم کھائی کے وِچ مسیت ہے نی
تُسیں مگر کیوں ایس دے اُٹھ پیاں ایہدی اساں دے نال پریت ہے نی
اسیں تِرنجناں وچ بہنےاں ہاں سانوں گاؤنا ایسدا گیت ہے نی
دینہہ چھیڑ مہیں وڑے جھل بیلے ایس مُنڈڑے دی ایہاریت ہے نی
راتیں آن اِلہ نوں یاد کردا وارثؔ شاہ دے نال اُدمیت ہے نی

اوکھے لفظاں دے معنے
تبیت: سر گزشت، گزری ہوئی گل
مصحف: صحیفہ ' مراد قرآن پاک
انانیت: انا دا مسئلہ
ریت: راہ رسم، رواج
پریت: پےار، محبت
دیہہ چھےڑ مہیں: دن ویلے مجھاں چھڈ کے
منڈڑے: منڈے
170

نی میں گھول گھتی ایہدے مُکھڑے توں پاؤ دُدھ چاول ایہدا قُوت ہے نی
الا اللہ دیاں جلیاں پاؤنداہے ذکرحیُّ تے لایموت ہے نی
نہیں بھابیاں تھے کرتُوت کائی سبھا لڑن نوں بنی مضبوط ہے نی
جدوں تُساں تھے سی گالیاںدیندیاں ساؤ ایہہ تاں اُوتنی دا کوئی اُوت ہے نی
ماریا تُساں دے مہنے گالیاں دا ایہہ تاں سُک کے ہویا تابوت ہے نی
سونپ پیراں نوں جھل وچ چھیڑنی ہاں ایہدی مدتے خضر ؑ تے لوط ؑ ہے نی
وارثؔ شاہ پھِرے اوہدے مگر لگا اج تک اوہ ریہا انچھوت ہے نی

اوکھے لفظاں دے معنے
قوت: خوراک
حئی: جیوندا خدا داایک صفاتی نام
لایموت :غیر فانی، جنہوں موت نہیں آوندی
اوتنی: بے سمجھ
اوت: سادہ، بھکھا، نالائق
اچھوت: بے لاگ ، جنہوں کسے نے نہ چھویا ہوئے






Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels