گل گل ایہہ اے کہ، اوہ سمجھن لگ پیا اے، اسی ترے، اُس کولوں دُور ہونے وینے آں۔ اوہ پریشان اے، ہِک ہِک کر کے ساریاں نال کئی واری مِل چُکا اے، تے ہر واری اساں ساریاں ہِکی دیہاڑے اُس نے دفتر آنے نی حامی بھر گھِدی اے۔ اُس نی مرضٰ اے کہ سارے بیلی، ہکی دیہاڑے مِل بہواں۔ آکھنا ہیا۔ بہوں دیہاڑیاں بعد کُجھ...
