ਸੁਫ਼ਨੇ ਰਹਿ ਗਏ ਕੋਰੇ! ਸੱਜਣ! ਸਾਡੇ ਸੁਫ਼ਨੇ ਰਹਿ ਗਏ ਕੋਰੇ ਅੱਖੀਆਂ ਅੰਦਰ ਪਾੜ ਪਏ, ਜਿਉਂ ਕੰਧਾਂ ਵਿਚ ਮਘੋਰੇ ਸੱਜਣ! ਸਾਡੇ ਸੁਫ਼ਨੇ ਰਹਿ ਗਏ ਕੋਰੇ ਜੱਗ ਕੂੜ ਪਸਾਰਾ ਕਹਿਰ ਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚਸਕਾ ਲੱਗਾ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਿਲ ਪਾਰਾ ਕਿਤੇ ਨਾ ਠਹਿਰ ਦਾ ਸਾਨੂੰ ਧੜਕੂ ਅੱਠੇ ਪਹਿਰ ਦਾ ਇਕ ਪਾਸਾ ਮਰਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਵਿਚ ਭੁੱਖਾ...
